อยู่ในโคลนเพชรแท้ยิ่งแลพราว

                  

 

                                                          รจนา

                            ความรักรักแท้แน่ในรัก      ใช่ว่าจักมืดมัวมองหลงไหล
               รักแจ่มด้วยปัญญาพาหัวใจ             สว่างใสดั่งแก้วส่องแวววาว
               เห็นความดีที่ทำเป็นทองแท้             ดำแต่นอกในแผ่ออกผ่องขาว
               อยู่ในโคลนเพชรแท้ยิ่งแลพราว       ดั่งดวงดาวเมฆาใหญ่ไม่อาจบัง
               รจนาเห็นทองในรูปเงาะ                  งามเหมาะเจาะแจ่มทองของพระสังข์
               พวงมาลัยน้อยลอยให้ไปจากวัง       ด้วยมุ่งหวังเชื่อความดีที่ในคน

 

                                                                  สันติสุข

                                                              ๔  ธันวาคม ๒๕๕๒