เมื่อเช้ามีโยมท่านหนึ่งมานั่งสนทนาที่วัด 

นั่งคุยเล่าเรื่องราวต่างๆให้ฟังทั้งสุขและทุกข์  ปะปนกันไป 

 อ่อลืมบอกไปว่าที่บ้านของโยมท่านนี้แต่ละวันมีคนมามากหน้าหลายตา

เพราะท่านพอจะดูดวงแบบไผ่ยิบซีได้(ดูฟรีนะขอรับ)  ท่านชอบอ่านหนังสือธรรมะแล้วได้สอดแทรกข้อคิดธรรมะในการดูดวงเข้าไป

เพื่อให้คนที่มาดูได้สาระสามารถนำไปแก้ไขซ่อมแซมปัญหา

ในชีวิตประจำวันได้  ท่านมาปรึกษาธรรมฐิตว่าปัญหาคนอื่นท่านสามารถ

ให้แนวทางเพื่อปรับปรุงเปลี่ยนแปลงได้  

 แต่เมื่อตนเองมีความทุกข์ใจขึ้นมากลับไม่สามารถหาแนวทางได้ 

ทั้งที่ตัวท่านก็สนใจในการอ่านหนังสือธรรมะอยู่เป็นประจำ 

ทำไมถึงเป็นอย่างนี้ไปได้ละ???

 เพราะคนอื่นบอกปัญหาที่เกิดขึ้นของเขาให้เราฟัง 

เราก็สามารถแยกแยะประมวลเหตุและผลเพื่อหาช่องโหว่ในเหตุการณ์นั้นๆ

ให้เขาได้ในระดับหนึ่ง  แต่เมื่อปัญหาความทุกข์เกิดขึ้นแก่ตัวเรา

ไม่มีใครมาบอกเราหรือเราไม่ได้ปรึกษาใคร 

ดังนั้นเราต้องพูดปัญหาเหล่านั้นให้เรานี้แหละฟังเอง 

หรือเรียกง่ายๆว่าย..ต้องตรวจสอบงบดุลชีวิตในแต่ละวันให้จงได้..

และเวลาที่เหมาะในการตรวจสอบงบดุลชีวิตคือก่อนจะนอน..

ก่อนนอนในแต่ละวันลองนั่งให้สบาย  แล้วระลึกทบทวนดูว่า

ตั้งแต่เราตื่นนอนจนจะล้มตัวนอนในคืนนี้..แต่ละช่วงจังหวะชีวิตในวันนี้

มีอะไรเกิดขึ้นในตัวตนของเราบ้าง 

เมื่อเช้ามีคนพูดแล้วเราไม่ระรื่นหูลองย้อนไปดูสิว่าเพราะอะไรจึงเป็นเช่นนั้น..

มาช่วงบ่ายเจอเหตุการณ์บางอย่างเข้ารู้สึกชื่นใจอย่างบอกไม่ถูก 

มันเป็นเพราะอะไรละถึงเป็นอย่างนั้น..

สิ่งไหนสมควรลดละเลิก  สิ่งไหนที่ควรรักษาเพิ่มพูน 

ก็พึงตระหนักในมโนสำนึกเข้าไว้..

หากตรวจสอบงบดุลชีวิตประจำวันเป็นประจำทุกวันแล้ว 

เชื่อได้เลยว่าจังหวะแห่งชีวิตของคนๆนั้นจะดำเนินไปอย่างงดงาม..

มีความผิดพลาดน้อยลง ตัดสินใจได้ดีขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์

หลายต่อหลายท่านศึกษา อ่าน ฟังธรรมะเป็นประจำ 

สามารถแนะนำชี้แนะให้คนอื่นได้มากต่อมาก 

ตรวจสอบแก้ไขคลายปัญหาให้คนอื่นได้ 

...แต่ตนเองไม่เคยนำมาประพฤติปฏิบัติ 

ในแต่ละวันไม่เคยเลยที่จะตรวจสอบงบดุลชีวิตตนว่าขาดทุนหรือได้กำไร

ปัญหาความทุกข์ใจก็มีด้วยกันทุกคนทุกท่านนั้นแหละ 

เหมือนคนหิวกระหายน้ำเดินหาน้ำเพื่อที่จะดื่มแก้กระหาย 

พอได้ยินเสียงน้ำไหลรู้สึกแช่มชื่นว่า

พบน้ำแล้ว  แต่ตราบใดที่ยังไม่ได้ดื่มก็ยังไม่หมดควาหิวกระหายตราบนั้น 

เช่นเดียวกันปัญหาความทุกข์ใจเมื่อเราได้แนวทางหรือมีคนชี้แนะช่องทางให้

ไปสู่การคลายปัญหาความทุกข์ใจนั้น 

ความกังวลของเราจะคลายไปได้ระดับหนึ่ง 

แต่ตราบใดที่เรายังไม่ลงมือประพฤติปฏิบัติด้วยตนเอง

ปัญหาความทุกข์ใจนั้นก็ยังอยู่ตราบนั้น...

บริษัท ห้างร้านต่างๆต้องจัดทำงบดุลประจำวัน  ประจำเดือน  ประจำปี 

จึงสามารถรู้ว่าจะจัดการบริหารอย่างไร..

..แล้วท่านละเคยตรวจสอบงบดุลชีวิตประจำวันบ้างหรือยัง..

ธรรมะสวัสดีขอรับ..