โลกนี้เหมือนละครชีวิตบางบทบาทบางลีลาล้วนสลับซับซ้อนสิ้นดี เพราะการมีชีวิตจึงมีสีสันอันหลากหลาย เพราะการมีวัฒนธรรมจึงมีการปรุงแต่งวิถีชีวิตให้เป็นไป แต่ละชีวิตต่างก็เดินตามความฝันของตนเองสำหรับคนมีไฟที่ยังใฝ่ฝันอยู่
ยูมิกำลังเล่าเรื่องโยงใยมาสู่งานรับปริญญาของชาว ม. ทักษิณ ถิ่นสงขลาที่จัดขึ้นเมื่อวาน...อาจารย์มีประชุมด่วน...อาจารย์ต้องเตรียมซ้อมรับปริญญาให้บัณฑิตใหม่ด้วย...อาจารย์เชิญไปกินเลี้ยงกับบัณฑิตใหม่...อาจารย์ต้องตื่นแต่ตี 4 ก่อนหัวรุ่งไปถึง ม. ทำหน้าที่ก่อน 6 โมงเช้านะเพื่อซ้อมใหญ่นำขบวนบรรดาบัณฑิตใหม่...อาจารย์วันนี้วันจริงวันรับปริญญาเราต้องมาทำหน้าที่ตี 5 ครึ่งก่อนหัวรุ่ง...
ในวันรับปริญญาจริง...อาจารย์ห้ามนำสิ่งใด ๆ ที่เป็นโลหะติดตัวไปนะเพราะเข้าที่สแกนตรวจจับ...เพื่อความปลอดภัย...แล้วกุญแจรถกระเป๋าเงินละเอาไว้ที่ไหน...อาจารย์หนูทำตรา ม. ที่ติดเสื้อครุยหายคะ...อาจารย์ขนตาปลอมจะหลุดแล้วคะทำยังไงดี...รีบเพราะหลังเที่ยงคืนแล้วยังมีคิวยาวติดไม่ดีได้นอนชั่วโมงเดียวพอตี 4 ก็มาถึง ม. ทักษิณ...อาจารย์คะส้นรองเท้าหักข้างหนึ่งคะ...จะมีปัญหาเข้ารับปริญญาไหมนี่...
สำหรับยูมิ...เมื่อวานไปทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายเพื่อความพร้อมความสมบูรณ์ในเนื้องานและเพื่อลูกศิษย์ชาว ม. ทักษิณตั้งแต่ตี 5 ครึ่งถึงตอนกลางวันพึ่งได้ทานข้าวกลางวันตอนบ่ายสองโมงที่ผ่านมานี้เองละ
เนื่องจากพิธีพระราชทานปริญญาบัตรประจำปี 2552 ณ ม. ทักษิณพึ่งเสร็จสิ้นไป สืบเนื่องจาก 2วันมาแล้วที่ยูมิได้ร่วมทำหน้าที่อย่างการซ้อมรับปริญญาบัตรกับบรรดานิสิตที่พึ่งจบไป
และเมื่อวานต้องเดินทางจากเมืองหาดใหญ่ไป ม. ทักษิณ ถิ่นสงขลา ตั้งแต่ตี 5 หัวรุ่งเพื่อร่วมซ้อมนำขบวนบัณฑิตเดินไปเข้าห้องประชุมและภายห้องประชุมก็มีการซ้อมเสมือนจริงพอ ดีท่านอธิการบดีติดประชุม
คณาจารย์เลยเอายูมิสมมุติตัวเป็นอธิการบดี ม. ทักษิณ ขึ้นทำหน้าที่ทุกขั้นตอนที่ท่านอธิการบดีจะปฏิบัติจริงนั้นเอง...การอ่านคำกราบบังคมทูลรายงานทำให้รู้ว่า...บัณฑิตจะเข้ารับพระราชทานปริญญาบัตรวันนี้มี ผู้จบ ป. โท 417 คนและ ป. ตรี 2065 คน
และวันรับจริงยูมิตื่นนอนตี 3 ครึ่ง เดินทางตี 4 ครึ่งก่อนหัวรุ่งออกจากเมืองหาดใหญ่เข้าไป ม. ทักษิณถิ่นสงขลา เพราะวันนี้เอาจริงร่วมเดินนำขบวนนิสิตตั้งแต่ ตี 5 ครึ่ง เพื่อทุกอย่างเสร็จก่อนพระเทพรัตนราชสุดา ฯ เสด็จมาที่ห้องประชุมตอน 9 โมงเช้า
ก่อนถึงเวลาเดินนำขบวนยูมิเตรียมเสบียงมาทานรองท้องไปก่อนตามด้วยน้ำหนึ่งแก้วเพราะต่อนี้ไปต้องอดทนเรื่องการกินละเพราะเข้าสู่พิธีพระราชทานปริญญาบัตรจึงนับว่าวันเวลาอย่างนี้เป็นชีวิตพิเศษจริง ๆ .
ขอชื่นชมทุก ๆ คนที่ผ่านไปสู่เส้นชัยของการศึกษาได้สำเร็จตามเป้าหมายที่วางเอาไว้หวังว่าเราพร้อมที่จะสร้างประเทศชาติให้เจริญพัฒนายิ่ง ๆ ขึ้นไปนั้นแล...
สวัสดีค่ะ ท่านอาจารย์ umi
มาอ่านด้วยความชื่นชมค่ะ ยินดีกับท่านอาจารย์ umi และทุกๆ คน ที่ได้ถึงเส้นชัยของการศึกษา.. เรียกว่าเป็นโอกาสพิเศษสุด ที่ท่านอาจารย์ได้ส่งลูกศิษย์ถึงฝั่งอย่างเรียบร้อยสมบูรณ์ค่ะ.. มีความสุขมากๆ ทุกๆ วันเวลานะคะ..
(ปล. แล้วท่านอาจารย์ เจอขนตาปลอมมั๊ยคะ.. อิ อิ)
สวัสดีครับ คุณนีนานันท์
เจอครับ เพราะดูใกล้ ๆ เป็นขนตาปลอมเอามาติดทับขนตาจริง ทีนี้กาวที่ติดมันแห้งเลยจะหลุดออกมา...อิ อิ อิ
แต่ก็ขำไม่ออกนะ...ได้แต่ปลอบใจ...เพราะเป็นวันที่ลูกศิษย์ทั้งหลายต้องสวย หล่อเป็นพิเศษในงานวันรับปริญญาของเขาละ...อิ อิ อิ
ขอโทษท่านอาจารย์ umi และลูกศิษย์ด้วยค่ะ.. ที่นีนานันท์รู้สึกขำ โดยลืมนึกไปว่า วันพิเศษแบบนี้ ลูกศิษย์ทุกคนก็ต้องอยากสวย อยากหล่อ เป็นพิเศษ จริงๆ แล้วก็เป็นวันทึ่เป็นใครก็ต้องตื่นเต้น ยินดี และรู้สึกเป็นเกียรติในชีวิต.. นึกย้อนกลับไปถึงตัวเองแล้ว ก็มีเรื่องตื่นเต้นของเพื่อนๆ แต่เป็นแบบอื่น และส่วนมากจะเป็นเรื่องถ่ายรูปเก็บไว้พร้อมช่อดอกไม้+ตุ๊กตา มาเป็นอันดับ 1 เลยค่ะ ขอโทษอีกครั้งค่ะ และขอบพระคุณท่านอาจารย์ umi ที่มีน้ำใจที่อบอุ่น ให้ลูกศิษย์ และทุกๆ คนค่ะ..
สวัสดีค่ะท่านอาจารย์หล่อใหญ่
ว้าว วาว คำทักทายข้างต้นดูติ๊ดเดียวเมื่อเทียบกับภาพชุดครุยนี้อีกนะคะเนี่ย ;)
ขอแสดงความชื่นชมยินดีกับบัณฑิตใหม่ทุกท่านค่ะ
แอบมาอมยิ้มกับขนตาปลอมค่ะ .. ว่าที่บัณฑิตทุกคนวันนั้นแทบจะตื่นเต้นจนนอนไม่ค่อยหลับ แถมสาวๆ อาจจะไม่หิวเลยทั้งวัน
ยังจำได้ว่ามีรุ่นพี่แนะนำ ถ้าใครอั้นฉี่ไม่ไหว ควรใส่ผ้าอ้อมผู้ใหญ่
สวัสดีครับ คุณนีนานันท์
ในแต่ละวันล้วนมีหลากหลายเรื่องราวเล่าขานกันไม่จบสิ้นนะครับ
แต่วันรับปริญญาดูเหมือนเป็นวันแห่งรอยยิ้มและความสุขของผู้คนทั้งมวล และแต่ละคนต่างแต่งตัวมาโชว์ เห็นความรักความอบอุ่นเต็มไปทั่วมหาวิทยาลัยที่จัดงานเลยละ...อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณpoo
ความจริงยูมิเองไม่ได้ตั้งเป้าหมายไว้ว่าจะเรียนให้สูงอะไร เพราะตนเองเกิดมาก็อยู่บ้านนอกคอกนา แต่ด้วยสนใจอ่านหนังสือเรียนรู้และเรียนไปเรื่อย ๆ เหนื่อยก็พัก...เรียนไปทีละขั้น ๆ อ้าวจบแล้วรึนี่...ทำนองนี้ละ...เลยได้ใช้วิชาที่ได้เรียนมาหาเลี้ยงชีพทุกวันนี้แล
วันซ้อมจริงบัณฑิตบางคนเพลินเกินเวลานัดหมายให้มาเดินแถวเข้าห้องประชุมต้องมีการทำโทษเหมือนกัน...บางมุมมีรุ่นน้องตีวงล้อมแล้วร้องเชียร์อย่างคึกเครง บ้างบรรเลงด้วยกลองใหญ่ตีดัง...เห็นเป็นที่ตื่นเต้นสนุกดีละ
แนนอนนั่งนานอยากเข้าห้องน้ำแต่ต้องอดทนเป็นธรรมดา นี่เป็นข้อเสนอแนะนะนี่...
ขอบคุณครับ