เก็บเอาคืนเก็บวันมาฝันใผ่
เก็บห่วงใยเก็บรักสมัครสมาน
เก็บห่วงหาอาลัยในวันวาน
ประสบการณ์ประสบใจไม่ลืมเลือน
_ความคิดในวัยเยาว์ ทำไม่ถึงเปล่งประกายสดใสได้จนถึงทุกวันนี้ มานั่งนึกในระหว่างครึ่งทางของตัวเลข 30 ฉันรู้สึกว่าสิ่งที่ฝันกับสิ่งที่คว้าในวันนี้ แตกต่างกันอย่างมาก ฉันจำได้ในวันก่อนฉันเคยคิดว่า วันที่จบการศึกษา มีงานทำ ต้องคือวันที่ฉันสามารถ ทำดีเพื่อดีได้ ตอนนี้กลับกันต้องมานั่งทำใจไม่ให้ท้อแท้วันละหลายต่อหลายครั้ง โลกของชีวิตวันทำงานผู้ใหญ่ทำไม่ช่างยากลำบากปานชะนี้หนอ เป็นความผิดของจิตใจไนโนเสาร์ที่ไม่ยอมปรับเปลี่ยนหรือเปล่า โชคดีอยู่อย่างหนึ่งในชีวิตของวันนี้ ที่ในสังคม on line มีการแบ่งปันซึ่งกันและกัน อย่างนี้
ระหว่างมุมโลกนี้สีเทาหม่น
ระหว่างคนยังมีใครที่ไม่ท้อ
ระหว่างวันระหว่างวัยที่ไม่รอ
ระหว่างทางที่ไปต่อจะแข็งแรง
"ระหว่างความคิด ความจริง และความฝัน
ระหว่างวัน ระหว่างเวลา ระหว่างวัย
ระหว่างเรียน ระหว่างงาน ต่างกันไป
ต้องใช้ใจ กำหนดจิต คิดทบทวน........โปรดดูแลคนไกล้ชิดอย่าง อาคันตุกะครับ
ต้องขอขอบคุณ วอญ่า มาก ๆ นะคะ เข้าไปอ่าน และอยากเจอมาก ๆ คิดว่าปิดเทอมนี้อย่างไรต้องบากบั่นไปเจอให้ได้ อยากคิดว่าท่านได้เป็นเสาหลักของจังหวัดพัทลุง ในสถานที่แห่งนี้มาก ๆ จิต คารวะ อัจฉรัตน์ สุวรรณภักดี
สวัสดีค่ะ
เคยมีคนส่งข้อความให้ดาวว่า
ยิ่งเราอายุมากขึ้น มีประสบการณ์มากขึ้น อุปสรรคที่เข้ามาก็จะยิ่งหนักหนา สร้างความลำบากให้เรามากขึ้น แต่เมื่อเราผ่านมันไป...สิ่งเหล่านั้นจะทำให้เราแข็งแกร่ง แล้วสักวันหนึ่งเราจะสามารถหันมายิ้มให้กับอุปสรรคที่เราได้ก้าวผ่านได้อย่างสง่างาม
เป็นกำลังใจให้นะคะ ^v^
ชอบอย่างแรงเพื่อน!!
ขอบคุณทุก ๆ คนมากที่เติมกำลังใจ ให้ข้อคิด ขอบคุณท่านวอญ่า กับร้อยกรองที่มีขึ้อคิด ป้าเหมี่ยว และคุณหมอดาว ที่เจอกันใน G2K `และรู้สึกว่าเป็นเสมือนคนข้างหน้า ที่ทิ้งรอยไว้ให้คนข้างหลัง หลายต่อหลายเรื่อง ทุกวันที่ตื่นขึ้นมาจะเป็นวันที่ดีเสมอ และสู่ต่อไป ตามที่ท่านได้บอก จำได้อีกอย่างข้อคิดที่หมอดาวเคยเขียนไว้ในอนุทินเกี่ยวกับแผ่นดิน
สวัสดีครับเขาอกลุ
มาตามไปช่วยปลูกป่าชายเลนที่สตูลครับ
วันเสาร์ที่ผ่านมาที่บ้านบังวอญ่าครับ
วันเสาร์ที่จะถึง หรือเสาร์ที่ผ่านคะ เสาร์ที่จะถึงเผื่อจะได้ไปด้วยคะ