ในนิยามการใช้ชีวิต
ยิ่งรู้สึกเหนื่อยกับการงาน
ยิ่งรู้สึกว่าชีวิตมีค่า-มีลมหายใจ
..
ในนิยามการใช้ชีวิต
ความกล้า
คือปฐมบทของการเริ่มต้น
..
ในนิยามของการใช้ชีวิต
การหกล้ม
เป็นส่วนหนึ่งในระยะทางการเติบโตของชีวิต
..
ในนิยามการใช้ชีวิต
เป็นเรื่องธรรมดาในยามที่เราลงมือทำสิ่งใดแล้วรู้สึกเดียวดาย
แต่เมื่อผลแห่งการงานนั้นปรากฏออกมา
ก็เป็นธรรมดาเช่นกันที่เราจะถูกห้อมล้อมด้วยผู้คนอันหลากหลาย
..
ในนิยามการใช้ชีวิต
ใครบางคนไม่เคยแม้แต่จะคิดสร้างสรรค์อะไรเพื่อส่วนรวม
แต่พอมีใครสักคนเข้ามาสู่กระบวนการคิดและทำในสิ่งนั้นแทน-ก็เป็นปัญหา
นี่แหละนะ ที่เขาเรียกกันว่า
“คิดแทนก็เป็นปัญหา-ไม่คิดแทนก็เป็นปัญหา”
..
ในนิยามการใช้ชีวิต
เราต้องเชื่อเสมอว่า
เรากำลังถูกทดสอบเพื่อการมีชีวิตอยู่
..
ในนิยามการใช้ชีวิต
คนที่บ่นว่า
“ทำไมคนอื่นถึงทำได้”
นั่นก็แสดงว่าคนๆ นั้น
ก็เป็น “คนจำพวกนั้น” ด้วยเหมือนกัน
..
ในนิยามการใช้ชีวิต
ไม่มีใครหรอกที่ได้ใช้ชีวิตในแบบเสรีภาพล้วนๆ
เพราะเราทุกคนคือ "สัตว์สังคม”
เธอมีสิทธิ์เริ่มต้นและค้นหา
ถึงฟากฝั่งที่หวังหว่างมรรคา
เพื่อไขว่คว้าหรือปล่อยคว้างเส้นทางจร...
สวัสดีค่ะอาจารย์
ในนิยามชีวิตเราทำได้มิใช่แค่ความฝัน http://gotoknow.org/blog/fuad1011/327095
เป็นกำลังใจให้เสมอครับอาจารย์
สวัสดี ครับ คุณแผ่นดิน
ผมอาจจะไม่ค่อยใส่ใจนิยาม ของชีวิตมากนัก และหากเป็นชาวบ้าน บ้านบ้านจริงแล้วละก็ เค้าอาจจะยิ่งกว่าผมหรืออาจจะดีกว่าผมหรือเปล่า ผมไม่ทราบได้
แต่สิ่งที่คุณเขียนขึ้นมา คือความจริงแท้
มันเหมือนตัวต่อของชีวิต อย่างไร อย่างนั้นเลย นะครับ หากนิยามของชีวิตคือการได้รับชัยชนะ หรือความพ่ายแพ้ นิยามของการใช้ชีวิตก็เป็นของเรามิใช่หรือ?
การเรียนรู้ การเดินทาง และการค้นหา ความหมายของมัน คงต้องใช้กับชีวิตของเราทั้งชีวิต....ผมเชื่อของผมอย่างนี้ ครับ
ขอบคุณ สิ่งที่คุณเขียน...ให้ผมได้มีโอกาสได้อ่าน
ดีใจครับ
สวัสดียามบ่ายค่ะ
แวะมาอ่านนิยามชีวิตก่อนเริ่มงานภาคบ่ายค่ะ....เพราะว่าเราเป็น...สัตว์สังคม....เห็นด้วยๆ ค่ะ
สวัสดีค่ะอาจารย์
แผ่นดิน
* นิยามการใช้ชีวิตของอาจารย์ เป็นสัจธรรมค่ะ... ขอบคุณที่เขียนเรื่องดีให้อ่านเสมอๆ
* ชีวิตของคนเรา "มีทั้งความฝัน ความหวัง และความจริง" สิ่งต่างๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ล้วนเป็นบททดสอบว่าเราจะสามารถยืนหยัดอยู่บนโลกนี้ได้หรือเปล่า... เราต้องบอกตัวเองไว้เสมอว่า อย่างน้อยเรายังมีชีวิตอยู่ จงทำในสิ่งที่ควรทำ แล้วจะทำให้ชีวิตมีค่า ค่ะ
* ขอบคุณข้อคิดดีของอาจารย์มากๆ ค่ะ
นิยามของการใช้ชีวิต ควรมีทั้งความฝันส่วนตัว แล้วแต่ละปัจเจกชน และเป้าหมายเพื่อส่วนรวม ค่ะ
และเมื่อต้องพิจารณาสิ่งใด ควรคำนึง ในฐานะความเป็นพลเมืองโลก ประชากรของประเทศ สมาชิกของสังคม ชุมชน ด้วยค่ะ
ขอบคุณบันทึกให้คิดค่ะคุณแผ่นดินค่ะ ... อย่างน้อยที่สุด เกิดมาควรตอบแทนแผ่นดิน
สวัสดีครับ คุณธรรมทิพย์
บางครั้งครา...เดินไปไม่ถึงฝั่งฝัน
แต่ก็ยังถือว่าได้ "ทำ" ...
ใช่ไหมครับ
สวัสดีครับ คุณน้องซิลเวีย
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมนะครับ...
นิยามชีวิตเหล่านี้ มาจากชีวิตจริงของผมและการตีความจากปรากฎการณ์รอบกายที่พบเจอมา...
บางทีฟังดูหม่นๆ ไปบ้าง แต่มันก็จริง ใช่ไหมครับ
สวัสดีครับ อ.เสียงเล็กๆ فؤاد
ชีวิต-มีนิยามของมันเอง ซึ่งหมายถึง แต่ละคนมีนิยามของตัวเอง และแต่ละชีวิตของมีความฝันที่แตกต่างกันออกไป ความฝัน จะประกอบด้วยความหวัง...สิ่งเหล่านี้ มันช่วยให้ชีวิตยังต้องดำเนินไป...และดำเนินไป
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณแสงแห่งความดี
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมนะครับ
บางที การใช้ชีวิตของคนเรา ก็อาจไม่นิยามตายตัวเสมอไปก็เป็นได้ เพราะเรื่องราวของชีวิตไหลลื่น หรือแม้แต่ล้มลุกไปตามสภาพการณ์จริงนั้นๆ จนไม่อาจบอกได้ว่า อะไรคือนิยามที่ตายตัวสำเร็จรูป หรือแม้แต่ห้วงหนึ่งของคนเรา ก็อาจไม่เคยมานั่งคิดเลยด้วยซ้ำว่า ชีวิตควรยึดมั่นในแนวทางใดในการใช้ชีวิต แต่ในความเป็นจริงก็คือ วิถีที่เป็นอยู่นั่นแหละคือนิยามในตัวมันเอง เพียงแต่เราไม่จำเป็นต้องมานั่งถอดความใดๆ เลยก็ได้ว่า วิถีนั้น หรือห้วงนั้นคืออะไร อย่างไร และด้วยถ้อยคำใด...
ผมชื่นชอบในวิถีของคุณแสงแห่งความดี เสมอมา ..ชอบความเรียบงาม ..และยังอดที่จะเลียนแบบในบางเรื่องไม่ได้เหมือนกัน
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณชาดา ~natadee
เช้าสายๆ ของวันครู..
อากาศครึ้มๆ..แต่ก็ถือว่าเย็นสบาย
เป็นเช้าแห่งการงานที่สดชื่นมากเลยทีเดียว
ขอให้มีความสุขกับชีวิตของวันนี้ และทุกวัน นะครับ
เป็นกำลังใจให้-
สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับ..ครูใจดี
ขอบคุณสำหรับการแลกเปลี่ยนอย่างสม่ำเสมอ และทิ้งรอยคิดไว้ให้ชวนคิดชวนจำอย่างต่อเนื่องนะครับ
เป็นธรรมดาใช่ไหมครับที่ชีวิตจะเต็มไปด้วยความฝัน เพราะความฝันมันทำให้เรารู้สึกว่า เรามีจุดหมายปลายทาง และมีชีวิตชีวาสำหรับการใช้ชีวิต หากแต่ความฝัน จะไม่เกิดประโยชน์ใดๆ กับเราเลย ถ้าเราไม่เริ่มที่จะลงมือทำ...และความฝันนั้น ก็ควรต้องอยู่ในบริบทความจริงของการเป็นไปได้ด้วยเช่นกัน..
แต่เหนือสิ่งอื่นใด...ผมเชื่อว่า ในห้วงยามใดก็ตาม ชีวิตก็คงต้องมีหวัง..และไม่สิ้นหวัง เพราะสิ่งนี้ทำให้เราตระหนักว่า...ชีวิต มีค่าต่อการใช้ชีวิต เป็นยิ่งนัก...
ขอบคุณครับ......................
สวัสดีครับ คุณปูpoo
ผมเองก้เชื่อในทำนองเดียวกันครับ
เราต่างมีสถานะสองสถานะ หนึ่งคือปัจเจกส่วนตัว และสองคือความเป็นสถาบัน ซึ่งหมายถึงเป็นองคืประกอบของสังคม นั่นเอง ด้วยวิธีคิดเช่นนี้ กระมังที่เราต้องรู้ตัวว่า เราต้องรับผิดชอบภาระของสังคมบ้าง แต่มิใช่สร้างภาระให้สังคม หรือแม้แต่การละเลยเพิกเฉยในสิ่งที่เราพอที่หยิบยื่นให้ได้
บริบทเช่นนี้ ก็คงเหมือนที่คุณปูบอกนั่นแหละครับว่า "ตอบแทนแผ่นดิน" ...
ขอบคุณครับ