อันอำนาจใดในโลกนี้ ไม่เห็นมีเปรียบปานการศึกษา สร้างคนหาค่ามิได้ในโลกา ขึ้นจากผู้ที่หาค่าไม่มีฯ

 อันอำนาจใดในโลกนี้ ไม่เห็นมีเปรียบปานการศึกษา

 

สร้างคนหามิได้ในโลกา ขึ้นจากผู้หาค่าไม่มีฯ

 

    บทประพันธ์ทางการศึกษาอีกบทหนึ่งของท่าน ม  .  ล  .  ปิ่น   มาลากุล

 

 

 

 

ว่างๆไม่รู้จะทำอะไรก็ต้องเข้าnet อ่านเรื่องนู่นเรื่องนี้ จนไปเจอ กับบทประพันธ์บทนี้ อันเป็นบทประพันธ์อีกบทหนึ่งที่ประทับใจมาก ยิ่งอ่านซ้ำไปซ้ำมาก็เป็นการให้กำลังใจตัวเองทุกครั้งที่ท้อแท้ในการทำงาน เพราะตรงกับชีวิตจริงว่าการศึกษานี้ล่ะทำให้เรามาถึงจุดหนึ่งที่เราพอใจอย่างมากในวันนี้ การศึกษาเป็นของขวัญอันล้ำค่าที่พ่อกับแม่ให้เรามา และบทประพันธ์บทนี้ทำให้เป็นแรงบันดาลใจให้เขียนอะไรยาวๆได้เท่านี้

การเรียนในช่วงแรกของชีวิตก็อยู่ในระดับดี ระดับต้นๆของห้อง พอขึ้นป.5 เริ่มมีปัญหากับการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ เนื่องจากยากขึ้นและไม่ค่อยเข้าใจทำให้ผลการเรียนไม่ค่อยดี แต่ก็ถือว่าเอาน่ายังมีวิชาอื่นๆที่เราชอบอยู่

 

เมื่อเรียนในระดับมัธยมศึกษาก็สามารถสอบเข้าเรียนได้ในแผนกวิทย์คณิต ซึ่งก็มีปัญหากับทั้งวิทย์และคณิตอีกเช่นเคย เนื่องจากไม่รู้จักตนเองว่าชอบอะไร ถนัดอะไร และปริบททางสังคมที่ต้องเลือกเรียนในแผนกวิทย์คณิตที่เด็กส่วนใหญ่จะเลือกเพราะมีทางเลือกในการประกอบอาชีพมากกว่า และยังไม่รู้จักตัวเองดีพอ ไม่มีความรู้ที่ดีพอ และความมั่นใจว่า แผนกอื่นเป็นอย่างไร เมื่อจบม.6แล้วจะสอบเข้าเรียนอะไรได้บ้าง เพียงแต่คิดว่าฉันน่าจะเรียนได้ แต่ก็พยายามประคองการเรียนมาเรื่อยๆ และทำความเข้าใจกับความสนใจของตัวเองจริงๆว่าชอบอะไร ไม่ชอบอะไร

 

จนการตัดสินใจครั้งสำคัญคือการสอบ entrance ก็ได้เลือกคณะที่สนใจ จะเรียกได้ว่า ตรรกะการเลือกไม่ค่อยมีก็ได้ เลือกแบบไม่ได้ดูความสามารถตัวเอง เอาคณะที่คนเลือกเยอะๆ แต่ผลปรากฎก็สอบผ่านเข้าเรียนในคณะที่ถือว่าเป็นการเปิดโอกาสให้กับตัวเองหลายๆด้าน

 

เมื่อจบป.ตรี ได้ทำงานเอกชนที่ไม่เคยคิดว่าจะทำคืองานขายอยู่หลายปี จนได้มีโอกาสครั้งสำคัญที่เรียกได้ว่าที่สุดอีกครั้งหนึ่ง คือ สอบได้รับคัดเลือกเป็นข้าราชการครู แล้วก็ ตัดสินใจ เรียนต่อปริญญาโททางด้านการบริหารการศึกษาอีก

 

ที่ผ่านมาการศึกษามีส่วนในชีวิตตลอดทั้งหน้าที่การงานของตัวเอง มองย้อนกลับไป เด็กประมาณป.4ธรรมดาคนหนึ่งที่สมมุติว่าตัวเองเป็นคุณครูที่เคยเอาข้างตู้โชว์ไม้ของยายเป็นกระดาน เอาชอล์กที่จำไม่ได้แล้วว่าเอามาจากไหน เขียนรูปโลกที่แบ่งออกเป็นสี่ส่วนและ มีนักเรียนที่ตั้งใจเรียนอยู่2 คนคือน้องชายตัวเอง บรรยายว่า นักเรียนค่ะโลกเรานี่แบ่งเป็นสี่ส่วนนะคะ เป็นน้ำสามส่วน ดิน หนึ่งส่วน  จะมาเป็นคุณครูตัวจริงในวันนี้แต่ไม่เหมือนตอนนั้นที่อยากเป็นครูสอนวิชาสังคม