บันทึกนี้บันทึกที่หนึ่งร้อยในบล็อก ใครอะไร ที่ไหน อย่างไร เมื่อไร ค่ะ

ไม่ได้เป็นบันทึกพิเศษอะไร หรือมีเรื่องราวใหม่ๆ หรอกค่ะ

P

ฉันเพียงย้อนหลังกลับไปอ่านสารบัญบันทึกเดิมๆ ในบล็อกนี้ และเลือกที่อยากอ่านมากที่สุด ณ อารมณ์นี้ ฉันก็พบว่า คือ บันทึกนี้ค่ะ...

พ.ศ. 2549 - 2552

เหตุผลเรียบๆ  ชอบเพราะได้คุยกับบล็อกเกอร์หลายท่าน และมีสาระสะกิดให้คิดค่ะ

เริ่มต้นจาก...บันไดรุ้ง สู่ความเห็นของคุณพี่ กิติยา เตชะวรรณวุฒิ

"บันไดรุ้งแม้จะไต่ได้เพียงในความฝันแต่มันก็งดงามพอสำหรับชีวิตที่ไม่เอาแต่ความจริงเป็นที่ตั้ง"

จะว่าไปแล้ว รุ้งสร้างได้...เหมือนกันนะคะ เราสร้างความหวังของเราเองได้...ไม่ต้องรอ "บันไดรุ้ง" ^^

จากคุณ วัชรา ทองหยอด

การเปลี่ยนแปลงคือการพัฒนา การพัฒนาคือการเปลี่ยนแปลง การพัฒนาและเปลี่ยนแปลง คือชีวิตที่ท้าทาย ใกล้ปีใหม่แล้ว เริ่มสำรวจตัวเอง สิ่งที่ทำไว้ดีแล้วก็สานต่อ สิ่งใดที่ยังไม่ค่อยเข้าท่าก็น่าจะปรับปรุงเปลี่ยนแปลง

แม้นว่าเปรียบเราเป็นเมล็ดพันธุ์ที่บังเอิญไปตกในที่แปลกแยก เราก็ยังถีบตัวของเราให้เติบโตท่ามกลางความแข็งกระด้างราวกับป่าคอนกรีตได้เช่นกัน ^^

จากดร. บัญชา ธนบุญสมบัติ

ดูเหมือน theme ชีวิต แต่ละปีจะเปลี่ยนแปลงไปเรื่อยๆ นะครับ ;-)  บางทีบางอย่างมันก็มีเวลาที่เหมาะสมของมันเอง พี่ดาวว่ามั๊ย จะเร่งก็ไม่ได้ จะหน่วงก็ไม่สำเร็จ

โลกเราก็หมุนของมันไปตามปกติ ชีวิต หน้าที่และการเดินทางของเราก็คงต้องเดินทางต่อไปไม่ต้องเร่งเร้ามัน ให้มันเป็นไปตามจังหวะเวลา แล้วเราค่อยๆ พิจารณาปรับปรุงพัฒนา เมื่อถึงเวลาของเรา ก็เป็นเวลาของเรา^^

และแม้ว่าจะเป็นบันทึกรำพึงรำพันธรรมดา แต่ก็ชอบมาก

ครบสองปีแล้วนะคะ เปรียบไปก็คล้ายดอกชบาบานเต็มที่ แต่ดอกไม้บานแล้วก็อับเฉา ความคิดความรู้สึกของเราบานแล้วไม่จำเป็นต้องเป็นไปตามดอกไม้นั้น ก็ทำได้ ^^

2 ปีที่เข้ามาเป็นสมาชิกในพื้นที่แลกเปลี่ยนเรียนรู้ Go to Know แห่งนี้...บอกตัวเองว่า ดีใจ ดีจัง ที่ได้มาเป็นสมาชิกคนหนึ่งค่ะ ขอบคุณ Go to Know นะคะ

ปิดท้ายไว้สำหรับเตือนจำ สถิติของฉันเองค่ะ

  • Journals: 169
  • บันทึก: 289
  • ไฟล์: 1715
  • คำถาม: 7
  • เว็บอ้างอิง: 3
  • ความเห็น: 9301