เช้าที่ 10 ก.พ.2553 เป็นวันแรกของการประชุมวิชาการระดับชาติพยาบาลชุมชนครั้งที่ 6 ของชมรมพยาบาลชุมชนแห่งประเทศไทย ต้องยอมรับว่าการขับเคลื่อนของพยาบาลกลุ่มหนึ่งที่มาทำงานแนวขนาน สร้างโอกาส ปัญญา และความรู้ให้มากมายกับพยาบาลโดยเฉพาะพยาบาลในพื้นที่ปฏิบัติงานชุมชน ซึ่งมีพี่จรรยาัวัฒน์ ทับจันทร์ ประธานชมรม เป็นหัวเรือใหญ่ ในการขับเคลื่อน ซึ่งการสร้างปัญญาตรงนี้ปฏิเสธไม่ได้ว่า พอ.นพ.ทวีศักดิ์ นพเกษร ถือเป็นครูคนสำคัญในการสร้างปัญญา และหลักคิดเครื่องมือในการทำงานวิจัยคุณภาพ ซึ่งหลายๆคน ที่เป็นมดงาม และมดงาน ก็เกิดจากเวทีนี้เช่นกัน
อีกคนที่อยากกล่าวถึง คือ พี่อ้อย รุจิวรรณ สอนสมภาร รวมทั้ง น้องเนที่น่ารัก สุขศิริ ประสงค์ทรัพย์
สำหรับบันทึกนี้อยากนำคำบรรยายของ ศ.นพ.ประเวศ วะสี ที่ท่านได้พูดถึงพยาบาลกับการขับเคลื่อนและพัมนาระบบสุขภาพชุมชน
ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าประเทศไทย ยังไม่มีทาง หรือมีทางแต่น้อยมากๆที่จะหาแพทย์ไปอยู่ในชุมชนได้ ดดยระดับพื้นที่ตำบลนั้นแทบไม่ต้องหวัง ปราบใดที่แพทย์เองก็ขาดแคลน และก็ไม่อยากไปอยู่ด้วย ด้วยเหตุผลมากมาย เพราะไม่คุ้มค่าบ้าง แพทย์ก็มีความฝันในการเป็นผู้เชี่ยวชาญ เรียนต่อไปเรื่อยๆ มากกว่าจะมาอยุ่ชุมชน คำตอบอยู่ที่พยาบาลชุมชน เพราะพยาบาลดูแลคนไข้ 1 คน ได้ดีกว่าแพทย์ที่ตรวจเร็วๆ ยุ่งๆ เสียอีก เพราะมีเวลาในการพูดคุย เรียกว่าดูแลตั้งแต่ครรภ์มารดาไปถึงเชิงตะกอนเลยทีเดียว
7 ประการในการสร้างสวรรค์บนดิน ที่ ศ.นพ.ประเวศ วะสี ฝากไว้คือ
- การไม่ถอดทิ้งกัน ดูแลกัน
- น้อมนำเศรษฐกิจพอเพียงมาใช้
- ดูแลรักษาโรคที่พบบ่อยๆ
- ควบคุมโรค เบาหวาน ความดันในพื้นที่ให้ได้
- บริบาลผู้สูงอายุ เพราะแนวโน้มเรื่องนี้สำคัญ ผู้สูงอายุ 1 คน ต้องใช้ผู้ดูแลถึง 4 คน ซึ่งกลุ่มนี้ควรดูแลในชุมชนอย่างดี เพราะเดินทางลำบาก ควรดูแล แบบHome Care
- ดูแลควบคุมโรคในชุมชน
- ส่งเสริมสุขภาพในชุมชน บันทึกนี้ขอไว้เท่านี้ต่อเดี๋ยวมาบันทึกต่อไปอีก
