เราทุกคนคือนักเดินทางที่ต้องฝ่าลมพายุอีกมาก ใช้สิทธิ์ของตนอย่างรู้คุณค่า เพื่อที่จะก้าวไปข้างหน้า ด้วยรอยยิ้มสดใส และถึงจุดหมายโดยสวัสดิภาพ

 

 

 

 

นักเดินทาง ท่องเที่ยวไปในโลกกว้าง เก็บเกี่ยวประสบการณ์ต่างๆ มาบอกเล่าผู้คน บ้างก็สนุกสนาน ตื่นเต้น โลดโผน แต่นักเดินทางบางคนกลับมีเรื่องราวเศร้าโศก ... 

ชายยากจนคนหนึ่ง มีความใฝ่ฝันอยากจะเดินทางข้ามมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ไพศาล เขาจึงอดทนทำงานหนัก และเก็บหอมรอมริบ เพื่อจะซื้อตั๋วโดยสารเรือเดินสมุทร ซึ่งราคาค่าตั๋วเพียงใบเดียว ทำให้เงินที่เก็บออมมาแทบจะหมดเกลี้ยง

ก่อนลงเรือ เขาเตรียมเนยแข็ง ขนมปัง เป็นเสบียงติดตัวไปด้วย ในวันแรกๆ ของการเดินทาง เขาได้อาศัยประทังความหิว หากแต่พอนานวัน เนยแข็งเริ่มมีกลิ่นบูด ขนมปังเริ่มแข็ง เขาจำฝืนใจ กลืนลงไปได้แต่ละคำ

ในขณะที่ได้เพียงมองบริกรนำอาหารดีๆ น่ารับประทาน ผ่านหน้าเขาไปจานแล้ว จานเล่า วันแล้ววันเล่าโดยที่เขาไม่เคยได้ลิ้มรสชาติของมันเลย

เหลืออีกเพียงวันเดียวเท่านั้น ที่เรือจะถึงจุดหมายปลายทาง เนยและขนมปังหมดลง ครั้นถึงเวลาอาหาร เขาเห็นบริกรยกอาหารที่ปรุงสุกใหม่ๆ กลิ่นหอมทำให้ท้องไส้เขาเริ่มปั่นป่วนยิ่งนัก ในที่สุดจึงตัดสินใจร้องขอต่อบริกรผู้นั้นว่า “ ได้โปรดเถิด ขออาหารให้ผมบ้าง จะให้ผมทำงานอะไรตอบแทนก็ได้” บริกรมองหน้าเขาด้วยความประหลาดใจแล้วพูดว่า

“คุณไม่ได้ซื้อตั๋วโดยสายหรอกหรือครับ” ชายหนุ่มตอบ ซื้อสิ พร้อมยื่นตั๋วให้ดู และต้องตะลึงงันเมื่อบริกรบอกเขาว่า “ ค่าอาหารทั้งหมดตลอดการเดินทาง รวมอยู่ในตั๋วโดยสารแล้ว”

...

บางคนอาจนึกสงสาร แต่บางคนอาจนึกขบขัน จะมีใครเฉลียวใจบ้างว่า ชีวิตเราเองอาจไม่ได้แตกต่างไปจากชายผู้นั้นเลย

ชีวิตเปรียบเสมือนกับ การเดินทาง ทุกชีวิตที่เกิดมาเป็นมนุษย์บนโลกนี้ ยิ่งพิเศษสุดเหมือนการได้ตั๋วเดินทางชั้น ๑ ซึ่งพรั่งพร้อมสิทธิพิเศษต่างๆตลอดการเดินทาง  เราจึงได้จิตใจและร่างกายที่สามารถทำความดี และมีความสุขในสิ่งที่ดีงามได้เสมอ

เราต้องกล้าใช้สิทธิพิเศษเหล่านี้ กล้ายิ้ม กล้าพูด กล้าคิด กล้าทำในสิ่งดีๆ กล้าที่จะมีความสุข และกล้าที่จะมีชีวิตที่ดีงาม เพราะสิ่งเหล่านี้เป็นสิทธิของเราโดยชอบธรรม อย่าลืมว่า ทั้งหมดนี้รวมอยู่ในราคาค่าตั๋วโดยสารแล้ว

เกิดเป็นคนทั้งที ถ้ามัวแต่ซึมเศร้า เอาแต่คิดเรื่องทุกข์ใจ ทำเรื่องร้อนใจทุกวี่วัน  เราย่อมไม่แตกต่างจากนักเดินทางผู้น่าสงสาร ที่เฝ้าแต่ฝืนใจกล้ำกลืนอยู่กับเนยบูดๆ และขนมปังที่แข็งๆ ทั้งๆที่ตนเองมีสิทธิอิ่มหนำสำราญกับอาหารเลิศรส

… เราทุกคนคือนักเดินทาง ที่ต้องฝ่าลมพายุอีกมาก กว่าจะถึงจุดหมาย  ... ขอให้นักเดินทางทุกคน ใช้สิทธิ์ของตนอย่างรู้คุณค่า เพื่อที่จะก้าวไปข้างหน้า ด้วยรอยยิ้มสดใส และถึงจุดหมายโดยสวัสดิภาพ

       ขอบคุณ หนึ่งในเรื่องราวและแรงบันดาลใจ จากหนังสือ วันนี้ที่รอคอย ค่ะ ...