ใบไม้เอย...พริ้วไหวตามแรงลม

หรือเจ้าทุกข์ระทม..กับการเสียน้ำตาของฉัน

สายน้ำ..กระเพื่อมระยับ..รับแสงจันทร์

 คงได้ยินเสียงครวญหนาวสั่น..ลอยผ่านมา

 

 น้ำค้าง...เจ้าบรรเลงเพลงลมหนาว

 ทอประกายวับวาว..ยามเดือนดาวเจิดจ้า

 เย็นลมเปลี่ยนทิศ...หรือเป็นนิรมิตของดารา

 หัวใจฉันหนาวสั่นผวา...อาบน้ำตาจนบรรเทา

 

 สายลมอ่อน..หากเจ้าจะอ้อนดอกไม้หอม

จงลอยอ้อมไปทางเขตขุนเขา

พริ้วพรมดอกใบ..หมู่แมกไม้ในลำเนา

 ปล่อยให้ความเหงา...โอบฉันไว้ในนิทรา

 

 ลมหนาว...โปรดพัดไปให้ห่าง

เมื่อคนรักทิ้งขว้าง...เจ้าจะทิ้งฉันบ้าง..ก็ไม่ว่า

ช่วยพัดไปลิบโลก..อย่าหอบกลิ่นโศกลอยมา

ลมเบาบางจ๋า...อย่าพัดมา...กรีดแผลใจ

                                                                  กิ่งไผ่...ใบหลิว