ก่อนจากกัน
สวัสดีครับท่านผู้อ่านทุกท่าน
คงปฏิเสธกันไม่ได้ว่า ไม่วันใดก็วันหนึ่งคนเราต้องจากกัน คงทิ้งไว้แต่อดีตที่น่าจดจำมิใช่หรือ
ข่าวการเสียชีวิตของบุคคลต่างๆที่เรารู้จัก ทำให้เราใจหายและเสียใจกันอยู่ไม่น้อย และอาจพร่ำพรรณนาถึงคุณงามความดีของผู้ล่วงลับด้วยรักและอาลัย หากผู้ล่วงลับสามารถรับรู้ได้คงภูมิใจในตนเองไม่น้อย
แต่น่าเสียดายชื่นชมกันช้าไป หากเรารู้จักชื่นชม ยกย่อง สรรเสริญคุณงามความดีของคนในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ คนเหล่านั้นจะยิ่งทำคุณงามความดีมากขึ้นๆไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
ควรหันมายกย่องชมเชยคนรอบข้างก่อนจากกันไม่ดีกว่าหรือ
รศ.พงศ์วัชร สิริจันทรวงศ์
จริงครับอาจารย์
แต่ว่าถ้าเราชมเขามากนี้สิครับ
เขามักจะลืมตัว
ลืมที่จะทำเพื่อคนอื่นบ้าง
มาคิดได้ก็สายกันทุกที
สวัสดีครับคุณภาณุภัทร เครือมิ
ยินดีที่ได้รู้จักครับ
คนลืมตัว เป็นคนน่าสงสารนะครับ