หนาวหนอลมเป่าแล้ง หญ้าเฉาแห้งทั่วทุกหน ร้ายเหมือนคำพูดคน

หนาวนี้แล้งนักลมหนาว

ปลิ้วว่าวใบไม้ลอยคว้าง

กิ้งก้านพากันสะบัดวาง

เหลืออ้างว้างค้างต้น

 

หนาวหนอลมเป่าแล้ง

หญ้าเฉาแห้งทั่วทุกหน

ร้ายเหมือนคำพูดคน

ถากถลก่นวาจาพาเฉาใจ 

* ปล.ในวันที่เป็นผู้ร่วมอยู่ในเหตุการณ์ที่เขาใช้วาจาเอาชนะกัน...ห่อเหี่ยวในความรู้สึกมาก  อยากให้มีเม็ดฝนหล่นลงมาจากท้องฟ้า เพื่อใจที่รุ่มร้อนของพวกเขาจะเย็นลงบ้าง..เอ้อ