.....น้อมจิตวันทา บูชาคุณครู กตัญญูกตเวที.....
วันครูที่ผ่านมาข้าพเจ้าก็เป็นลูกศิษย์ที่มีครูเหมือนกัน ได้ไปร่วมประกอบพิธีเพื่อน้อมรำลึกถึงพระคุณครูและไหว้คุณครูที่ได้สั่งสอน ประสิทธิประสาทความรู้มาให้ ซึ่งเป็นสิ่งที่ข้าพเจ้าปฏิบัติมาเป็นประจำทุกปี แม้ว่าจะไม่ได้ไปไหว้คุณครูทุกท่านแต่ข้าพเจ้าก็น้อมรำลึกถึงพระคุณของทุกท่านตลอดเวลา ในชีวิตคนถือว่า..พ่อแม่..เป็นผู้มีพระคุณอันสูงสุดเพราะท่านเป็นผู้ให้ความรัก ให้ชีวิต ให้ความเมตตา มีความห่วงใยและเสียสละเพื่อลูก นอกจากพ่อแม่แล้วเราก็ยังมี..ครู..ที่เป็นผู้มีพระคุณคล้ายพ่อแมของเรา เพราะท่านเป็นผู้อบรมสั่งสอนถ่ายทอดวิชาความรู้ให้เรา รวมทั้งให้ความรัก ความเมตตาต่อศิษย์ทุกคน ครูจึงเป็นผู้เสียสละไม่แพ้พ่อแม่ของเรา
คุณครูเปรียบเหมือนดอกกล้วยไม้ที่ทนทุกสภาวะ เพื่อพัฒนาสั่งสอน อบรมลูกศิษย์ของตนเองให้เป็นคนดีและเก่งของสังคมต่อไป
ดังนั้นทุกคนเป็นศิษย์มีครู ข้าพเจ้าจึงชวนลูกศิษย์มีครูทุกคนร่วมน้อมรำลึกถึงคุณงามความดี ความเอื้ออารีย์เมตตากรุณาที่คุณครูได้ประสิทธิประสาทวิชาและอบรมสั่งสอนเราจนมีวันนี้กันนะจ๊ะ
ปาเจราจริยา โหนติ คุณุตตรานุสาสกา
ปัญญาวุฒฒิกเร เต เต ทินโนวาเท นมามิหัง