เมื่อคืนก่อน นับเป็นโอกาสดีอย่างยิ่งที่ได้ไปเที่ยวโรงเรียนวิทยสัมพันธ์ หรือโรงเรียนของครูคิม เนื่องจากช่วงนี้(8-11ธ.ค.)มีการจัดเข้าค่ายให้ความรู้นักเรียนชั้นม.2-ม.3 ราว 50 คนเห็นจะได้ ชื่อยาวเหยียดเลยครับ ค่ายจิตอาสา:รวมพลคนต่างวัยหัวใจใฝ่เรียนรู้(ค่ายไร้กรอบ แต่ไม่ไร้ใจ GotoKnowจัดให้ ผู้ใหญ่ใจดีสนับสนุน)  

หนานเกียรติ ครูคิม และคณะครูเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงหลัก ภายใต้การสนับสนุนของท่านผู้อำนวยการมนต์สัณธ์ สุขสวัสดิ์ และสมาชิกgotoknow รวมทั้งอีกหลายๆท่าน หนานเกียรติเอ่ยว่า น่าจะเป็นการรวมพลชาวg2kครั้งสำคัญอีกครั้งหนึ่ง ท่าจะจริง เพราะแค่วันนี้ ก็ได้พบบล็อกเกอร์หลายท่านแล้ว นอกจากหนานเกียรติและครูคิม ที่อยากเห็นตัวจริงเสียงจริงมานาน ยังได้พบอ.จักรกฤษณ์ อ.มนัสนันท์ รวมทั้งน้องนัทด้วย เห็นว่าพรุ่งนี้ศน.อ้วน และวอญ่าก็จะมา(บัดนี้คงอยู่ที่วิทยสัมพันธ์แล้ว)

ผมเองได้รับการติดต่อจากหนานเกียรติให้ไปถ่ายทอดความรู้เกี่ยวกับถ่ายภาพ ดีใจมากๆที่ได้รับเกียรตินี้ แต่ไม่แน่ใจจะทำได้ดี เพราะไม่เคยสอน ไม่เคยให้ความรู้ใครในเรื่องนี้มาก่อน สอนแต่ตัวเองครับ จากประสบการณ์เป็นส่วนใหญ่ ตำราบ้างก็เล็กๆน้อยๆเท่านั้น 

สาระสำคัญของงานศิลปะ น่าจะเป็นเรื่ององค์ประกอบของภาพ สมดุล แสงเงา จุดสนใจ อะไรพวกนี้ นอกจากนั้น เท่าที่ทราบหลักใหญ่ของค่ายนี้ จะให้นักเรียนศึกษาเรียนรู้วัฒนธรรม วิถีชีวิตของผู้คนในชุมชน ฯลฯ 

ช่วงกลางวันก่อนคิวผม หนานเกียรติให้ความรู้เกี่ยวกับการตั้งคำถาม ข้อมูลจะได้ตอบเรื่องราวที่ตัวเองสงสัยได้ตรง ผมฟังคร่าวๆและสรุปเอง จึงเดาว่านี้คือวิธีการทางวิทยาศาสตร์ หรือวิจัยเบื้องต้นนั่นเอง  ฉะนั้น ภาพที่นักเรียนจะถ่าย ก็น่าจะเป็นข้อมูลร่วมกับบันทึก เพื่อความละเอียด หรือความชัดเจนยิ่งขึ้น อันจะนำไปสู่ข้อสรุปหรือคำตอบที่ดี-น่าเชื่อถือ จึงพยายามเน้นว่า ภาพที่เราถ่าย ต้องบอกเรื่องราวได้ ใคร ทำอะไร ที่ไหน อย่างไร คิดว่าเหล่านี้น่าจะสำคัญสุด 

ไปถึงก่อนมืด อากาศค่อนข้างเย็น เมื่อคืนอ่านอนุทิน ครูคิมบอก 12 องศา แต่คืนนี้ไม่รู้เท่าไหร่ นักเรียนกำลังเตรียมหุงหาอาหารกันอยู่ โดยมีครูคิมกับหนานเกียรติตระเวนให้คำปรึกษาและช่วยเหลืออย่างใกล้ชิด 

เริ่มกิจกรรมอีกครั้งในช่วงค่ำ ผมได้รับเกียรติมากๆจากท่านผู้อำนวยการ ซึ่งมอบช่อดอกไม้ให้ แสดงความยินดีกับรางวัลสุดคะนึงที่ได้รับ แรกมาถึง ครูคิมและหนานเกียรติพาไปดูป้ายนิเทศแสดงผลงานโรงเรียน และป้ายไวนิลให้การต้อนรับหนานเกียรติและคณะ(บ็อบบี้ เป็บซี่ และต้น) พร้อมแสดงความยินดีกับรางวัลสุดคะนึงมาก่อนแล้ว จึงประทับใจสุดๆ เพราะแค่มาวิทยสัมพันธ์ครั้งแรก ก็ได้รับเกียรติสูงยิ่ง ขอขอบพระคุณทุกๆท่านมา ณ โอกาสนี้ด้วยครับ 

เกริ่นกับนักเรียนเพื่อให้เตรียมใจ(ฮา) ครูถนัดสอนวิทยาศาสตร์ มิใช่การถ่ายภาพ นักเรียนให้ความร่วมมือและตั้งใจดีมากๆ เด็กๆลูกศิษย์ครูคิมที่นี่ กิตติศัพท์ในเรื่องความเรียบร้อย ไหว้สวย กราบสวย เลื่องชื่ออยู่แล้ว พอได้มาเห็นกับตา สุดยอดจริงๆครับ นึกถึงความทะโมนของลูกศิษย์ที่โรงเรียนเลย(ฮา) 

สังเกตก่อนที่จะถึงคิวตัวเองแล้ว นักเรียนมิค่อยกล้าพูดหรือกล้าตอบนัก อาจเพราะแปลกหน้าทั้งนั้น โดยเฉพาะผม เวลาสร้างความคุ้นเคยก็น้อยมาก จึงลุ้นเป็นพิเศษ ให้นักเรียนได้พูด ได้แสดงออกกัน พอดีกับกิจกรรมการเรียนรู้ที่เตรียมไปนั้น เน้นให้คิด วิเคราะห์ และนำเสนออยู่แล้ว ช่วงหลังๆนักเรียนทำได้ดีขึ้นครับ 

วิธีการของผมคือ นำภาพที่ตัวเองถ่ายๆไว้มาอวด หรือเป็นตัวอย่าง แล้วให้ร่วมกันคิด วิเคราะห์ นำเสนอเปรียบเทียบภาพ ซึ่งเตรียมไว้ล่วงหน้า ผมเลือกและเตรียม โดยใช้ประเด็นสำคัญในการถ่ายภาพเป็นโจทย์ ได้แก่ เรื่องราว(เหตุการณ์) สมดุล แสงเงา ฯลฯ นักเรียนตอบได้ครับ และตอบได้ดีขึ้นเรื่อยๆตามความรู้ที่ได้รับ เตรียมไว้ 4 ข้อ แต่ใช้จริงแค่ 3  เพราะสังเกตอาการนักเรียน ผนวกกับเวลาที่ล่วงเลย..ครูควรจะยุติได้แล้ว 

การถ่ายภาพที่เราจะทำกันเพื่อบันทึกข้อมูล นักเรียนควรดูเรื่องหลักๆที่เราเรียนรู้กันในวันนี้ แต่เหนือสิ่งอื่นใด หรือมากไปกว่านั้น คือใจเรา 

ถ้าแน่ใจว่าสวยกว่า ดีกว่า แม้จะไม่เข้าหลักการบ้าง ก็ไม่เป็นไร(ฮา)..ครูว่าอย่างนั้นนะ