วันหนึ่งกำลังจะขึ้นรถโดยสารกลับบ้านเหลือบไปเห็นดังในภาพข้างบน นึกถึงอดีตแต่ก่อนจะเห็นอยู่บ่อย ๆตามงานวัด เรียก พวกเล่นกล ขายยา โดยเฉพาะยาแก้ปวดฟัน เครื่องรางของขลังก็มี มีเครื่องดนตรีประกอบการแสดงคือกลองกับแฉ(ขออภัยเรียกไม่ถูก) ตะลุ่งตุ้ง แช่ ๆ ๆ..สลับกับการพูดที่เก่งมากจริง ๆ....จากนั้นก็ปล่อยงูเห่ามากัดกับพังพอน..จริง ๆ แล้วก็ไม่ได้กัดกันเท่าไหร่หรอก..โชว์ตัวงู กับพังพอนนานมากเลย สลับกับการขายสินค้าที่ว่า..บางคณะการแสดงมีมากมาย...อับดุล อับดุล...คลุมผ้าทายแบ็งค์ ฯลฯ..ดูแล้วสนุกคนล้อมวงกันเยอะ..เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยเห็นการแสดงกลมากเท่าไร คนดูก็น้อยลง...ภาพนี้เก็บไว้นานแล้ว ครับ จบดื้อๆ อย่างนี้แหละ...สบาย สบาย แบบเพลงของพี่เบิร์ด นะครับ
