เมื่อประมาณ 2 เดือนที่ผ่านมาญาติผู้ใหญ่ซึ่งเหลืออยู่คนเดียวเท่านั้น คือ น้าสาวซึ่งอายุ 76 ปี มีอาการเหนื่อยง่ายและไอบ่อยๆ จึงไปพบคุณหมอที่โรงพยาบาลใกล้บ้านซึ่งไปใช้บริการประจำด้วยมีโรคประจำตัวอยู่แล้วคือ ความดันสูง วันนี้คุณหมอก็ดูแลอย่างดีเช่นเคย โดยส่งตัวไป X-RAY หลังจากดูฟิล์มแล้วคุณหมอก็บอกน้าของผมว่า “คุณป้าเป็นโรคถุงลมโป่งพอง” ไม่มีการจ่ายยา และบอกว่าถ้าเหนื่อยมากๆให้มาที่โรงพยาบาล
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ผมรู้สึกว่าน้าผมมีความวิตกกังวล จัดการโน้นจัดการนี้ สั่งเรื่องนั้นสั่งเรื่องนี้ ทำตัวเหมือนจะตายวันตายพรุ่ง ไม่เป็นอันกินอันนอน พวกเราหลานๆก็ได้แต่ให้กำลังใจ และกังวลห่วงใยไปตามๆกัน ก็เลยตัดสินใจไหนก็ไหนแล้วให้มันรู้เรื่องรู้ราวไปเลย พาน้าสาวไปตรวจที่สถาบันทรวงอก ที่นนทบุรี โดยโทรติดต่อเพราะไม่เคยไปเจ้าหน้าที่ที่รับโทรศัพท์ให้คำแนะนำดีมาก

วันรุ่งขึ้นเดินทางไปถึงทำบัตรแล้วไป X-RAY พบคุณหมอ คำแรกที่พบหน้าคุณหมอถามว่าคุณป้ามาทำอะไร คุณน้าผมบอกคุณหมอว่า ไปตรวจที่โรงพยาบาล......หมอเขาบอกเป็นถุงลมโป่งพอง อยากรู้ว่าจะอยู่อีกกี่วัน คุณหมอตอบว่าคุณป้าไม่เป็นอะไรเลย ปอดแข็งแรงดีมาก กลับบ้านได้ น้าสาวผมสวัสดีขอบพระคุณคุณหมอ 3 รอบ ดีใจมาก ผมรู้สึกว่าคุณน้าผมเปลี่ยนไปเป็นคนละคนกับเมื่อ 2 เดือนที่ผ่านมาเลย หลานๆรวมทั้งเหลนม่อน ดีใจมาก ที่โรคถุงลมโป่งพองของคุณน้าของพวกเราหายเป็นปกติแถมยังแข็งแรงดีอีกต่างหาก
สิ่งที่ประทับใจกับผมมากๆและเชื่อว่าทุกคนที่มาใช้บริการที่นี้คงมีความรู้สึกเหมือนผม ให้บริการได้ประทับใจดูแลอย่างดีตั้งแต่เจ้าหน้าที่ดูแลเรื่องที่จอดรถซึ่งหายากมากเพราะมีคนมาใช้บริการแยะ ไปจนถึงคุณหมอ ทุกคนในทุกจุดทุกที่ไปรับบริการ มีน้ำใจ มีไมตรี มีวจีที่ไพเราะ อยากให้ทุกโรงพยาบาลเป็นแบบนี้จัง
ขออนุญาตใช้พื้นนี้ตรงนี้กราบขอบพระคุณเจ้าหน้าที่และคุณหมอทุกท่านของสถาบันทรวงอกเป็นอย่างยิ่ง และขอให้ทุกๆท่านพบแต่ความสุขความเจริญรุ่งเรืองสืบไป
ยินดีกับคุณน้าด้วยค่ะ ที่ไม่เป็นอะไร
ท่านผอ คะ
เดี๋ยวจะนำบันทึกนี้ไปให้ชาวรพ.ทรวงอกได้ชื่นชมเพื่อเป็นกำลังใจค่ะท่านผอ
ดีใจด้วยค่ะ ที่คุณน้าไม่เป็นอะไรแล้ว
อ่านตอนแรก ก็ว่าจะไปหาข้อมูลโรคถุงลมโป่งพอง
เผื่อจะมีแนวทางการดูแลรักษาตัวเองมาฝากอาจารย์ประจักษ์ไปบอกท่าน
แต่พอรู้ว่าไม่เป็นก็ดีมากแล้วค่ะ
สวัสดีครับ แก้ว..อุบล จ๋วงพานิช
ท่านผอ.คะในตอนแรกวินิจฉัยโรคผิดใช่ไหมคะ..ไม่เป็นอะไรแล้วนะคุณน้าคงได้กำลังใจกลับมาเยอะเลยค่ะ..เลยร่าเริงมีความสุข..ความไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐจริงๆค่ะ..
สวัสดีครับ ♥paula ♥ที่ปรึกษาตัวน้อย✿
ข้อมูลที่ได้รับมีผลต่อร่างกายและจิตใจอย่างแยกไม่ออกจริงๆนะคะ
ยินดีด้วยที่คุณน้าไม่เป็นอะไรคงมีกำลังใจเยอะเลย
สวัสดีค่ะท่านผอ.
ดีใจด้วยค่ะ ที่คุณน้าไม่เป็นอะไร อาจจะมีความผิดพลาดบางอย่างน่ะค่ะ
ขอให้ท่านสุขภาพแข็งแรงน่ะค่ะ
น้องม่อน สบายดีน่ะค่ะ
แวะมาเยี่ยมอาจารย์ครับ....
เรียนท่านผอ. ประจักษ์ ปานอินทร์
แสดงความยินดีด้วยครับที่ไม่เป็นอะไร ขอให้ท่านมีสุขภาพแข็งแรงตลอดไปครับ
สวัสดีค่ะ
*** อ่านตอนแรกของบันทึกตกใจนะคะ
*** ดีใจที่คุณน้ามีกำลังใจดีขึ้นแล้ว
*** เมื่อกลางปีสามีเพื่อนไปตรวจที่รพ.แห่งหนึ่งหมอบอกเป็นมะเร็ง
*** แต่พอไปตรวจที่กรุงเทพฯ กลับไม่พบอะไรเลย ยังงงไม่หายเลยค่ะ
*** ได้เรียนรู้ว่าบางครั้งเราต้องตรวจหลายๆที่ หากไม่แน่ใจ
*** ฝากความคิดถึงให้น้องม่อน...เด็กดีที่น่ารัก ค่ะ
มาเยี่ยมท่าน ผอ. และหลานม่อน พร้อมกับแสดงความยินดีต่อคุณน้าด้วยครับ ยังคงระลึกถึงเสมอครับ
สวัสดีค่ะท่าน ผอ.และหลานม่อน
อ่านชื่อบันทึกตอนแรกตกใจเข้ามาอ่านแล้วค่อยสบายใจหน่อยนะคะ
หนาวนี้ท่านผอ.และครอบครัวจะมาเที่ยวเหนืออีกมั้ยคะเนี่ย...
ฝากความคิดถึงให้ทุกๆ คนเช่นเคยค่ะ
สวัสดีครับ สุดสายป่าน
สวัสดีค่ะ...ท่าน ผอ.ประจักษ์...
การไม่มีโรค...เป็นลาภอันประเสริฐค่ะ...
ท่าน ผอ. ก็ต้องดูแลสุขภาพด้วยเช่นกันนะค่ะ...
โต๊ะใจหมดเลย..นึกว่าท่าน ผอ.เป็นเสียเอง..ค่ะ
ความจริงเทคนิค หรือท่าในการเอกเรย์ มีผลต่อการวินิจฉัยค่ะ บางทีอาจทำให้แพทย์อ่านฟิล์มคลาดเคลื่นได้ค่ะ
ต้องขอบคุณสถาบันโรคทรวงอก ที่เป็นแบบอย่างของบริการด้วยจิตวิญญาณ
ขอให้ท่าน ผอ. สุขภาพดีค่ะ
1.ต้องเป็นความสมัครใจของเด็กเป็นอันดับแรก..ความพึงพอใจของผู้เรียนเป็นสำคัญ
2.เมื่อเด็กพึงพอใจแล้ว..สมัคร..โรงเรียนจะเรียกผู้ปกครองทำการสอบ..สอบผู้ปกครองค่ะ..ไม่สอบผู้เรียน
3.การสอบผ่านถือว่าผู้ปกครองและโรงเรียนรับทราบความเป็นไปและข้อตกลงร่วมกัน..
ต่อจากนั้นก็เป็นไปตามระเบียบ...