• แต่ก่อนเวลาเขียนบันทึก จะคิดอยู่นานเหมือนกันครับว่า จะเลือกให้อยู่หมวดหมู่อะไร? แต่ตอนนี้เหมือนค้นพบตัวเองขึ้นบ้าง เลือกเป็นอัตโนมัติมากขึ้น
  • พอเห็นชื่อบันทึกแล้ว หลายท่านอาจจะคิดว่า คงเกี่ยวข้องกับ จังหวัด ๆ หนึ่งในภาคเหนือเป็นแน่แท้ ... จะเกี่ยวข้องหรือไม่นั้น ต้องให้ผู้ที่ทราบความเป็นมาของชื่อจังหวัดเป็นผู้เล่าให้ฟัง ดู ๆ ไป อาจจะความหมายเดียวกับที่จะเขียนในบันทึกนี้ก็ได้ครับ

 

  • นานมาแล้วผมจะเขียนบันทึกที่ตั้งชื่อบันทึกว่า เผลอหลง (xxx) เพื่อบันทึกสภาพการเผลอสติ หลงมาทางโลกเต็ม ๆ ว่าอาการเป็นอย่างไร มีเหตุปัจจัยจากอะไร เกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไปอย่างไร ? ... แต่พอเอาเข้าจริง ๆ กลับพบว่า อาการเผลอหลงดังกล่าวนั้น ลดลงเรื่อย ๆ เผลอเมื่อไร เจ้าสติตัวรู้ ก็จะเห็นเป็นอัตโนมัติเร็วขึ้น นาน ๆ เข้า แทบจะไม่มีอาการเผลอหลงหนัก ๆ เข้ามาเยี่ยมเยือนพอจะถอดประสบการณ์เป็นบันทึกเอาไว้

 

  • แต่คราวนี้ต่างออกไป.... จากแต่เดิม การเผลอหลง เป็นเหตุปัจจัยให้เกิดทุกข์ เมื่อเรามีสติเป็นอัตโนมัติ ก็จะไม่เผลอหลง ก็จะเป็นทุกข์น้อยลงมากทีเดียว ... แต่สำหรับวันนี้เป็นอีกวันหนึ่งที่ก้าวข้ามมายังโลก ห่างธรรมออกมาเรื่อย ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
  • เริ่มจากการประชุมหนักในช่วงเช้า และงานที่เรารับผิดชอบอยู่นั้นเกิดข้อผิดพลาดอย่างแรง แถมโดนที่ประชุมอัดเต็ม แต่ก็อาศัยพลังสติ สมาธิ ปัญญา ปัดเป่าออกไป
  • ตกมาช่วงบ่าย เพื่อนร่วมงานที่นั่งด้วยกัน พบปัญหางานปัญหาชีวิตหนักเหมือนกันมาให้ช่วยคิด คราวนี้เริ่มใช้สมอง แทนใจ แต่ก็ยังมีการใช้สมองซีกขวาเป็นหลักได้อยู่
  • ตกช่วงเย็นต้องเดินทางไปสอนต่างจังหวัด ก็ใช้สมองกับการสอนไปเรื่อย ๆ ระหว่างที่สอนนั้น เริ่มสัมผัสได้ว่า เราออกห่างจากธรรมมายังโลกมากเหลือเกิน จนเริ่มรู้สึกว่า มาถึง....พิษของโลกแล้ว ธรรมเริ่มสะเทือนอยู่ลึก ๆ ในใจ
  • ตอนนั่งรถกลับมาพร้อมกับอาจารย์ผู้ใหญ่ ท่านทั้งสองก็เสวนากับปัญหาการบริหารงานของผู้บริหารยังเติร์กทั้งหลายว่า แรงเกินไปจนก่อปัญหา มากขึ้นเรื่อย ... คราวนี้หล่ะ ไอ้เราเริ่มใช้สมองซึกขวาคิดตามไม่ไหวแล้ว ตัดสินใจใช้สมองแบบเดิม ๆ เข้าตลุมบอล...เอาล่ะทีนี้มาถึงแล้ว พิษ...โลก กับมาอีกแล้วล่ะขอรับ
  • ...โปรดรอติดตามภาคสอง...