สวัสดีปีใหม่ ๒๕๕๓

      วันนี้หลังใส่บาตรเรียบร้อยแล้ว  พี่ก้องถามว่าวันนี้เราจะไปเที่ยวไหนกันดี  หลังจากงดทัวร์ดอย  จึงให้พี่ก้องเลือกว่าอยากไปไหน        

  

       "ขอกินอาหารขยะก่อนได้มั้ยครับคุณแม่" พี่ก้องเสนอความคิดเห็นว่าก่อนออกเดินทางของกินไก่ KFC ก่อนเนื่องจากคุณแม่มักจะพูดว่าเป็นอาหารขยะประจำ  เพราะพี่ก้องชอบกินเป็นชีวิตจิตใจ  อย่างไม่เบื่อหน่าย  และคุณแม่ก็ขอผลัดมาเรื่อยๆเนื่องจากตอนนี้เป็นเทศกาลปีใหม่ไม่อยากไปรอคิวนานๆ

       "เลือกที่เที่ยวก่อนครับผม"  คุณแม่เสนอ

       "น้องก้องอยากไปเล่นน้ำทะเล"  พี่ก้องตอบ

       เข้าทางคุณแม่เลยครับเพราะคุณแม่อยากไปหัวหิน  ที่สำคัญอยากไปเที่ยว "เพลินวาน" ตามที่น้องโอห้องศูนย์ข้อมูลที่ทำงานบอกว่าน่าเที่ยวมากพี่  มีขนมโบราณขายเพียบ  เค้าจำลองแบบย้อนยุค  น้องโอเล่าให้ฟังซะทำเอาเราอยากเห็น  เมื่อเปิดดูข้อมูลในอินเตอร์เนตก็ชวนให้น่าไปยิ่งนัก  จึงหันมาถามพนักงานขับรถที่บ้านว่า "ไหวมั้ยพ่อ" 

        "ปีใหม่พ่อทำหน้าที่รับใช้ทุกคนในบ้านอย่างเต็มที่อยู่แล้ว  อยากไปไหนขอให้บอก"  คุณพ่อ(ของลูกๆ) ตอบแบบฉะฉาน 

        เราจึงตกลงกันว่าจะไปแบบเช้าเย็นกลับ  เตรียมเสื้อผ้าไปเปลี่ยนหลังเล่นน้ำทะเล  กลับดึกหน่อยคงไม่เป็นไร  คุณพ่อทำหน้าที่ขับรถไป  ทุกคนคงนอนหลับในรถ  เมื่อหันมาชักชวนเด็กหลอดแก้วทั้งสอง น้องเกมส์  และน้องแก้ม  แสดงอาการดีใจพร้อมกระโดดโลดเต้นเมื่อคุณแม่บอกจะพาไปเล่นน้ำทะเล  เพื่อเตรียมความพร้อมและทดสอบเด็กทั้งสอง 

       "ทะเลเป็นยังไงน๊า  ไหนบอกคุณแม่หน่อยซิ"  คุณแม่ลองถามเด็กหลอดแก้วทั้งคู่

       "อ๋อ ก็เป็นน้ำไง"  น้องแก้มซึ่งมักติดคำว่า อ๋อ ก่อนตอบคำถามทุกครั้ง

        "เกมส์ล่ะครับ  ทะเลเป็นยังไงน๊า เกมส์รู้มั้ยเนี่ย"  คุณแม่หันมาถามน้องเกมส์บ้างระหว่างพับเสื้อผ้าใส่กระเป๋า

         "ก็เป็นน้ำๆไง  แล้วหนูก็จะได้กระโดดๆ เล่นน้ำกับแก้ม เน๊าะแก้มเน๊าะ" (ตอบเลียนแบบกันนี่)  เกมส์ตอบคุณแม่แบบทำหน้ากวนๆ

          ได้เลย...เด็กจอมกวน  เกือบ 10.00 น.เริ่มออกเดินทางจากบ้านมุ่งสู่หัวหินทันที  ระหว่างทางใครหิวอะไรก็แวะปั๊ม  ซึ่งหาอาหารแบบง่ายๆกินได้สะดวก  แถมห้องน้ำปั๊มเดี๋ยวนี้ก็ค่อนข้างสะอาดมากที่เดียว  จึงไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องกิน  เรื่องเข้าห้องน้ำ

         เมื่อรถวิ่งเข้าสู่จังหวัดสมุทรสงคราม  เห็นนาเกลือจึงขอหยุดดูและถ่ายภาพเป็นที่ระลึก  แต่ที่มองเห็นยังไม่มีเกลือ  มีแต่น้ำ  พร้อมกังหันลมสวยๆ  มาถึงแล้ว ซื้อซะหน่อย...เกลือค่ะ เค็มๆ  พี่ก้องบอกว่าคุณแม่ซื้อดอกเกลือไปด้วยซิ  ทำให้คุณแม่งงๆ  ว่าดอกเกลือคืออะไร     เมื่อพี่ก้องและแม่ค้าอธิบายให้ฟังจึงหายงง ลองอ่านดูที่นี่นะคะ ดอกเกลือ 

  

  

        ขับรถไปเรื่อยๆ  ไม่รู้ทางไหนรู้แต่ว่าผ่านอุโมงค์  ผ่านพระที่นั่งไกลกังวล  สักพักเจอผู้คนมากมายริมถนน  ทำให้ต้องหันไปมองว่าเขามีอะไรกันคนถึงมากมายขนาดนั้น  อ๋อ...เป้าหมายของเรานั่นเอง "เพลินวาน" 

 

        ที่เจ้าของพยายามจะทำแบบย้อนรำลึกแบบโบราณประมาณนั้น  ริมถนนไม่มีที่จอดรถ  ต้องแวะไปจอดตามป้าย "รับฝากรถ"  เป็นที่ก่อสร้างตึกห่างจากเพลินวานเล็กน้อย  เมื่อเข้าไปที่จอดรถที่ไม่ได้ตั้งใจเป็นที่จอดรถ  เลือกทำเลเอาเอง  ยังกลัวว่าจะโดนประปูบ้างหรือเปล่าก็ไม่รู้  เลือกจอดข้างตึกที่กำลังก่อสร้าง  เพราะไม่ไกลนัก  แดดแรงและร้อนมากจึงเลือกที่ใกล้ๆแถมฝุ่นคละคลุ้งเวลารถวิ่งผ่าน  แต่ที่สำคัญค่าจอดรถ 50 บาท  เราคิดว่าแพงมากถ้าไม่คิดอะไรนึกว่าช่วยให้คนแถวนั้นมีรายได้บ้าง  แต่ยังไงๆเราก็คิดว่ามันแพงมากอยู่ดี  เอาละไม่ว่ากันเพราะไม่เช่นนั้นจะไม่มีที่จอด  

 

 

        ลงรถด้วยความหิวกะว่าจะไปกินข้างใน เพลินวาน  เมื่อเข้าไปถึงมีรถตุ๊กๆเล็กๆจอดให้ถ่ายรูป  ปกติเค้าจะเก็บค่าผ่านเข้าไปดูแต่วันนี้คงเป็นช่วงปีใหม่เขาจึงเปิดให้เข้าชมฟรี  เมื่อก้าวเข้าไปถึงแทบอยากจะหันหลังกลับเพราะคนเยอะมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  เรียกว่าแน่นเลยค่ะ  เดินเบียดกัน  เหงื่อไหลโทรมกาย  ทำไงดี  มาแล้วนี่เดินๆๆๆดูแล้วจะรีบกลับสงสารเจ้าตัวเล็กไม่มีที่วิ่งเล่นเลย  ภายในสถานที่ๆเค้าจัดให้ชมคับแคบไปอย่างเห็นได้ชัด  น้ำขายแพงค่ะ  แต่ออกมาซื้อข้างนอกเป็นราคาที่เราซื้อกินกันทั่วไป  ของกินอย่างอื่นออกไม่ทันเนื่องจากผู้คนมากมายอย่างที่บอก   ไม่รู้ว่าเพราะเหนื่อย  เพราะหิว  หรือเพราะร้อน  เหมือนจะเป็นลมจึงต้องขอออกมาก่อน  ไว้มีโอกาสผ่านไปจะแวะไปเยือนอีกครั้ง  เมื่อหาอะไรกินอิ่มข้างนอก  ก็ถึงคิวของพี่ก้องที่จะได้ลงทะเล  คุณพ่อพาไปเล่นน้ำทะเลบริเวณอ่าวเขาตะเกียบค่อนข้างเป็นหาดสั่นตัว  ผู้คนไม่ค่อยพลุกพล่านมากนัก  ทำให้ได้ย้อนรำลึกถึงสถานที่มารับประทานอาหารด้วยกันภายในร้านอาหารหรูในโรงแรมริมทะเล  และบอกรักกันที่นี่...อิอิ  และกลับมาที่นี่อีกครั้งพร้อมกับเจ้าตัวเล็กสามคนพี่น้อง

 

เสียดายจังภาพที่ทะเลมีเพียงเท่านี้...เพราะแบตกล้องหมด 

         ช่วงนี้ความสุขเป็นของเด็กๆทั้งสามพี่น้อง  โดยเฉพาะน้องแก้มและน้องเกมส์ซึ่งเคยเห็นทะเลเป็นครั้งแรกในชีวิต  ได้กินน้ำทะเลไปหลายอึกเลยทีเดียว   เล่นน้ำกันจนมืดจึงต้องขึ้นจากทะเล  สามพี่น้องยังมีอาการไม่อยากจากทะเล...ลาก่อนหัวหินแล้วพบกันใหม่  อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าขับรถกลับบ้าน  เพราะที่พักส่วนมากเต็ม  ทนขับรถกลับบ้านถึงบ้านแล้วจะได้นอนหลับสบาย  และก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ  กลับถึงบ้านเที่ยงคืนพอดี...คืนนี้เป็นอีกคืนหนึ่งที่หลับสบาย