การจัดการความรู้

อีกครั้ง..ที่พยายามลุกขึ้นมาเขียนเรื่องราว ผ่านตัวอักษร

ณ ภูผางาม... ไม่ใช่การเริ่มต้นครั้งแรก หลายครั้งที่ไฟในการเขียนลุกโชน แล้วก็มอดดับไปอย่างรวดเร็ว ไม่หลงเหลือแม้เถ้าถ่าน แต่ยามใดที่ได้อ่านงานเขียนของใครๆ ก็อดคิดที่จะสื่อสารเรื่องราวต่างๆ ที่ผ่านมาในชีวิตทั้งการเดินทางไปทำงานในที่ต่างๆ ได้เจอผู้คน วัฒนธรรม เรื่องราว น่าสนใจมากมาย ก็อยากจะเก็บเกี่ยวประสบการณ์เหล่านั้นให้คนอื่นได้รับรู้ด้วย

ณ ภูผางาม... ได้มีโอกาสทบทวนอะไรบางอย่างที่หลงลืมไป การรู้จักตัวเองผ่านนพลักษณ์ของอาจารย์ศิลา และประสบการณ์งานเขียน ของอาจารย์เอก และอาจารย์เกียรติศักดิ์ ทำให้ไฟที่มอดดับเริ่มติดเชื้ออีกครั้ง แม้จะยังริบหรี่ แต่ก็รู้สึกได้

ณ ภูผางาม... เพื่อนๆ หลายคนที่เข้าร่วมการอบรมครั้งนี้ ก็คงมีการเริ่มต้นอะไรบางอย่าง แม้อาจจะยังไม่ชัดเจนในเป้าหมายนัก แต่ก็คงมีภาพพหมอก เลือนราง ณ ที่ไกลๆ พร้อมรวมตัวเป็นก้อนเมฆใหญ่บนท้องฟ้า ไม่แน่นักซักวันอาจจะกลั่นเป็นสายฝนโปรยความฉ่ำเย็นลงสู่ผืนดินกว้างใหญ่ 

ณ ปัจจุบัน... กลับสู่วังวนชีวิตเดิมๆ บรรยากาศเดิมๆ งานเดิมๆ ความรับผิดชอบเดิมๆ แต่ฉันสัมผัสตัวเองได้ว่า บางอย่างไม่เหมือนเดิม คือ......... ฉันได้เพิ่ม..อีกหนึ่งบันทึก..ของเส้นทางชีวิต