ใกล้จะโพล้เพล้ อากาศสลัวสงัดสงบ พบว่ามดตัวจ้อยยังทยอยขนอะไรไม่รู้เดินบนเส้นน้ำหยดที่ขึงไว้ระหว่างต้นไม้ ช่างขยันจริงหนอเจ้ามดน้อย..ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวเกี่ยวกับปีใหม่เหมือนมนุษย์ มดเคยไปเที่ยวไปฉลองอะไรกันบ้างไหม เจอครั้งไหนก็เห็นแต่ทำงาน งาน และงาน ส่วนเจ้าดอกไม้ก็เช่นกัน ได้เวลาปะเหมาะกับช่วงออกดอก ก็จะแทงช่อดอกออกอวดใครๆ แสดงว่าธรรมชาติก็มีเทศกาลตามสภาพวิธีแห่งตน เพียงแต่อยู่ในอาการสงบเสงี่ยมไม่ฉลองเฮฮาเกินเหตุ

วันปีใหม่ ใครทำอะไรที่ไหนบ้างหนอ ตอนเช้ามีคนแวะมาคุยด้วย บ่ายๆว่าจะแอบงีบสักหน่อย ตื่นมามีแฮงจะปลูกกล้วยเล็บมือนางที่ได้มาจากสุราษฎร์ ปลูกฉลองปีใหม่และเอาเคล็ด ต่อไปทำอะไรจะได้สะดวกเหมือนปอกกล้วย แต่ถึงไม่มีอภินิหารอะไรเราก็ยังจะได้ชิมกล้วยอยู่ดี ปลูกอะไรก็ดีทั้งนั้นละครับ จะปลูกรักหรือปลูกไมตรีก็รีบๆขุดหลุมใส่ปุ๋ยรดน้ำ..

ราตรีปีใหม่มาเยือน

มองลอดหน้าต่างเห็นแสงจันทร์นวลกระจ่าง

ลอดผ่านกิ่งไม้ใบไม้

ถือถ้วยน้ำชาอุ่นมานั่งอาบแสงจันทร์

อากาศสบายๆ จิตใจเสบยไปด้วย

ปีนี้เอาดวงจันทร์ไกลโพ้นเป็นเพื่อนฉลองปีใหม่

ไม่ต้องแต่งตัว ไม่ต้องขับรถฝ่าขี้เมา

อยู่กับดวงจันทร์คุยกันเงียบๆ

คิดเล่นๆว่ารับเอาแสงจันทร์เข้าสู่ใจก็ดีนะ

จะได้เย็นอกเย็นใจตลอดไป

 

ที่นี่ไม่มีโคมลอย ไม่มีเสียงประทัด

มีแต่เสียงนกทึดทืออกหักรำพันอยู่ไกลๆ

พวกไก่หนุ่มโก่งคอขันอยู่ยอดไม้

คงไม่รู้หรอกนะว่าปีใหม่หรือปีเก่า

เพราะเจ้าโต้งพวกนี้จะฉลองทุกวัน

ทำยังไงเราถึงจะมีวันดีคืนดีเหมือนเจ้าไก่พวกนี้บ้างเน๊าะ

ไม่ต้องรอปีใหม่ก็ปลื้มสุขได้เรื่อยๆ

 

แม่หวีชวนเข้าวัดทำบุญ

บอกว่า..ไปล่วงหน้ามาแล้ว สวนโมกข์เพิ่งไปมาหยกๆ

ขออ่านหนังสือ ทำกับข้าว อาบน้ำทาแป้งอยู่บ้าน

ขออยู่กับความสุขแบบง่ายๆสงบๆเถิดนะ

ขออนุโมทนาสาธุกับความยินดีที่ได้รับจากญาติมิตรทั่วหน้า

 

แคว๊กๆ..