ฉันมีเพียงความเหงาชิดแนบ เป็นสิ่งได้พักพิงอิงแอบ กรงแคบก็กว้างอ้างว้างพลัน

ในกรงขังของโลก

ฉันเคยโศรกเคยเศร้าเร้าอารมณ์

เคยอยากบินโบกโกรกสายลม

แต่กลับขมขื่นมีเพียงที่ยืนคับแคบ

ในกรงขังของโลกใบนี้

ฉันมีเพียงความเหงาชิดแนบ

เป็นสิ่งได้พักพิงอิงแอบ

กรงแคบก็กว้างอ้างว้างพลัน

ในกรงขังของโลกใบนี้

เมื่อเวลาที่มีพัดผ่านนานวัน

ความเหงาที่เคยเป็นเพื่อนฉัน

ทิ้งใจกันให้ชาชินสิ้นอาลัย

ในกรงขังของโลกใบนี้

ใจที่มีฉันกลัวจะไร้ใจ

เพื่อนรักเจ้าหายไปไหน

กลับมาได้ไหมความเหงา...เราคิดถึงนาย