เนื่องในโอกาสวันปีใหม่ พ.ศ. 2553 นี้ ขอส่งความสุขความปรารถนาดีมายังทุกท่านทุกคน ขอให้สมหวังดังใจปรารถนาไว้ตลอดปีนะครับผม...

 

ยามเช้าของวันจันทร์นี้ก่อนรุ่งสางได้รับการทักทายเข้ามาทางสายขณะยังชุนละมุนชุนละเกกับพวกเด็ก ๆ ที่ต้องตื่นมาเพื่ออาบน้ำทานข้าวแล้วไปโรงเรียนโดยมีรถของโรงเรียนมารับตอนเช้า ๆ เลย 

 สายที่เข้ามาเป็นคนรู้จักกันเมื่อครั้งผมอยู่ทำงานที่เกาะยอมีชายวัยอายุ 60 ปีชอบเปลือยกายท่อนบนนุ่งกางเกงขาสั้นเดินกวาดขยะใบไม้รอบ ๆ ทางขึ้นเขาอันสูงชันของสถานบันทักษิณคดีศึกษาเป็นงานในหน้าที่ของเขาเมื่อเสร็จแล้วมักจะมาคุยธัมมะธัมโมกับผมบ่อย ๆ

  ตอนนี้ออกจากงานแล้วตามล้ออายุที่หมุนไปไม่มีอะไรคิดถึงจึงโทรมา...อิ อิ อิ  และผมลาจากที่นั้นมาได้ประมาณ 2 ปีแล้วเริ่มจำคนแถวนั้นได้ไม่หมดเพราะลืมวันก่อนเจอ 3 คน เขารีบเข้ามาทักทายมาจับมือจำผมได้รึเปล่า  เราก็นึกชื่อไม่ออก  เพียงจำได้รู้แต่นามสกุลเขาเลยหัวเราะกันใหญ่  เขาถามว่าอยู่ในตำแหน่งบริหารอะไร 

ผมว่าอาจจะผิดนะคืออยากอยู่ธรรมดา ๆ อยากอยู่อย่างนกกระจอก ๆ ไปไหนสบาย ๆ คุยเล่นคุยหัวออกรสดี 

 ถ้าอยู่อย่างนกอินทรีย์บินสูงอยู่เดียวดายดูเหงา ๆ เหมือนคนที่ไปนั่งหน้าโชฟามาเป็นประธานเปิดงานนะดูเหงา ๆ ระวังตัววางมาดดูไร้ความสุขนะ อิ อิ อิ

เมื่อออกไปทำงานดูตามท้องถนนมีรถคล่องตัวไปมาสะดวกดีอากาศสดใสทำให้จิตใจมีความสุขตามไปด้วย  ช่วงนี้ตรวจข้อสอบกลางภาคของนิสิตประมาณ 3 ร้อยคนเศษเป็นข้อเขียนบรรยาย ถ้าจะตรวจข้ามปีเลยละ...

แง่คิดวันนี้คือ...โลกของความสำเร็จทั้งหมดอยู่ที่ดวงตาของเรา  หูของเรา  จมูกของเรา  ลิ้นของเรา  กายของเรา  และจิตใจของเรา  เพราะเรามีเรา  ทุกสิ่งจึงเกิดมีขึ้น  เมื่อเรามีดวงตาเราจึงมองเห็นโลกทั้งใบ...

ปัญหาใด ๆ เกิดขึ้นเพราะเราไม่รู้ความจริงทางตา  หู  จมูก  ลิ้น  กาย  และใจ   อย่างถูกต้องเที่ยงธรรมนั้นแล...

เนื่องในโอกาสวันปีใหม่ พ.ศ. 2553 นี้ ขอส่งความสุขความปรารถนาดีมายังทุกท่านทุกคน ขอให้สมหวังดังใจปรารถนาไว้ตลอดปีนะครับผม...