ปรัชญาชีวิต ... คาลิล ยิบราน

 

 

... ขอให้มีที่ว่างในการมาอยู่ร่วมกันของเธอ

และขอให้ลมแห่งสวรรค์เต้นรำอยู่ระหว่างเธอทั้งสอง

รักกันและกัน แต่อย่าสร้างพันธนาการแห่งรัก

ขอให้มันเป็นทะเลที่เคลื่อนไหวได้

ระหว่างฝั่งของจิตใจของเธอทั้งสอง

เติมถ้วยของกันและกัน แต่อย่าดื่มจากถ้วยเดียวกัน

ร้องเพลงและเต้นรำด้วยกัน และมีความสุข

แต่ขอให้เธอแต่ละคนได้มีโอกาสอยู่ตามลำพัง


แม้สายของพิณก็ต่างคนต่างอยู่

แต่พวกเขาจะสั่นพริ้วเป็นทำนองเดียวกันให้หัวใจของเธอ

แต่ไม่ใช่เพื่อให้อีกฝ่ายหนึ่งได้เก็บไว้

เพราะมีแต่มือของชีวิตเท่านั้น ที่จะเก็บดวงใจของเธอไว้ได้


จงยืนอยู่ด้วยกัน แต่อย่าใกล้กันมากเกินไป

เหมือนเสาของวิหารที่ต่างยืนห่างกัน

และต้นโอ๊ก ต้นไซเปรสนั้น ต่างคนต่างโตด้วยตนเอง

ไม่ได้เติบโตในร่มเงาของกันและกัน


ความรักมากไปก็เป็นทุกข์ น้อยไปก็เป็นทุกข์

ความรักจึงควรอยู่บนความพอดี

ใกล้ชิดและผูกพันกัน และมีระยะห่างพอเหมาะ ...

 


จากปรัชญาชีวิต ท่านคาลิล ยิบราน ซึ่งถอดความโดยศาสตราจารย์ระพี ภาวิไล