เสียงตะโกนให้ลงมาๆๆดังขึ้นพร้อมๆกับเห็นก้อนดิน

ถูกใครคนหนึ่งปาขึ้นไป ฉันมองตามก้อนดินนั้น

เห็นร่างเด็กผู้ชายปีนขึ้นไปอย่างรวดเร็ว

ไม่มีเสียงตอบ แต่กลับพาร่างแอบพุ่มใบที่หนา

เงียบ...ฉันหยิบกล้องขึ้นมากดๆๆ

เกิดอะไรขึ้น

เสียงกระดิ่งดังขึ้นเด็กๆกลุ่มนี้ผละออกจากต้นไม้ใหญ่

...นักเรียนชั้นป.3 ...

 

 

ปกติเด็กป3.จะไม่เล่นแถวหลังอาคารที่ฉันสอน

แต่กลุ่มนี้ท่าทางจะกล้า หรือวิ่งไล่เพื่อนมาจนต้องหนีขึ้นต้นไม้

เมื่อเด็กป3วิ่งไปเข้าแถว ฉันส่งเสียงร้องเรียกเด็กบนต้นไม้

"หนูๆๆ ลงมาลูก ค่อยๆ นะ ช้าๆ"...เด็กน้อยไต่ลงมาอย่างรวดเร็ว

ฉันส่งมือให้ก่อนเด็กน้อยตัดสินใจกระโดดลงมา

ไต่ถามได้ความว่าเป็นเด็กที่หนีร้อนมาพึ่งเย็น

เพราะปัญหาที่ผู้ใหญ๋ในครอบครัวสร้างขึ้นมา

หน่วยงานแม่และเด็กพามาฝาก

ดวงตายังมีฝัน

ใบหน้ามีแววยิ้มน้อยๆ

ฉันจำได้วันที่เด็กถูกพามา

เขาหนีพ่อบังเกิดเกล้าที่โกรธแค้นแม่ของเขา

แม่กับพ่อทะเลาะกันรุนแรงเพราะพ่อชอบดื่มจนขาดสติ

แม่ตัดสินใจเลิกไปแล้วกลับบ้านอิสานนาน 2 ปี

ปีนี้แม่พาเขากับน้องมาที่นี่อีกครั้งมากับพ่อใหม่

ที่เด็กบอกว่าใจดี และรักเขามากกว่าพ่อแท้ๆ

พ่อแท้ๆตามราวี จนแม่ พ่อใหม่ และเขา น้องสาวอีก 1

ต้องหนีจนเกิดอุบัติเหตุบาดเจ็บกันทั้งครอบครัว

และได้รับความคุ้มครองจากบ้านแม่และเด็ก

แม่สอนให้เขาหนี เช่นวันนี้

เขาหนีด้วยความเคยชิน

เพื่อนนักเรียนเกเรเขา

เขาหนีขึ้นต้นไม้

ฉันเขียนเรื่องนี้

หลังจากเด็กน้อยเขาย้ายไปอยู่เพชรบุรีแล้ว