กิจกรรมบำบัด-สุนทรียสนทนาในองค์กร

ขอบคุณ อ.พิชญา เฮงสมบูรณ์ ที่ช่วยลิขิตเหตุการณ์ที่น่าประทับใจของการนำกิจกรรมบำบัดจิตสังคมผนวกกับเทคนิคจิตตปัญญา คือ สุนทรียสนทนา

คัดลอกบางข้อความ...มาจาก KM Webboard ของคณะกายภาพบำบัด ม.มหิดล

ลองคลิกอ่านและ ลปรร ที่ http://www.pt.mahidol.ac.th/km/index.php?option=com_ccboard&view=topiclist&forum=3&Itemid=2

เพื่อให้เป็นตัวอย่างที่ดีแก่องค์กรอื่นๆ ครับ

สวัสดีครับชาวกายภาพบำบัด กิจกรรมบำบัด มหิดล ทุกท่าน...

เมื่อวันศุกร์ที่ 4 ธ.ค. 52 ที่ผ่านมา เราก็ได้มาเจอกันใน lunch seminar กันอีกครั้ง คราวนี้ทางทีมงานอาจารย์ผู้จัดได้หากิจกรรมสนุก ๆ และสร้างสรรค์ มาให้พวกเราเล่นกันครับ ไอเดียกิจกรรมโดยอาจารย์ป๊อปของพวกเรานี่เอง โดยอาจารย์ได้ให้ชื่อกิจกรรมนี้ว่า "สุนทรียะสนทนา" เป็นอย่างไรลองติดตามกันครับ....

...เริ่มต้นเลย หลังจากที่สมาชิกทุกคนได้รับประทานอาหารกลางวัน(ข้าวกล่อง)กันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว.. เราก็มารวมกันที่ห้อง 605 เช่นเคย กิจกรรมวันนี้ อาจารย์ได้เตรียม กระดาษเปล่า และสีชอล์ก มาเป็นอุปกรณ์ครับ.. เริ่มแรกก็ให้แต่ละคนเลือกสีชอล์กที่ตัวเองชอบ มาคนละ 1 แท่ง จากนั้น ให้เล่าให้เพื่อน ๆ ฟังว่าทำไมถึงเลือกสีนั้นครับ ถึงตอนนี้ใครมีมุขเด็ด ๆ ก็เริ่มจะปล่อยให้ฮากันแล้วครับ อารมณ์ขันเยอะดีจริง ๆ ..

เมื่อทุกคนได้เล่นมุข..เอ้ย!!..บอกเหตุผลในการเลือกสีเป็นที่เรียบร้อยแล้ว กิจกรรมต่อไปก็คือ ให้แบ่งกลุ่มย่อย แล้วให้แต่ละคนเล่าประสบการณ์ดี ๆ ที่มีใน 1 สัปดาห์ที่ผ่านมาให้สมาชิกในกลุ่มฟังกัน ..พวกเราก็แบ่งกลุ่มย่อยออกเป็น 4 กลุ่ม (คละผู้นำ 4 ทิศ; หนู หมี กระทิง นกอินทรีย์) ตอนนี้ถ้าใครได้เดินผ่านห้อง 605 ก็จะได้ยินแต่เรื่องดี ๆ ล่ะครับ เพราะแต่ละคนที่เล่าก็มีประสบการณ์ดี ๆ ที่น่าประทับใจทุกคนครับ…

สักพักหนึ่ง เมื่อทุกคนได้เล่าสิ่งดี ๆ ให้เพื่อน ๆ ในกลุ่มได้ฟังจนครบแล้ว อ.ป๊อปและทีมงานก็ได้แจกกระดาษเปล่าให้คนละ 1 แผ่นครับ จากนั้นก็ให้ทุกคนหลับตา และฟังเพลงความหมายดี ๆ ชื่อเพลงว่า "จำขึ้นใจ" เป็นเวลาสั้น ๆ ครับ เนื้อหาในเพลงก็เกี่ยวกับการตอบแทนคุณแผ่นดินของข้าราชการ..(เท่าที่ผมจำได้นะครับ ^^") พอฟังเสร็จบางคนน้ำตาคลอเลยครับ..นึกว่าซาบซึ้ง จริง ๆ แล้วหาว ...เอิ๊ก..ล้อเล่นนะครับ.. เข้าเรื่องก่อนดีกว่า.. คือหลังจากฟังเพลงแล้ว อาจารย์ก็ให้ทุกคนที่ขณะนี้มีทั้งสีและกระดาษอยู่ในมือ วาดรูปที่แสดงถึงความรู้สึกในเพลงที่ฟังไปครับ แต่ไม่ได้วาดในกระดาษของตัวเองนะครับ ให้วาดในกระดาษของเพื่อนเรา ใครก็ได้ 5 คน.. และก็ต้องมีเพื่อน 5 คนมาวาดให้เรา แล้วให้ดูด้วยครับว่าใครเป็นเจ้าของกระดาษ ให้คิดด้วยว่าจะวาดอะไรให้เขา ...โดยให้เวลาวาดครั้งละ 2 นาทีครับ (ตอนนี้อ.ป๊อบก็หยิบนกหวีดออกมาให้สัญญาณในการวาดรูปล่ะครับ เพราะไม่อย่างนั้นคงวาดกันจนถึง 4 โมงเย็นเป็นแน่แท้..) พอผ่านไป 10 นาทีกว่า ๆ ก็ได้ภาพครบกันทุกคนครับ..

..ถึงตอนนี้ก็เข้าสู่ช่วงท้ายของรายการครับ.. แต่ละคนเมื่อเอากระดาษของตัวเองมาดูก็จะพบกับสิ่งมหัศจรรย์ครับ เพราะส่วนใหญ่จะวาดรูปสวย ๆ กันทั้งนั้นครับ ...ดูกันไม่ออกเลยทีเดียว ..ล้อเล่นนะครับ.. จริง ๆ แล้ววาดด้วยเวลาจำกัดน่ะครับ ^^"

...อ.โสภา คุณเอื้อ KM กล่าวว่า ...กิจกรรมวันนี้ เป็นกิจกรรมที่มีแต่ความสุข...”สุนทรียะสนทนา”... เป็นช่วงเวลาที่มีคุณค่า ทุกคนมีรอยยิ้ม ได้เลือก...ได้ทบทวนในสิ่งที่ดี ๆ ..สิ่งที่ประทับใจ ทำให้คิดเป็น Positive เวลาคิด positive ก็จะมีการหลั่ง neurotransmitter ดี ๆ ออกมา...ถ้ามี neurotransmitter ดี ๆ ออกมาเรื่อย ๆ บ่อย ๆ ก็จะเป็นผลดี ดังนั้น...ถ้าได้คิดถึงสิ่งดีๆ ทุกวัน ...เราก็จะมีความสุขในทุกวัน ...ชีวิตคนไม่ยาวนัก... ใช้เวลาที่มีคิดในสิ่งที่ดี ๆ ...พวกเราทุกคนมีความรู้(กายภาพบำบัด, กิจกรรมบำบัด) และได้นำความรู้นั้นทำประโยชน์ ทำสิ่งดีๆ ให้กับผู้อื่นอยู่ทุก ๆ วัน ถ้าเราได้ระลึกในสิ่งดี ๆ เหล่านั้น ก็จะทำให้มีความสุขกับการที่เราได้ให้...ได้ช่วยเหลือผู้อื่น ...เมื่อก่อนผ่านมาเราอาจยึดติดกับคน เมื่อผิดหวังเราก็จะเป็นทุกข์ แต่ถ้าหากเรายึดมั่นในสิ่งดี ๆ คาดหวังในสิ่งดี ๆ ก็จะทำให้มีความสุข และถ้าได้ทำทุกวันก็จะมีความสุขทุกวัน

อ.ศุภลักษณ์ (อ.ป๊อป)..อาจารย์ประทับใจในกิจกรรม และได้ให้ข้อคิดว่า ...งานนี้เป็นบทเรียนว่าให้เรามองคนให้ลึกซึ้งมากขึ้น เมื่อเราได้ฝึกมองสิ่งเล็ก ๆ ได้ลึกซึ้ง เวลาไปมองสิ่งที่ใหญ่กว่า จะได้มองสิ่งใหญ่นั้นได้ลึกซึ้งมากยิ่งขึ้น ...มองสังคม มองประเทศชาติได้ลึกซึ้งมากยิ่งขึ้น