สายน้ำนี้มีพิษ
เส้นทางชีวิตที่ผ่านมาเป็นดั่งสายน้ำที่ไหลรินเรียบและสงบ
หรืออาจกระเพื่อมด้วยแรงคลื่น
เคยไหมที่ต้องพบกับสิ่งไม่คาดฝัน?
เคยไหมที่ต้องป่วยหนักถึงขั้นเข้าโรงพยาบาล ?
เคยไหมที่มองไปทางไหนก็ว้าเหว่ เงียบ และเหงา ?
ทุกชีวิตล้วนผ่านเรื่องราวมามากมาย ทั้งสุข และทุกข์
ทุกเส้นทางล้วนเต็มไปด้วยอุปสรรค์และขวากหนาม
ใต้ต้นกุหลาบอาจเป็นที่ซ่อนของงูพิษ
เท้าที่ย่ำไปตามทางเดินที่โรยด้วยกลีบกุหลาบ
อาจมีหนามกุหลาบหล่นและเมื่อย่างเท้าไปด้วยความเพลิดเพลิน
หนามนั้นอาจทิ่มต่ำทำให้ปวดร้าว จนต้องนั่งลงแคะหนามออก
แม้เพียงนิดเดียว แต่กลับกลายเป็นแผลเน่าเหวอะ ถึงขั้นต้องตัดขาไปข้างหนึ่ง
บนเส้นทางชีวิตที่ผ่านมา นาน และนาน สายน้ำยังคงไหลริน
เมื่อสีของน้ำเปลี่ยนไป จากที่เคยใสมองเห็นปลาน้อยใหญ่แหวกว่ายไปมา
วันนี้ภาพนั้นเลือนหายไป แทบจะไม่ทันได้รู้ด้วยซ้ำไปว่า
สายน้ำที่เคยใสไหลริน ฝูงปลาที่แหวกว่าย ไปมานั้น หายไปเมื่อใด
กว่าจะรู้ ก็เมื่อสายน้ำนั้นมีสีคล้ำ และดำ ส่งกลิ่นที่ทำให้ต้องปิดจมูก
อ้าว! ถึงคิวแล้วหรือคะ ..เสียงร้องนั้นเรียบ..ไร้ความรู้สึก
เพราะนี่เป็นขาข้างที่สองที่กำลังจะถูกตัดในอีกไม่ช้านี้
อื้อ........ สายน้ำขาด
มันถูกตัดก่อนที่จะไหลลามพามลพิษที่สั่งสมจากพฤติกรรมการใช้ชีวิต
ฝังลึกลงไปบนความประมาทผ่านไปทั่วร่างกาย
บั่นทอนการทำงานอย่างมีประสิทธิ์ภาพของร่างกายให้สึกหรอเสื่อมโทรม
โรงงานผลิตเริ่มไม่ทำงาน
ด่านสกัดผู้ร้ายเหนื่อยล้าอ่อนกำลัง
เสบียงอาหารร่อยหรอ
กรมพลาธิการส่ายหน้าลงช้าๆ เมื่อพบว่าอาวุธอ่อนประสิทธิภาพ
และแอบกระซิบบอกตัวเองเบาๆว่าพลาดไปแล้ว
หากชีวิตยังแขวนอยู่กับความประมาทจากพฤติกรรมการรับประทานอาหารที่ขาดความเอาใจใส่ ปล่อยปละละเลย ไม่นานร่างนี้อาจถูกทำลายไปทีละน้อยๆ และไม่นานก็จากไปอย่างน่าเสียดาย
ทุกย่างก้าวของชีวิตเปรียบเสมือนสายน้ำทีไหลรินไปตามทางผ่านอุปสรรคคือโรคภัยไข้เจ็บ และหากได้พิจารณาถึงวิถีชีวิตที่ผ่านมา และน้อมใจยอมรับการกระทำของตนเอง เพราะมีเหตุจึงมีผล เส้นทางเบาหวานนั้นไม่เหมือนน้ำหลาก มันเริ่มจากพฤติกรรมการกิน ขาดการเรียนรู้ และความอดทน ที่จะควบคุมพฤติกรรมการรับประทานอาหารค่อยๆเกิดขึ้นอย่างเงียบๆ เหมือนสายน้ำที่ค่อยๆเสีย จนกลายเป็นพิษทำลายตัวเอง
การดูแลรักษาจึงต้องเริ่มที่เหตุไปพร้อมๆกับการเสริมสร้างสมรรถภาพของร่างกายให้ฟื้นตัว แข็งแรง และป้องกันไม่ให้เกิดสำหรับผู้ที่มีความเสี่ยง และสำหรับผู้ที่เป้นอยู่แล้วหากอาการเบาหวานมีมากก็ต้องใช้ยากิน อาจต้องฉีดอินซูลินควบคู่กันไปด้วยเพื่อให้ทันต่ออาการของเบาหวาน รวมทั้งอาจต้องรักษษโรคแทรกซ้อนไปพร้อมๆกันในกรณีผู้ป่วยที่เป็นมานาน และยังปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการใช้ชีวิต การรับประทานอาหารไม่ได้
อ่านกิจกรรมสายน้ำนี้มีพิษเพิ่มเติมที่ สายน้ำพิษจากhttp://gotoknow.org/file/khajitfoythong/poisonriver.pdf
ขอบคุณอ.ขจิต ฝอยทอง
ขอบคุณ ทีมงานโรงพยาบาลสมุทรสาคร
ขอบคุณทุกๆท่านที่เข้ามาอ่านค่ะ
สวัสดีค่ะพี่ครูต้อย
แวะมาทักทายด้วยความระลึกถึงยิ่งค่ะ
ชอบน้ำผลไม้รสเปรี้ยวมากค่ะ ทั้งน้ำกระเจี๊ยบและน้ำมะนาวเป็นน้ำที่ดื่มประจำเลยค่ะ นอกจากกาแฟและน้ำเปล่าแล้ว....
รักษาสุขภาพนะคะ
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะพี่ต้อย
ขอบคุณค่ะ
เช้าวันนี้พี่ไปร่วมกิจกรรมออกกำลังกายเพื่อสุขภาพดี ถวายพ่อหลวง
กับโรงพยาบาลสมุทรสาคร ที่หน้าศาลเจ้าพ่อหลักเมืองค่ะ
มีกิจกรรมมากมายที่จัดให้ประฃาฃนได้ร่วมกันทำความดีเพื่อถวายเป็นราวสดุดี
และพรุ่งนี้ชั่วโมงว่างพี่จะออกทำงานกับจิตอาสา
ฃ่วยรพ.คัดกรองผู้ป่วยเบาหวานเพิ่มอีก 30 รายค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ขอให้มีสุขภาพแข็งแรงค่ะ
เด็กน้อยของพี่ไปแข่งขันตำน้ำพริก
ทำอาหารจานเดียวเพื่อสุขภาพ และ
อาหารแปรรูประดับเขตพื้นที่ได้เหรียญเงินมาค่ะ
กลุ่มจิตอาสาค่ะน้องคิม
อุปสรรคมากมายเรื่องการสนับสนุน
แต่เด็กๆทำด้วยใจ และเป็นครั้งแรกที่ทำกัน
โดยมีเสียงคัดค้านไท้เห็นด้วย
แต่เด็กๆสู้ค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ขอเรียนรู้เบาหวานด้วยคนครับ มีหนุ่มคิดถึงพามาเยี่ยมด้วยครับ
สวัสดีครับครูต้อย ขอบคุณครับที่เข้าไปเม้นท์ที่บล็อก
สบายดีรึเปล่าครับ
เข้ามาอ่านข้อความซึ้งๆ และเป็นประโยชน์
เป็นประโยชน์สำหรับคนที่ทานไม่เลือกอย่างผม
แต่ผมเองไม่ชอบทานขนมหวาน แต่ทานอาหารคาวเยอะในแต่ละมื้อ
ในขนะเดียวกันก็ไม่ชอบออกกำลัง
ขอบคุณสาระดีๆ ครับ
รักษาสุขภาพนะครับ
สวัสดีค่ะ
เรียนท่านผอ.ประจักษ์
ขอบคุณค่ะ
หลานม่อนน่ารักอีกแล้ว ดวงตามีฝันนะคะ
แวะมาหาก็ต้องเชิญรับประทานข้าวต้มน้ำวุ้นก่อนค่ะ
ขอบคุณค่ะ
แต่ครูต้อยเป็นห่วงซะแล้วซิคะ
บอกว่าไม่ออกกำลังกาย...แต่ก็ยังดีที่ไม่ชอบทานของหวาน
มีอาหารหลายอย่างเหมือนกันที่แอบมีน้ำตาล มีแป้งให้เราอึดอัดได้ แม้แต่ผักบางชนิด เช่นฟักทอง ก็อุดมไปด้วยคาร์โบไฮเดรต มีสะสมในร่างกายมากๆก็ไม่ดี ร่างกายทำงานหนักค่ะ เดี๋ยวจะพาลเกเรหยุดทำงานซะงั้น เราจะแย่เอา
รักษาสุขภาพด้วยค่ะ
ขอบคุณค่ะ น้องครูคิม
เดี๋ยวจะตามไปนะคะ