หยดน้ำบนใบบัว

หยดหนึ่งบนใบบัว...............กลิ้งระรัวระริกไหว

หยดสองทองอำไพ.............ต้องแสงแดดสะท้อนวาว

หยดสามน้ำ(หลง)ค้าง...........ฤ ใครวางหว่างฟ้าหาว

หยดสี่มีเรื่องราว.................เล่าขานกล่าวเรื่องยลยิน

หยดห้าเพชรเม็ดน้อย............เกล็ดน้ำฝอยไม่ผกผิน

หยดหกใกล้ร่วงริน................ลมโชยบินกลิ้งริมบัว

หยดเจ็ดพลิ้วแทนใจ..............ห้อมล้อมไว้อย่าแหนงกลัว

รุ้งพราวสกาว-สลัว................หม่นมืดมัวแล้วสดใส

มีสุขสลับทุกข์.....................มีล้ม-ลุกระคนไป

มีหนาวมีอุ่นไอ....................มีดาวไหวมีเดือนหวาม

โลกหมุนแปรเปลี่ยนเคลื่อน....วันปีเดือนชั่วโมงยาม

ท้องฟ้าน้ำเงินคราม...............บัดเดี๋ยวคร้ามครืนฝนพรม

ตามต่อคิดลุล่วง..................จิตข้ามช่วงช่างสุขสม

หยดหยาดน้ำผสม...............ผสานบ่ม...ปัญญาใจ

ภูสุภา

ธนิตย์ สุวรรณเจริญครูธนิตย์ คะ

เวลา6.00น-20.00นในวันราชการ

ดิฉันก็เป็นอย่างนั้น(ที่คุณครูนึกภาพไว้)

เพียงแต่ ช่วงพักเที่ยงแป๊บหนึ่ง หรือกลางคืนอย่างนี้ ครึ่งชั่วโมงก่อน รตสว

"แรงบันดาลใจจากภาพ" ช่วยให้เรา ร้อยเรียงบทกวีออกมาได้ ค่ะ

บางคำพูด บางความคิด จากบันทึกดี ๆ หลาย ๆ บันทึกที่อ่านพบในนี้

ก็มีพลังต่อ"อารมณ์กวี"

ถ้าชอบ ขอขอบคุณมาก ๆ นะคะ

(ภาพสวย ๆ ของคุณเอกมีส่วนอย่างมาก ค่ะ)

ความคิดผม มีแต่ภาพคุณหมอที่วุ่นวายอยู่กับการทำงานหรือรักษาคนไข้ แบบไม่มีเวลาเป็นของตัวเองเลย แต่บันทึกที่นี่ ทำให้ต้องทบทวนความคิดตัวเองครับ..
ขอบคุณเรื่องราวที่งดงามนี้ครับ ภาพใบบัวของคุณเอกก็งามไม่แพ้เลย

สวัสดี ครับ คุณภูสุภา