ฉันไม่สามารถช่วยเด็กน้อยได้
น่าเศร้าจริงๆ
การศึกษาไทยเขากำหนดให้ฉันทำแค่นั้น แค่นั้นจริงๆ
การถ่ายทอดความรู้ฉันทำได้แค่นั้นเท่านั้น
เท่าที่เขากำหนดขีดเส้นมา
เขาบอกว่าอย่าสอนมากเกินไป
เล็กเกินกว่าจะให้คิด
แค่ให้ฟังรู้ตอบได้ ก็พอแล้ว
อย่าให้โอกาสมันถาม...ใครคนหนึ่งเอ่ยขึ้น
เพราะจะกลายเป็นเพิ่มเขี้ยวเล็บ
และคนสอนก็ขี้เกียจตอบ ขี้เกียจหาความรู้
หากยึดเด็กเป็นศูนย์กลาง
จะต้องเหนื่อยอีกมาก เพราะครูก็ไม่รู้
นี่มันเป็นอย่างนี้...เรื่องจริงมันเป็นอย่างนี้
ก็เลยฟังครูสอนคนเดียว
แต่พอตอบไม่ได้ก็มักลงโทษเลย
"ก็สอนไม่รู้เรื่อง"
...เสียงเด็กบ่น
เขาพูดกันว่า
ต้องมีใครสอนเด็กให้บ่น
เขาไม่เปิดใจว่าเขาสอนไม่เป็น
เขามองตัวเองเป็นเทวดา
เหนือเมฆ เหนือฟ้า
จะสั่ง จะลงโทษเด็กน้อยมากแค่ไหนก็ได้
เขามักพูดว่า
ก็เพราะรักนะ...ครูรักเธอ ..เขาพูดอย่างหน้าหนาๆ
เขาตีเด็กได้นานเกิน 20 นาที ตีจนก้นเขียว
แล้วพูดว่าตีเพราะรัก
ก็วันหนึ่งที่เด็กโตเป็นผู้ใหญ่
ความรักของเด็กมิต้องเจ็บก่อนรักหรือ
เขากำลังสร้างมนุษย์ซาดิสโดย
ไม่รู้ตัวว่าเขาเองก็เป็นโรคจิตเสื่อม
คนบ้าอย่างนี้ก็มี เสียงผู้ปกครองบ่นดังๆ
ฉันได้ยินต้องสะดุ้ง
เสียงเพื่อนครูคนหนึ่งพูดลอยๆขึ้นว่า
นี่ขนาดยังไม่ได้บรรจุเป็นครูจริงๆ ยังบ้าขนาดนี้
ฉันเงยหน้าขึ้นมอง แล้วถอนใจ
กรรมของเด็กน้อยคนนั้น
คนที่หลายคนตีตราว่าก้าวร้าว
แต่คนกล่าวหากลับลืมมองตัวเอง
ปัญหาไม่แก้ แต่เที่ยวปกปิด
แล้วเมื่อไหร่ ครูจึงจะพัฒนา
ทำเลขตามครูสอน ตอบถูกตามเฉลย
แค่อ่านได้ตามครูสอน ตอบได้ตรงตามเฉลย
แค่วาดรูปได้ตามครูสอน ทำได้ถูกใจครูแล้วเก่ง
แค่.....แค่.....แค่...ครูก็พอใจแล้ว
เธอไม่ต้องไปรู้อะไรมากว่าที่ครูให้รู้..ใครคนหนึ่งบอกเด็กอย่างนี้เสมอๆ...บ้าจริงๆ
ที่ควรรู้มันแค่ไหนอย่างไร
เอาอะไรมาวัด
เมื่อเขาประเมินการอ่านภาษาไทย
เพื่อนฉันโทรมาบอกว่า
โรงเรียนของเขาให้เด็กกลุ่มหนึ่งลาป่วยในวันประเมิน
มีเด็กบางคนแต่งชุดอยู่บ้านมาวิ่งเล่นหลังโรงเรียน
เพราะเขาไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ารับการประเมิน...
แล้วใคร ใครละ ใคร ไม่อยากให้ความจริงปรากฏว่า....
เพราะอะไร?????????????????????????????????
ยังมีเด็กอีกจำนวนหนึ่งอ่านภาษาไทยไม่ออก เขียนไม่ได้
และถูกผลักให้จบป.6
ใคร ใครหละ.....อย่าพูดไป มันน่าอาย
เรื่องนี้ต้องรักษาศักดิ์ศรีของครูด้วยกัน
มันน่าอายไหม
อะไรน่าอายกว่ากัน
ระหว่างยอมรับความจริง กับวิ่งหนีความจริง
แล้วชื่นชมแต่ภาพของความงามที่สรรค์ปั้นแต่งขึ้นมา
ชื่นชมความดีที่คัดความเลวแอบไว้ข้างหลัง
ได้แต่หวังว่าผักชีที่โรยไว้จะออกรากฝักต้น
หากไม่ยอมรับความจริง
คนได้ชื่อว่าเป็นคนสอนคนแล้ว....ไม่ละอายใจบ้างหรือ
น่าอายกว่าไหมที่หลอกได้แม้กระทั่งตัวเอง
