ครูสั่งไว้ในส่วนที่เกี่ยวกับหนูว่า
1. ไม่ว่าจะมีพี่หรือไม่มีพี่ ก็ให้อดทน เรามันอึดอยู่แล้ว ความอดทนจะทำให้เราเผชิญปัญหาอุปสรรค แล้วเราจะคิดออกว่า จะจัดการกับปัญหาอย่างไร
2. อย่าเห็นแก่ตัว นึกถึงผู้อื่นก่อนเสมอ ทุก ๆ คน ไม่ว่าคนนั้นจะชั่วหรือดี ทำเพื่อเขาให้มาก ๆ
3. ถ้าภาวนาติดขัดอะไร ให้เราปรึกษาพระสงฆ์ 2 รูป ที่พี่พาให้รู้จัก ทั้งสองท่านช่วยเหลือติ๋วได้ แต่นักภาวนา นักกรรมฐานต้องสู้เองก่อน จนกว่าจะสุดสติ สุดปัญญาแล้วค่อยไปหาท่าน
4. พี่อุปถัมภ์ตั้ม ถ้าพี่ตายไป ฝากอุปถัมภ์ตั้มแทนพี่ ทำเสมือนว่าพี่เป็นคนทำ ไม่ต้องให้มากเท่าพี่ แต่ทำให้เต็มที่ เพราะเขาเป็นคนที่ดีควรค่าแก่การได้รับ เช่น ติ๋วมี 5 บาทก็ช่วย 5 บาท
5. บี้ พี่จะบวชให้ แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่า เมื่อไหร่ แต่รู้ว่าเขาจะบวช
16 ธันวาคม 2552
ช่วงนี้ครูท่านเร่ง ให้หนูรีดข้อมูลสิ่งที่ท่านสอนสั่ง ออกมาเขียนบันทึกให้มากที่สุดทำ เสมือนว่า หนูจะไม่ลืมตาตื่นขึ้นมาในวันพรุ่งนี้
ไม่ว่าจะทำสิ่งใด ต้องทำให้เต็มที่ ทำให้ดีที่สุด เพราะไม่แน่ว่าพรุ่งนี้อาจจะไม่มาถึงก็ได้ค่ะ... ^-^
โอ้เห็นหมอดาวตอบ ทำให้นึกขึ้นมาได้ครูท่านสั่งไว้เพิ่มเติมว่า
ขอบคุณมากนะคะ...
อนาคตยังมาไม่ถึง เราจึงต้องทำปัจจุบันให้ดีที่สุด เพราะเมื่อเวลาผ่านมัน สิ่งเหล่านั้นก็จะกลายเป็นอดีต แก้ไขอะไรไม่ได้ ถ้าเราตั้งใจให้มันถึงที่สุดแล้ว จะได้ไม่ต้องกลับมาเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น
บนเส้นทางการกลับบ้าน แต่ละคนมีบ้านคนละหลัง เส้นทางจึงอาจจะไม่เหมือนกัน เราต้องหาเส้นทางของตนให้พบ และต้องเดินก้าวด้วยตนเอง..เส้นทางยังอีกยาวไกล...เป็นกำลังใจให้กันและกันนะคะ (^-^)
จ๊ะ สู้ ๆนะ