Appreciative Inquiry : การขอแบบผสมผสาน

Blog "จิตวิทยาการขอ"แห่งนี้ได้นำเสนอประสบการณ์

เกี่ยวกับการขอในทุกแง่มุมด้วยวิถีแห่ง AI มาแล้วทั้งสิ้น 30 บทความ

ดีใจมากครับที่มาถึงจุดนี้ได้ ต้องขอขอบคุณชาว Gotoknow ทุกท่านครับ

ที่ติดตามผลงานของผมมาโดยตลอด และผม"นายเอิร์ท"หวังเป็นอย่างยิ่งว่า

บทความใน Blog "จิตวิทยาการขอ"แห่งนี้ จะเป็นประโยชน์กับทุกๆท่าน

และผมยินดีเป็นอย่างยิ่งที่จะนำเสนอผลงานดีๆต่อไป ติดตามอ่านได้เป็นประจำทุกวันครับ ^^



เรื่องราวในวันนี้เป็นเรื่องที่ติดค้างกันไว้เมื่อวันก่อนครับ ที่ว่าจะพา Go Inter กัน

วันนี้ก็ตามสัญญาครับ... ส่วนเรื่องราวจะเป็นยังไงนั้น จะไปที่ประเทศไหน เกี่ยวกับธุรกิจอะไร... ตามผมมาเลยครับ

เรื่องราวในวันนี้เกิดขึ้นที่ประเทศจีนครับ ( ต้องขอบคุณบทความของพี่แจ๋วแหววที่จุดประเด็นให้ผมเขียนเรื่องในวันนี้ขึ้น )

ท่านที่มีประสบการณ์ในการเที่ยวที่เมืองจีนจะทราบครับว่า ไม่ว่าเราจะไปเที่ยวที่ไหนก็ตาม รัฐบาลของเขาก็จะจัด(บังคับ)

ให้เราแวะในสถานที่ที่รัฐบาลจัดเอาไว้ให้ ( ว่าง่ายๆก็คือที่ขายของฝากนั้นละครับ ) สถานที่ที่ผมกล่าวถึงนี้ก็คือ "ที่ซื้อชาจีน" ครับ



เคยสงสัยไหมครับ... ว่าทำไมเรามักจะหลวมตัวไปซื้อของฝากพวกนี้ ทั้งๆที่ซื้อมาแล้วก็ไม่ได้กินได้ใช้

ปล่อยให้ฝุ่นเกาะเล่นซะอย่างงั้นละ จนสุดท้ายก็ทิ้งไป... ลองนึกภาพตามผมดูนะครับ

"เมื่อเราไปถึงที่นั้น... พวกเขาก็จะพาเราไปที่ห้องประกอบพิธีชงชา พร้อมจัดแสดงวิธีชงชาแบบต่างๆของจีน ภายในห้องนั้น

มีการควบคุมอุณหภูมิ และความชื้นที่เหมาะสมสำหรับเก็บรักษาใบชา การแสดงก็จะใช้ "ผู้หญิง" แต่งกายในชุดประจำชาติ

พร้อมอุปกรณ์การชงชาแบบพื้นเมือง ด้วยลีลาที่อ่อนช้อยในการแสดงไม่ว่าจะเป็น การตักใบ การคีบก้อนชา การบดใบชา

การหยิบกาน้ำร้อน หรือแม้กระทั้งการเทชาลงสู่ถ้วย ล้วนแล้วแต่สะกดพวกเราไว้ไม่ให้คลาดสายตาไปไหน เมื่อการแสดงจบ

นักแสดงก็จะหยิบถ้วยชามาให้พวกเราได้ลิ้มลองรสชาติของชา แม้แต่การถือถ้วยชาก็ยังดูสง่างาม สมกับเป็นต้นตำหรับอย่างแท้จริง"

และท้ายที่สุด มักจะจบลงด้วยการออกจากห้องประกอบพิธีชงชา พร้อมกับถุงบรรจุชาคนละใบสองใบกลับบ้าน... ซะอย่างงั้น - -"



ตัดมาที่จุดนี้ครับ.... มาดูกันครับว่าประเทศจีนเขาใช้วิธีการขอแบบไหนถึงทำให้พวกเรายอมควักเงินซื้อใบชากลับบ้านซะงั้น...

จะเห็นได้ว่า... รัฐบาลจีนใช้เทคนิค"การขอแบบอาศัยตัวนำร่อง"โดยการจัดให้"ทัวนักท่องเที่ยว"แวะในสถานที่ที่พวกเขาได้จัดเตรียมไว้

เพื่อ... สร้างโอกาส ...ในการขายสินค้าของพวกเขา และใช้ "การขอด้วยบรรยากาศ"คือพิธีชงชา เป็นตัวสะกดให้พวกเรายอมที่จะควัก

กระเป๋าซื้อใบชาพวกนี้กลับประเทศไป เป็นเทคนิคการขอที่ผสมผสานกันได้อย่างลงเลยตัวทีเดียวครับ... สุดยอดมาก

 

เป็นอย่างไรกันบ้างครับ... กับ"เทคนิคการขอแบบผสมผสาน" ผมว่าถ้ารัฐบาลไทยใช้วิธีนี้กับสินค้า OTOP ของเรา

ประเทศเราคงจะมีรายได้เพิ่มเติมจากจุดนี้อย่างมหาศาลเลยละครับ ทั้งยังเป็นการส่งเสริม และสนับสนุนภูมิปัญญาไทยด้วย

การจัดให้มีการแสดงแบบนั้น มันช่วยสร้างบรรยากาศ และเพิ่มแรงจูงใจในการซื้อได้ดีจริงๆครับ โดยเฉพาะกับผู้หญิงที่มัก

จะตัดสินใจซื้อสินค้าต่างๆ เพียงเพราะอารมณ์ และความอยากได้ของเธอเท่านั้น... สำหรับธุรกิจทั่วไป ก็ลองนำไปปรับใช้ดูครับ

ผมว่าถ้าส่วนผสมของการขอลงตัว... มันก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไรที่จะทำให้ผู้บริโภคยอมที่จะควักเงินซื้อสินค้าของเรา... จริงไหมครับ


แล้วคุณละคิดยังไง ^^