ไม่มีอะไรจะทำ ก็หาอะไรทำ ให้มันยุ่งเข้าไว้ค่ะ

งานบ้านการเรือน เป็นสิ่งที่ไม่ถนัดที่สุดในชีวิตทีเดียวก็ว่าได้

แต่จากการชักชวนของเพื่อนๆ และบันทึกของป้าแดงใน G2K

ทำให้อยากลองสักครั้ง ว่าจะไปรอดมั้ย

   เริ่มด้วยการไปช็อปปิ้งไหมพรม และอุปกรณ์ในฟิวเจอร์พาร์ครังสิต

   โดยสารรถของคุณสามี ที่บึ่งด้วยความเร็ว 140 กม./ชม.

  จะเพราะ ความอยากเอาใจภริยาหรือไม่ มิทราบได้ 

   บอกแล้วว่า ขับเลยมาแล้วไม่เป็นไร ก็ไม่ยอม

   อุตส่าห์มากลับรถแถววังน้อย และวนเข้ารังสิตอีกครั้ง  ขอบคุณจริงๆ

   (ความจริงการได้ขับรถเร็วๆ เป็นความสุขของคุณเธอด้วยละ)

ชิ้นแรกสำเร็จดีใจสุดสุด

งานถักผ้าพันคอ ด้วยแบบง่ายที่สุด มิใช่หมูซะแล้ว

ลูกมาดูแล้วบอกว่า "แม่ๆ ทำไมตอนเริ่มต้นมันบานๆ แล้วกลางๆมันเริ่มหุบเข้าไปล่ะ"

ไม่เป็นไรลูก แม่กำลังหัด เดี๋ยวแม่ก็ทำให้มันบานอีกได้  ^ ^ มือโปรซะอย่าง

ช่วงที่ทำงานชิ้นนี้ตั้งใจมาก ได้สมาธิจริงๆ อย่างป้าแดงว่า

ใบบัวบอกว่า "แม่  หนูอยากถักบ้าง จังเลย ซื้อมาให้หนูบ้างสิ"

ดีใจมาก รีบซื้อมาให้ลูกทำแบบง่ายๆ

ผลงานของแม่และลูกออกมา ไม่แตกต่างกันเท่าไร

ก็แหม แม่ปูกับลูกปู  นะ.........

   แม้ผลงานจะไม่เข้าตากรรมการนัก

   แต่ก็ถูกใจ ได้ลองสิ่งใหม่ๆ จิตใจจดจ่อจนได้ความสงบ

   ที่ถูกใจที่สุด เห็นจะเป็นเพราะ ลูกมีส่วนร่วมด้วยนั่นแหละ...

คนนี้ชื่นชมตลอด "คุณแม่ขา สวยจังเลย หนูชอบมากเลยค่ะ"