ก่อนจะสิ้นปี ๒๕๕๒ ได้มีโอกาสสพายย่ามเหยียบย่างข้ามไปเที่ยวในหมู่บ้านแถวรอยตะเข็บ ของประเทศเพื่อนบ้าน   

       พบตอไม้สักทอง  เศษไม้สักใหญ่น้อย ถูกช่างแกะสลักไม้ 

 

ชาวพม่านำมาตัดต่อ-ปะ-แกะสลัก-แต่งเติมขัดเกลาให้มีคุณค่า ทางศิลปะและวัฒนธรรม  คู่ควรแก่การเคารพบูชา กราบไหว้ 

 

มากกว่าปล่อยทิ้ง ให้เป็นเศษไม้ที่ด้อยคุณค่า..ไร้ราคาค่างวด.

                                                                                                                         

      หวนนึกถึง คุณมะปรางเปรี้ยว   ที่เชิญชวนมวลสมาชิกชาวโกทูโน ให้มาร่วมกันเขียนบันทึกในหัวข้อเรื่อง

“ คุณจะเปลี่ยนแปลงอะไร ๕-๑๐ อย่าง เพื่อชีวิต ครอบครัว สังคม หรือชุมชน ในรอบปี ๒๕๕๓  ”    

       กิจกรรมดีๆอย่างนี้ หากนำมาแต่งเติมเสริมต่อ ให้กระจายตัว แพร่หลาย ไปสู่แต่ละกลุ่มของสังคมเกิดการปฏิบัติจริงอย่างกว้างขวางมากขึ้น  สังคมและชาติบ้านเมือง  คงจะเกิดความรัก สมัครสมานสามัคคี มีความสงบสุข ร่มเย็นตามมา ได้ไม่น้อยทีเดียว

              แต่ที่ยังเห็น ความวุ่นวายในชาติบ้านเมือง ไม่ค่อยจะเข้าที่เข้าทาง อย่างที่เราๆ ท่านๆ ทราบกันอยู่  ดูเหมือนจะเป็น ดังที่ท่านแก่นพุทธ  กล่าวไว้ว่า  มนุษย์เรานั้น  รู้ชอบ รู้ชั่ว รู้ดี รู้เหม็น รู้หอม .. รู้ไปหมดทุกอย่าง .. ยกเว้นที่มนุษย์ยังไม่ค่อยรู้- ก็คือ  รู้ตนเองและรู้หน้าที่…

       ปีใหม่ ที่จะถึงนี้  เราพร้อมกันหรือยัง...ที่จะตัดต่อ-แต่งเติมสิ่งดีๆ เข้ามาและขัดเกลาสิ่งที่ไร้ค่า ที่เกาะเป็นคราบไคลทิ้งไป ให้ตนเองมีคุณ มีค่าและทำหน้าที่ ในความเป็นมนุษย์ มากกว่า

 “ คน “ แผ่นดินไทย... ..จะดีกว่าไหมครับ..????

                                       สามสัก

                                   ๒๔ ธค.๕๒