โดยเฉพาะภาพจากภูพานบ้านเราแล้ว ดูอย่างไร....ดูเมื่อไหร่ก็สวย....เพ่งมองภาพทีไรก็จะเห็นภาพซ้อนจากข้างหลัง เป็นภาพแห่งความทรงจำอันงดง

วันหยุดเสาร์อาทิตย์หากไม่ติดภารกิจที่สำคัญผมจะอยู่บ้านกับครอบครัวที่ราชบุรีครับ  วันหยุดนี้(19 ธ.ค.)ผมมีความสุขเป็นพิเศษครับ ด้วยได้เพลิดเพลินกับการชื่นชมภาพสวยๆที่น้องแมว _วันทนีย์ “คนผู้ไท”คนบ้านเดียวกันจาก “กาฬสินธุ์” เป็นคนนำภาพมาฝาก   

น้องแมว_วันทนีย์มอบภาพนี้ให้ตั้งแต่เมื่อวาน(ศุกร์ที่ 18ธ.ค.)ตอนมาแวะเยี่ยมที่สำนักงาน

วันนี้ผมจึงหยิบมาเปิดดูรูปภาพ เคล้าคลอไปกับพร้อมๆกับเสียงเพลงที่ชื่นชอบ

“มองภาพถ่ายแล้วใจคิดถึง     เฝ้ารำพึงคิดถึงแต่เธอ

มั่นในรักสม่ำเสมอ                 ยังรักเธอมิมีเสื่อมคลาย 

.......................” 

....

ย้อนไปเมื่อตอนบ่ายวันศุกร์

 “พี่สุเทพ ดูง่วนอยู่กับอะไรอยู่ค่ะ...ดูพี่มีความสุขจังเลย”   น้องแมว_วันทนีย์ทัก

“พี่กำลังดูภาพการสัมมนาเมื่อ 14-15 ธ.ค.ที่ผ่านมา ที่นครนายก  ภาพสวยงามมากน้องแมว  เป็นฝีมือของทีมวิทยากร....ฝีมือเยี่ยมยอดทั้งนั้นเลยทั้งอ.เอก_จตุพร และอ.ศิลา ดูภาพนี้สิ   วิทยากรทีมนี้นอกจากฝีมือการจัดฝึกอบรมจะเยี่ยมยุทธ์แล้ว   ฝีมือการถ่ายภาพแต่ละคนระดับพระกาฬทั้งนั้นเลย   หลังฝึกอบรมวิทยากรนอกจากได้บันทึกบรรยากาศการอบรมแล้ว  ยังมีภาพสวยๆมาโชว์ฝากไว้ ในบันทึก ของ blog  gotoknow ด้วย”

             

   ภาพโดย อ.เอก_จตุพร จาก  http://gotoknow.org/blog/mhsresearch/320151

             

  ภาพโดย อ.เอก_จตุพร จาก   http://gotoknow.org/blog/mhsresearch/320151

“เสียดายแมวไม่ได้เข้าอบรมด้วย แต่น้องที่สำนักงานเล่าให้ฟังเหมือนกันว่าเขาประทับใจมาก” 

.....

           

ภาพถ่ายโดยอ.ศิลาจาก http://gotoknow.org/blog/sophiaenneagram/321039

        

   ภาพถ่ายโดยอ.ศิลาจาก   http://gotoknow.org/blog/sophiaenneagram/321039

“พี่สุเทพ แมวว่ารูปจะสวยไม่สวยขึ้นอยู่กับหลายองค์ประกอบ  สถานที่ที่สวยงามมีบรรยากาศให้  ฝีมือคนถ่ายที่มีศิลปะในการจัดองค์ประกอบของภาพ  รวมถึงคุณภาพของกล้องด้วย แต่แมวว่าที่สำคัญภาพจะสวยไม่สวย  ปัจจัยที่ว่านั้นไม่ได้สำคัญอะไรมากนักหรอก   มันอยู่ที่ความรู้สึกที่เรามีเราผูกพันกับภาพนั้นต่างหาก   

ยิ่งเป็นภาพที่เราได้ไปมาเองเรา  เป็นคนถ่ายเองด้วยแล้ว คนอื่นจะว่าอย่างไรเราก็ว่าสวยของเรา       ภาพบางภาพแม้จะถ่ายด้วยกล้องดิจิตอลธรรมดาๆ  คนอื่นดูแล้วก็อาจจะอย่างนั้นๆ  แต่หากเป็นภาพที่เราผูกพันกับมัน  เราก็จะดูแล้วดูอีก...”

 

            

 

           

       ภาพจาก  http://gotoknow.org/blog/suthepkm/316092

“พี่ก็มีภาพสวยๆเหมือนกันที่ถ่ายไว้ตอนไปเดินป่าที่เขากระโจม  สวนผึ้ง  ราชบุรีมาอวดเหมือนกัน  เป็นภาพที่พี่ชอบมาก   ดูแล้วดูอีก  และพี่เก็บไว้ในblog gotokhow ด้วย”

“แมวมีภาพมาฝากพี่เหมือนกัน  ว่าจะให้พี่ดูหลายครั้งแล้ว...เห็นแต่พี่ยุ่งๆเลยไม่ได้ให้ดูสักที

 

เป็นภาพจากเทือกเขาภูพาน บ้านเราค่ะ....แมวไปเดินป่าเมื่อตอนต้นปีแมวชอบ  แมวดูแล้วดูอีก  บ้านเราก็มีของสวยๆงามๆน๊ะ  พี่อยู่ไกลอาจลืมไปแล้วก็ได้   เห็นว่าพี่สุเทพชอบเดินป่า  ว่างๆ พี่จัดเวลาไปเดินป่าภูพานบ้านเราด้วยกันไหม” 

.....

วันนี้ผมจึงได้นำภาพที่น้องแมวให้มา   เปิดดูในเวลาวันหยุดสบายๆ  ดูภาพไปเคล้าคลอไปพร้อมๆกับเสียงเพลงที่ชื่นชอบ

“..... 

เฝ้ารำพึงกับรวงข้าวหล่น     กร่นอยู่ตามท้องนา

ครวญกับสายลมมา                 บอกเธอว่าข้าคิดถึง.”

           

          

         ภาพจากภูพานโดยน้องแมว_วันทนีย์

ใช่แล้วน้องแมว.......

ภาพบางภาพจากบ้านเราแล้วแม้จะถ่ายด้วยกล้องดิจิตอลธรรมดาๆ 

คนอื่นดูแล้วก็อาจจะอย่างนั้นๆ

แต่เรากลับชอบมัน ผูกพันกับมัน  ดูแล้วดูอีก...

โดยเฉพาะภาพจากภูพานบ้านเราแล้ว  

 ดูอย่างไร....ดูเมื่อไหร่ก็สวย

เพ่งมองภาพทีไรก็จะเห็นได้ถึงภาพซ้อนจากภาพถึงข้างหลังของภาพ

 เป็นภาพแห่งความทรงจำอันงดงาม

จนถึงวันนี้แม้ดูออกจะเนิ่นนาน

ถึงแม้ดูจะอยู่ห่างไกล   จากภูพานบ้านเราแค่ไหน...

ใกล้ปีใหม่ใจ"ผู้ไท" "คนไกลบ้าน"คนนี้........ ก็ยิ่งหวลคำนึงคิดถึงแต่บ้าน(เก่า)