"เฝ้าคอยรอวันคืนแสนเนิ่นนาน

วันล่วงผ่านเลยพ้นค่าเวลา

นั่งนอนนับอารมณ์จะกลับมา

เพื่อสร้างค่าคำว่า "วิทยานิพนธ์"

เจ้ามาได้สองวันแสนปิติ

ข้าเริ่มริลองทำแม้สับสน

ทนอดอีกทั้งยังสู้อดทน

เพื่อผู้คนที่รอและเฝ้าดู

คำแนะนำกำลังใจต่างไหลหลั่ง

สร้างพลังทางปัญญาที่พรั่งพรู

เจอผู้รู้แนะนำยิ่งกว่าครู

ฉันลุกสู้เดินต่อลองอีกครา

พอเริ่มทำได้รู้ซึ้งคำ "งานเข้า"

โอ้ตัวเราบททดสอบมากหนักหนา

ไม่เว้นว่างแต่ละวันของเวลา

หนึ่งสัปดาห์มีเจ็ดวันมันคุ้มจริง...."

สรุปภารกิจแห่งบททดสอบวันนี้...

  • โน๊ตบุคเพื่อนรักทำท่ามีปัญหาทั้งวันกว่าจะแก้ได้
  • พอเริ่มอาการดีขึ้นท่านรองอธิการวิชาการให้ช่วยอ่านงานตรวจทาน (คุ้มมากครับงานนี้ความรู้มากหลาย...อัลฮัมดุลิลละฮฺ)
  • ได้รับความไว้วางใจให้เป็นที่ปรึกษาตรวจทานงานวิจัยชิ้นนึงเกี่ยวกับสามจังหวัดฯจากพระปกเกล้าเรื่องราวอันน่าจดจำ (อัลฮัมดุลิลละฮฺ)
  • ไม่ได้อะไรเป็นชิ้นเป็นอันในงานตัวเอง แต่ก็บรรเลงการรวบรวมข้อมูลเก็บไว้เผื่อสักวันกำลังใจและพลังทางอามรมณ์จะกลับมา (เร็วๆนี้...อินชาอัลลอฮฺ)
  • ภารกิจงานตารางปฏิทินตลอดทั้งเดือนช่างเตือนให้น่าคิดจริงๆ
  • "รู้ว่าไกลแต่จะไปให้ถึงซึ่งปริญญา"
  • ด้วยความหวังและดุอาอฺ