ถ้าบุญคือความดีที่เราทำอะไรลงไปแล้วสบายใจ ไม่เดือดร้อนผู้อื่น ยิ่งการทำเรื่องสวัสดิการ คือการทำเพื่อผู้อื่น คิดถึงผู้อื่น ผู้อื่นได้ประโชยชน์ ก็ย่อมเป็น"บุญ"

     ได้ยินคำว่า พอช.ครั้งแรกเมื่อปี 2548 เมื่อครั้งคุณ วิเชียร มณีรัตนโชติ คณะทำงานแผนแม่บทชุมชนหรือแผนชีวิตชุมชน ของศูนย์ประสานงานเครือข่ายภาคีองค์กรชุมชน จังหวัดพัทลุง มาชวนให้ช่วยทำแผนแม่บทชุมชนของเทศบาล ตำบลปากพะยูน

    หลังจากที่พูดคุยถามถึงที่มาที่ไปของงาน งบประมาณ และคนทำงาน จึงตอบรับคำชวนตั้งแต่นั้นมา  ก็มีโอกาส ได้ไปประชุมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ศึกษาหาความรู้ภาคชาวบ้าน ก็จะเห็นคำว่าพอช. เกือบทุกครั้งในเวทีชาวบ้าน

   ได้ มีโอกาสเข้าประชุมที่สำนักงาน พอช. ภาคใต้เป็นครั้งแรกเมื่อ28ธันวาคม 2529 จากนั้นมาก็มีความคุ้นชินกับพอช. ได้เข้ามาประชุมรับข่าวสารมากขึ้น เมื่อได้ไปจัดตั้งกองทุน "ออมบุญ"สวัสดิการเทศบาลตำบลปากพะยูน  และรับงบประมาณมาขับเคลื่อนงานสวัสดิการในพื้นที่

เจ้าหน้าภาคและคณะจัดสวัสดิการของจังหวัดนครศร๊ธรรมราช

     คนเฒ่าคนแก่เคยสอนไว้ว่าเกิดมาเป็นมนุษย์สุดประเสริฐคือคนที่ทำความดีทุกอย่าง แต่เราเป็นคนที่ไม่สุดประเสริฐ เกิดมา"ทำบุญสักหาบ ทำบาปสักพาย จะได้เอาบุญไว้ช่วย "ชะ"บาป

     การทำเรื่องสวัสดิการคือทำบุญ ที่ไม่ต้องรอถึงชาติหน้า เพียงชาตินี้เราก็เห็นผลบุญ ถ้าบุญ คือการที่เราทำอะไรลงไปแล้วเราสบายใจ ไม่ทำความเดือดร้อนให้ผู้อื่น ยิ่งทำสวัสดิการคือการทำเพื่อผู้อื่นคิดถึงผู้อื่น  ผู้อื่นได้ประโยชน์ ก็ย่อมเป็นบุญ 

น้าแก้ว สังข์ชู  คุณวิเชียร มณีรั๖นโชติ ไพโรจน์ ราชเทพ ทีมขับเคลื่อนสวัสดิการพัทลุง

    กองทุนสวัสดิการที่ชาวบ้านทำมาด้วยทุนของชุมชน  วันนี้ ฟ้ามีตา เทวดารับรู้ ร่วมสมทบการทำบุญกับชาวบ้าน 

      ลานกิจกรรมของ พอช.ซอยนวมิทร์ 47 จึงเต็มไปด้วย คนมีบุญ ที่มาต่อบุญเติมทุนไปดูแลพี่น้องข้องญาติ ที่ด้อยโอกาส(ที่สมควรได้รับการช่วยเหลือจากสังคม)ในพื้นที่ชุมชนของตัวเอง

อาจารย์ เชิงนารถ ประธานกองทุนตำบลดอนประดู่

     บ้านของเรา ชุมชนของเรา คนของเรา ไม่มีใครที่จะเข้าถึงการช่วยเหลือคนของเรา ได้ดีเท่ากับการที่เรามาช่วยกันเอง

พระคุณเจ้าก็มาร่วมจัดกองทุนออมบุญด้วย(พระครูอุดม โพธิกิจ)