ได้ทั้งสนุก ได้ทั้งบุญกุศล ได้ทั้งความมีมิตรไมตรีในผองเพื่อนชาวโลก

 

สวัสดีครับทุก ๆ ท่าน  วันนี้เป็นอีกวันหนึ่งที่ได้ทำงานอย่างดึ่งเดี่ยวแน่วแน่ด้วยความมีสมาธิแล้วก็จางคลายด้วยการเข้ามาในที่นี้มองไปข้างหน้ายังคงมีงานให้สนุกให้ทำอีกเยอะเลยละ 

 แวบเก็บมุมคิดจากหนังสือเล่มเล็ก ๆ ของมวลมิตรที่มอบให้ทยอยอ่านไปขอบคุณผู้ให้มีน้ำใจดีแท้ ๆ ให้เราอ่านไปเล่มนี้ก็เป็นอีกเล่มหนึ่งของ อ.บุญธรรม  เทิดเกียรติชาติ ให้มาอ่านชื่อ 

 ศิลปินพื้นบ้าน : ดอกบัวบานอยู่ในเรา  อย่าเขลาไป  มีคำโดนใจอยู่ข้างในทำนองว่า...เราไม่เก่งแต่เราทำจริง...เสียงคนดีดพิณคือเสียงมาจากไหน  พิณก็ไม่ใช่  นิ้วก็ไม่ใช่  แต่เสียงมันมาจาก 2 สิ่งนั้น...ถ้ามองผิดก็เห็นผิดเหมือนติดกระดุมเม็กแรกผิด  เม็ดต่อไปก็ผิดตาม ๆ กัน...

บางอย่างมันต้องหัดเอาในไถคือการเรียนรู้จากการลงมือทำจริง ๆ ...และต้องทำด้วยการมีสติเพราะสติเป็นธรรมอันเอก  เมื่อสติเป็นสัมมา  ปัญญาก็เกิดเพราะสัมมาสติเป็นสติสมบูรณ์  ปัญญาจึงสมบูรณ์...แม้การตรัสรู้หรือรู้สิ่งใด ๆ  ล้วนมาจากความรู้ในตัวสูเอง...

อย่าลืมว่าสิ่งที่เราเรียนมักทึกทักว่าเป็นความรู้แต่ที่จริงมันเป็นแค่ความเชื่อเท่านั้น...เวทนาหรือความรู้สึกเป็นต้นรากของเรื่องทั้งหมด...มงคลคือสิ่งที่ทำให้คนเราโชคดี...คนเราชอบสิ่งใดต้องสนใจคือเอาใจไปสนแล้วสอยเอามาไว้ที่ใจ...

คนเราถ้าทำอะไรแล้วมีความสุขก็จะกระทำซ้ำ ๆ อีก...ทางของศิลปินพื้นบ้านดอกบัวบานอยู่ในเราอย่าเขลาไปมองให้เห็นเป็นปริศนาธรรมคือดังนี้

ศิลปินมีดอกบัวบานอยู่ในจิตใจ 7 อย่าง

1 . ดอกบัวบานแห่งศิลปะ

2 . ดอกบัวบานแห่งพิธีกรรม

3 . ดอกบัวบานแห่งการละเล่นหรือแสดง

4 . ดอกบัวบานแห่งขนบ

5 . ดอกบัวบานแห่งธรรมเนียม

6 . ดอกบัวบานแห่งจารีต

7 . ดอกบัวบานแห่งประเพณี

เมื่อดอกบัวทั้ง 7 บานอยู่ในจิตใจเราแล้วก็จะได้ทั้งสนุก  ได้ทั้งบุญกุศล  ได้ทั้งความมีมิตรไมตรีในผองเพื่อนชาวโลก

 ก่อเกิดเป็นความปีติสุขอยู่ในจิตใจเราอย่าเขลาไปนับเป็นคำที่กระโดดลงมากลางใจโดนใจนั้นแล...