แอดไวซี ภูมิศาสตร์มช.รหัส ๑๗ ที ได้พลัดพรากจากกันมานานกว่า ๓๒ ปี ได้กฤษ์ดีวันนี้ รวมตัวกันก่อการดียกพล(เพื่อนร่วมรุ่น) ขึ้นที่ราบสูงโคราช อย่างองอาจ ประกาศให้ ชาวโลกรู้ทั่วว่า ศิษย์มีครู …..แล้วครูเป็นไผ บ่ได้เดาเน้อ….พอเอาเองกั๋นเต็อะ….

 

ว่าฮากันแค่ไหนในภาพแค่เป็นส่วนหนึ่ง นักศึกษา เพียงแค่ลมพัดกิ่งไม้ไหวก็ฮากันได้แล้วค่ะ ให้ความรักก่อนให้ความรู้ภาคปฏิบัติค่ะ

 

ลูกศิษย์ที่น่ารักเรียบร้อยก็มี (อิทธิพลของชุดเครื่องแบบนักศึกษาชุดใหญ่เป็นทางการ) เสื้อขาวกระโปรงสีม่วงดอกตะแบก สำหรับนักศึกษาหญิง และ ผู้ชายชุดขาวผูกเทคสีดอกตะแบกค่ะ ฉากหลังคือป่าไม้งามส่วนหนึ่งดอยสุเทพค่ะ บรรยากาศหาได้ที่ไหนในโลก พวกเราโชคดีเป็นที่สุด อญุ่ในสถานที่ที่แสนโรแมนติกที่สุด…….

ความรักสมัครสามัคคีเป็นธรรมชาติที่งดงามสำหรับนักศึกษาภูมิศาสตร์ เพราะพวกเราร่วมทุกข์สุข ร่วมสำรวจศึกษาธรรมชาตเดินป่า เป็นประจำจนเป็นธรรมชาติ ของนักสำรวจชาวภูมิศาสตร์ มช.  ความพูกพันได้ผูกมัดหัวใจพวกเราด้วยกันอย่างเหนียวแน่น ยิ่งนานวันยิ่งเพิ่มพลังแห่งความรักความคิดถึง จึงมีการพบปะกัน แลบางครั้งะต้อนรับเพื่อนที่ไปอยู่ต่างแดนเสียนาน ที่กลับมาเยี่ยมเพื่อนๆ

คลิกดูภาพขยาย
เวลาเปลี่ยนไปปีแล้วปี่เล่า แต่กลับสร้างความรักความผูกพันธุ์ยิ่งแน่นขึ้นเป็นลำดับ จนมาถึงวันที่ทุกคนรอคอย
มากราบอาจารย์ที่ปรึกษา นามว่าอาม่าหลินฮุ่ยค่ะ อาม่าก็ตื่นเต้นเหมือนกันนะ ขอบอก