“สิ่งที่งดงามนั้น ไม่ใช่แค่ภาพความสวยงามเวลาที่เราอยู่บนยอดภู เวลาที่เราทอดสายตามองลงมาจากหน้าผาลงสู่เบื้องล่าง เท่านั้น.....” แต่... มันประกอบขึ้นจาก ความเหน็ดเหนื่อย และคิดถึงสิ่งที่ที่พบเจอระหว่างทาง ไม่ว่าจะเป็น ดอกไม้ป่า ผีเสื้อที่บินว่อนที่เกสรดอกไม้ป่า แมลงเล็กๆ ที่ไต่อยู่ตามพื้นดิน กอหญ้าตามข้างทาง หรือแม้แต่ตามซอกหิน

 บางครั้ง.......ของชัยชนะ

 

 

ตั้งแต่เปิดภาคเรียนมา โรงเรียนมีภาระเรื่องการประเมินต่างๆ มากมาย  ครูทำงานหนัก นักเรียนก็ทำงานหนัก   แต่ทราบไหมคะ  สิ่งที่เกิดขึ้นตลอดเวลา 1 เดือนที่ผ่านมา  เปรียบเหมือนเรากำลังปีนขึ้นภูเขาที่สูงและชัน  จิตใจเรามุ่งไปที่ยอดเขา  เรารีบร้อนและมุ่งมั่นที่จะไปให้ถึงยอดภู  ระหว่างทางเราเดินทางอย่างยากลำบาก  เมื่อเราถึงจดหมาย  ซึ่งเราอาจบอกว่า“เราประสบกับชัยชนะ” 

   

ไวท์นิวที่ฉันจัดทำขึ้น และมีอีกมากมายที่ฉันต้องทำให้เสร็จ

 

     เมื่อเราถึงเส้นชัย และมีเวลามองทุกสิ่งทุกอย่าง  เราเห็นว่าบนยอดภูมันงดงามยิ่งนัก   แต่....ฉันว่า “สิ่งที่งดงามนั้น ไม่ใช่แค่ภาพความสวยงามเวลาที่เราอยู่บนยอดภู เวลาที่เราทอดสายตามองลงมาจากหน้าผาลงสู่เบื้องล่าง เท่านั้น.....”
แต่... มันประกอบขึ้นจาก ความเหน็ดเหนื่อย  และคิดถึงสิ่งที่ที่พบเจอระหว่างทาง ไม่ว่าจะเป็น ดอกไม้ป่า ผีเสื้อที่บินว่อนที่เกสรดอกไม้ป่า แมลงเล็กๆ ที่ไต่อยู่ตามพื้นดิน  กอหญ้าตามข้างทาง หรือแม้แต่ตามซอกหิน  สิ่งเล็กๆ เหล่านี้จะค่อยๆ แจ่มชัดขึ้นทีละนิด ๆ
     เรื่องราวเหล่านั้น กลายเป็นรายละเอียดปลีกย่อย ที่รวมกันเป็นภาพแห่งความสำเร็จที่สมบูรณ์และงดงาม

  

     เมื่อตอนนี้ ขณะนี้ ผ่านพ้นการประเมิน   นักเรียนเข้าร่วมแข่งทักษะความเป็นเลิศทางวิชาการ (คอมพิวเตอร์) สิ้นสุดลงลูกศิษย์ที่ฉันสอนประสบความสำเร็จ ได้รางวัลเหรียญทอง เหรียญเงิน และเหรียญทองแดง ได้รางวัลทุกรายการ....  ฉันหันกลับไปมองภาพที่ผ่านมา.... ทั้งฉันและนักเรียนของฉัน  เราร่วมกันสร้างร่วมกันทำอย่างเหน็ดเหนื่อย  บางครั้งก็เกิดความขัดแย้งกัน ไม่เข้าใจกัน  เสียน้ำตา..... ทำให้บางครั้งหัวใจของเราอ่อนล้า  จนท้อ.... มันยิ่งทำให้เรารักกัน สามัคคีกัน  และผูกพันกันอย่างแนบแน่นขึ้น...
     ลองชมภาพเล็กๆ น้อยๆ ที่เปรียบเหมือน ดอกไม้ป่า ผีเสื้อ แมลง และกอหญ้า หรือเศษกรวดหิน เศษแก้วที่พวกเราร่วมกันฝ่าฟันมาซิคะ... คุณรู้สึกอย่างไร?
 
ลูกศิษย์ของฉั้น ม.4/2 ต้องย้ายห้องเรียนใหม่ จากอาคาร 3 มาที่อาคาร 2
เราต้องจัดบอร์ด ตกแต่งปรับปรุงห้องใหม่ทั้งหมด

 

ทำความสะอาด ทาสีห้องใหม่  ปะรูโบ๋ของผนัง โดยทำชั้นหนังสือบดบังเอาไว้
ฮ่า  ฮ่า ฮ่า   ไอเดียบรรเจิด

  

ทั้งเรียน ทั้งเล่น และก็ทั้งทำงาน

เรารักธรรมชาติช่วยกันทำสวนหย่อมทางขึ้นบันไดข้างๆห้องและหมั่นดูแลรดน้ำทุกวัน

  

กลางวันก็สอนหนังสือ เย็น-ดึก ฝึกซ้อมนักเรียนแข่งทักษะและทำเอกสารการประเมิน

เรากินข้าวกล่องประทังความหิว...โอ๊ย!.. ก็มันดึกแล้วนี่นา...ฮา

โชคดีวันอาทิตย์ กรรมการหยุดประเมิน ฉันจึงมาให้กำลังใจลูกๆ ได้

เด็กคอม + 4/2 สู้ สู้ บ่ยั้น

 เตรียมรับการประเมิน ใส่สูทเต็มยศหน่อย (Boos ขอร้อง...)
โลโกที่กระเป๋า ฉันเป็นคนออกแบบ สวยมั้ยค่ะ
 

ไม่ต้องมีคำบรรยายใดๆ แค่สบตาเราก็เข้าใจ...ใช่ไหม?....

ไม่ต้องมีคำบรรยายใดๆ

  

ไม่ใช่ทุกอย่างจะราบรื่นทุกเรื่อง ปัญหาก็มีก็พบปะพูดคุยกับผู้ปกครองร่วมกันแก้ปัญหา

 

ไวท์นิวที่ต้องทำให้เสร็จ เพื่อปิดร่องรอยการย้ายประตูห้องใหม่

 

“บางคนอาจเข้าใจผิด

ว่าแค่ถึงเส้นชัยแล้วก็จบกัน

ประสบความสำเร็จ มีความสุขกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า

ไม่แน่.... บางสิ่งที่อยู่ตรงหน้า

อาจจะไม่สำคัญไปกว่าสิ่งที่ผ่านมา...

ความสุขของคนเรา  อาจไม่ได้อยู่ที่ชัยชนะ.....

แต่อาจอยู่ที่... เราได้ชัยชนะนั้นมาอย่างไร”

                                                                                     (ลูกปัด) 

   ดังนั้น..... เมื่อเราประสบความสำเร็จ….อย่างลืมคิดถึงรายละเอียดปลีกย่อย  ที่ประกอบกันขึ้นมาเป็นภาพแห่งความสำเร็จที่สมบูรณ์และงดงามเหล่านะคะ

 

   บันทึกโดย :  ครูใจดี

ภาพประกอบบันทึก :  ลิงทโมน 4/2 ลับแลพิทยาคม

ขอบคุณภาพ : ช่อกุหลาบจากบันทึกอาจารย์กู้เกียรติ