จั่วหัวเรื่อง...เพราะนั่นน่ะอาจเป็นเพราะความมองต่าง...

ในทัศนะของข้าพเจ้าเองนั้น R2R ในความหมายที่อยู่ในเบื้องลึกจิตใจของข้าพเจ้านั้นเป็นอะไรที่มากกว่าการสร้างรายงานวิจัยขึ้นมาสักเรื่อง ... หรือความจดจ่ออยู่ในข่ายแห่งวิชาการ...

แต่..

นั่นน่ะมีอะไรที่เป็นมากกว่า การทำ R2R หรือนำกระบวนการวิจัยมาใช้ในการพัฒนางานประจำนั้น ...เป็นหนทางของสิ่งที่ข้าพเจ้าเรียกว่า "กระบวนการกู้ใจ" คนหน้างาน และคืนความมีคุณค่า ความเป็นมนุษย์ที่ก้าวย่างด้วยงานที่ตัวเองเผชิญอยู่

และเป็นการทำงานที่เปี่ยมด้วย วิถีแห่งการเรียนรู้... การคิดร่วมกับการใส่ใจลงไป

สองสามปีที่ผ่านมาของการร่วมขับเคลื่อนการทำ R2R ข้าพเจ้าไม่ได้เพียงมุ่งไปที่หลักการหรือแนวคิดการทำวิจัย หรือการให้ได้มาซึ่งผลการวิจัยที่เลิศเลอ หากแต่เครือข่ายที่เราเกิดขึ้น เรานั้นใช้ใจเป็นตัวเกี่ยวให้เข้ามาเจอมาหากัน และการได้มาเจอมาพบกันนั้นเรานำ... วิถีการแห่งสุนทรียโสเหร่มาบอกเล่าเรื่องราว (สุนทรียสนทนา) ต่อเส้นทางการทำ R2R ความสุขและสภาวะปิติที่รวมถึงการเรียนรู้ที่ได้เกิดขึ้นต่อตนเองมาบอกเล่า มากกว่าที่เรามาเพียงเพื่อ present ผลงานวิจัยเท่านั้น

จะเห็นว่าในหลายๆ ที่ที่เราเรียนรู้การทำ R2R เราจะมี...วิถีของการฝึกพัฒนาจิต อันเป็นวิถีแห่งการเรียนรู้ทางด้านจิตใจควบคู่ไปด้วย

หลายๆ ที่นักวิจัย R2R ที่เราหลอมรวมกันนั้นจะมีลักษณะที่ไม่แตกต่างกันมากนักนั่นคือ ... การทำ R2R ด้วยหัวใจ...หัวใจแห่งการเรียนรู้การเสียสละ สังเกตว่ากลุ่มคนเหล่านี้จะมีพลังแห่งความสุข และการแบ่งปัน...พร้อมทั้งความสามารถในการค้นหาความดีความงดงามของการทำ และเมื่อเวลาผ่านไป คนเหล่านี้ก็ยังคงทำ...และลงมือทำตามวิถีแห่งการเรียนรู้นี้อยู่...

สักวัน...ข้าพเจ้าจะเปิดบ้านตนเอง (รพ.ยโสธร) นัดพบปะ... เครือข่าย R2R อันเป็นผู้ที่มี "ใจ" อย่างแท้ต่อการขับเคลื่อนงานพัฒนา...