พ่อเหนื่อยไหม ?
กับการมีลูกชายอย่างผม
ท่ามวิถีแห่งคำชม
พ่อสุขหรือทุกข์ตรม-ผมอยากรู้

ในเส้นทางอันยาวไกลแต่แสนสั้น
พ่อรักและผูกพัน-หยั่งรู้
ท่ามวิถีแห่งการเฝ้าดู
พ่อบอกให้สู้เพื่อสังคม

พ่อเป็นต้นแบบของทุกสิ่ง
พ่อสอนความจริงอันขื่นขม
ว่าทำดีบางทีก็ทุกข์ตรม
แต่ทุกข์นั้นไม่นานนมเกินทุกข์ใจ

พ่อเป็นต้นแบบจิตอาสา
พ่อเป็นต้นแบบแห่งศรัทธาอันยิ่งใหญ่
พ่อเป็นต้นแบบของการได้มาและเสียไป
พ่อเป็นต้นแบบแห่งการให้-ไม่ขอคืน

 

ผมปรารถนาเป็นเช่นพ่อ
รู้รุก รู้รอ รู้สดชื่น
รู้ปี รู้เดือน รู้วันคืน
รู้หลับ รู้ตื่น เป็นเวลา

พ่อรู้ใช่ไหม ?
วิถีที่เป็นไปดูเหมือนว่า
ต่อแต่นี้เราอาจไม่มีแม้เงินตรา
แต่เราจะต้องกล้า-ฝ่าฟัน

เราอาจเริ่มต้นต่ำกว่าศูนย์
ชีวิตอาจเพิ่มพูนหรือโศกศัลย์
เพียงพ่อสู้ผมก็สู้อยู่ร่วมกัน
เราเชื่อเช่นนั้นใช่ไหมพ่อ ?

...