"เคยคิดว่าพ่อเป็นชาวบ้านธรรมดาๆ..แต่ถึงวันนี้มีอะไรหลายอย่างที่ทำให้ผู้เขียนต้องขอบคุณที่เกิดเป็นลูกพ่อ."

เมื่อก่อนผู้เขียนไม่เคยคิดจะเขียนบันทึกถึงพ่อค่ะ..เพราะเคยคิดว่าพ่อเป็นชาวบ้านธรรมดาๆ..แต่ถึงวันนี้มีอะไรหลายอย่างที่ทำให้ผู้เขียนต้องขอบคุณที่เกิดเป็นลูกพ่อ..พ่อของผู้เขียนเป็นชาวนาค่ะ..แต่ก่อนจะมาเป็นชาวนาแม่เล่าว่า พ่อเป็นพ่อค้าเร่..พูดเก่ง.. อารมย์ดีและคารมดี (หน้าตาพอใช้ได้) ..ผู้เขียนจำความได้ตอนที่พ่อเป็นชาวนา..เรามีที่นาอยู่ไกลบ้านมากเมื่อถึงฤดูทำนาต้องไปนอนที่เถียงนา..และพอถึงฤดูเก็บเกี่ยว อากาศหนาวมากเราจะทำซุ้มนอนข้างๆลอมข้าว..ที่สูงท่วมหัว..สุมกองไฟ กินข้าวจี่ กลางทุ่งนาที่เวิ้งว้างไม่มีสิ่งก่อสร้างใดๆมาบัง.. ทั้งลม ทั้งหนาว คืนใดฟ้าสวย ดาวเด่น พ่อจะชอบร้องเพลงของ รุ่งเพชร แหลมสิงห์ ..พ่อร้องเพลงเพราะมากและร้องได้เกือบทุกเพลง .จนลูกๆทุกคนได้ยินเพลงเหล่านี้ทีไรต้องคิดถึงพ่อทุกที..ทั้งผู้เขียนและน้องชายอีกคนก็จะชอบฟังและร้องเพลงชุดนี้มาก..มันติดหูนะค่ะ .."ใบหน้างาม..งาม..ไม่น่าใจดำเลยแก้วตา...".. ทะเลทรายแห้งแล้ง  ยังหาน้ำได้..แต่จะหาน้ำใจ..คนสวยสักหยดไม่มี..ฯ

วันนี้ผู้เขียนคิดถึงคุณพ่อ..เปิดเพลงรุ่งเพชรแล้วโทรหาพ่อ..ให้พ่อฟังเพลงที่พ่อชอบค่ะ..555.. พ่อหัวเราะชอบใจ ..ผู้เขียนจึงชวนท่านมาฟังเพลงชุดนี้ด้วยกันค่ะ..http://www.imeem.com/jitmintra/playlist/t5q5vJ4U/rungpech-laemsingha-music/

วันนี้คิดถึง"คุณพ่อ" จึงเขียนบันทึกถึงพ่อ..วันใดคิดถึง" พ่อคุณ " แล้วจะมาเล่าให้ฟังค่ะ..

รุ่งเพชร แหลมสิงห์


รุ่งเพชร แหลมสิงห์