ได้บรรยากาศของการเตรียมงานที่คึกคัก

ตอนที่ ๒

วันศุกร์ที่ ๖ พฤศจิกายน ๒๕๕๒

ใกล้วันงานจริง มีฝนตกเป็นช่วงๆ วันนี้ดิฉันรับหน้าที่ต้อนรับวิทยากร ทีมทำงานของโรงพยาบาลเทพธารินทร์และมูลนิธิเพื่อพัฒนาการบริบาลผู้ป่วยเบาหวาน

เริ่มตั้งแต่เช้าคุณ David Beran เดินทางมาถึงนครศรีธรรมราชประมาณ ๗ โมงกว่าโดยสายการบินนกแอร์เที่ยวเช้าตรู่พร้อมทีมของสปอนเซอร์ใหญ่ บริษัทจอห์นสัน แอนด์ จอห์นสันฯ เราไปกินอาหารเช้ากันที่ร้านครัวนคร คุณ David ได้ลองอาหารใต้ทั้งข้าวยำและขนมจีนน้ำพริก รวมทั้งกล้วยไข่เชื่อมที่เราว่าอร่อยมาก ก่อนปิดท้ายด้วยกาแฟร้านใกล้ๆ กัน

หลังส่งคุณ David เข้าที่พักแล้ว ทีมจอห์นสันฯ แยกไปทำงานของตัวเอง ดิฉันเข้าทำงานที่สำนักวิชาฯ เราติดตามเรื่องการซ่อมแอร์ที่ห้องบรรยายเป็นระยะๆ เพื่อให้แน่ใจว่าจะใช้ได้หรือไม่ เพราะถ้าใช้ไม่ได้ต้องมีการย้ายห้อง ย้ายระบบวงจรปิด เจ้าหน้าที่คอยโทรศัพท์ถามช่างซ่อม แต่ก็ติดต่อไม่สะดวก จึงต้องอาศัยคุณเลอพงศ์ กาลัญญุตา หัวหน้าส่วนอาคารสถานที่ฯ ช่วยดูแลและติดตามให้อีกทาง

หมอฝนจะขับรถพาทีมจากครบุรีไปดอนเมืองเอง สายๆ เกือบ ๑๐ น.จึงโทรศัพท์เตือนหมอฝนว่าออกเดินทางจากครบุรีได้แล้ว กลัวจะตกเครื่องบิน บอกสถานที่จอดรถที่ดอนเมืองให้ ย้ำเรื่องอย่าลืมให้ทุกคนเอาบัตรประชาชนติดตัวมาด้วย เพราะต้องใช้ตอน Check in

ดิฉันกินอาหารกลางวันกับคุณ David ที่โรงแรมเรือนวลัย แล้วส่งตัวไปให้กับทีมอาจารย์พยาบาลดูแลต่อ ตอนบ่ายคุณ David นำเสนอและอภิปรายเรื่อง Rapid Assessment Protocols กับอาจารย์พยาบาลและนักศึกษาปริญญาโท คุณ David ตอบคำถามว่าพูดภาษาไทยได้ไหมเป็นภาษาไทยว่า "ผมพูดภาษาไทยไม่ได้ครับ" ทำให้บรรยากาศผ่อนคลายดีทีเดียว

 

 ทุกคนยิ้มแย้มแจ่มใสที่ได้คุยกับคุณ David Beran

ดิฉันละไปดูการจัดสถานที่ เห็นคนงานขนโต๊ะ เก้าอี้ ต้นไม้ กันคึกคัก ราวๆ บ่าย ๓ ก็พบว่าแอร์ของห้องบรรยายใช้ได้แล้ว และห้องนี้จะใช้สอบนักศึกษาไปจนถึงประมาณ ๑๗ น. เราจึงจะเข้าไปจัดห้องเพิ่มเติมได้

ทีมงานของโรงพยาบาลเทพธารินทร์และมูลนิธิฯ ๑๑ คน เดินทางด้วยรถตู้ ออกจากกรุงเทพฯ ตั้งแต่ตีสาม เราโทรศัพท์ check กันเป็นระยะว่าถึงไหนแล้ว ตอนที่ดิฉันออกไปสนามบินอีกรอบเพื่อรับคุณหมอฝนและทีมของ รพ.ครบุรี ที่เดินทางมาถึงเมื่อเวลาประมาณ ๑๖ น. ทีมของมูลนิธิฯ ก็มาถึงที่พักเรียบร้อย ฝากเราให้รับทีมงานอีกคนที่จะมาเครื่องบินเที่ยวบ่าย เดินหาจนทั่วถามชื่อสาวที่มาคนเดียวทุกคนก็ไม่ใช่สักที ตรวจสอบใหม่จึงรู้ว่าจะมาสายการบินแอร์เอเชีย ดิฉันเลยฝากให้รถของมหาวิทยาลัยที่รอรับคนที่จะมาเที่ยวบินเดียวกันนั้นช่วยรับไปด้วย

ดิฉันพาทีมของคุณหมอฝนไปที่อาคารเรียนรวม ๕ ได้พบกับทีมงานของโรงพยาบาลเทพธารินทร์และมูลนิธิฯ ซึ่งกำลังจัดสถานที่กันอยู่ ได้บรรยากาศของการเตรียมงานที่คึกคัก ดีใจมากที่ได้พบกับ “คุณเหมอ” “น้องต้อม” “คุณเอ๋” จาก รพ.เทพธารินทร์ ไม่รู้มาก่อนว่าจะมาด้วย ได้ยินว่าต้องการจะ “Surprise”

ทุกคนขนของกันหลายเที่ยว จากชั้นหนึ่งขึ้นมาจัดที่ชั้นสอง น่าประทับใจจริงๆ ที่อดหลับอดนอนกันมาแต่ก็ยังตั้งใจทำงานต่ออย่างแข็งขัน หมอฝนเห็นแล้วทนไม่ได้ ไปช่วยยกของกับเขาด้วยได้เวลา ๑๗.๓๐ น. หลังเลิกเรียน นักศึกษาของสำนักวิชาสหเวชศาสตร์ฯ ๑๔ คนที่จะช่วยงานนิทรรศการ คาราวาน "คนนคร...ปลอดเบาหวาน" มาพบกับทีมเพื่อซักซ้อมการทำงานร่วมกันล่วงหน้า

ได้เวลารับประทานอาหารเย็น เราจองที่และอาหารไว้ที่ร้านท่าศาลาซีฟู๊ด ผศ.ดร.จอม สุวรรณโณ และ ดร.ลัดดา เถียมวงศ์ อาจารย์สำนักวิชาพยาบาลศาสตร์ พาคุณ David ไปรออยู่ตั้งแต่ ๑๗.๓๐ น. แล้ว จนรอไม่ไหวต้องกินอาหารล่วงหน้ากันไปก่อน กว่าทีมงานของมูลนิธิฯ จะมาสมทบได้ก็ค่ำแล้ว ทุกคนกินอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อย เมนูเด็ดเป็นกุ้งทะเลเผา ปลาสำลีเผา แกงส้มปลากะพง ฯลฯ

 

เมนูเด่นของมื้อเย็นวันนี้

 

สีหน้าของทีมทำงานขณะกินอาหารเย็น

หลังจากส่งทุกคนกลับที่พักเรียบร้อยแล้ว ดิฉันกลับเข้าสำนักวิชาฯ อีกตอน ๒ ทุ่มกว่าๆ พบอาจารย์ ดร.จรวย สุวรรณบำรุง ที่ยังไม่เลิกทำงานจึงชวนให้ไปรับ ศ.นพ.เทพ หิมะทองคำและคณะด้วยกัน อาจารย์เทพและภรรยา พร้อมกับคุณธัญญา (หิมะทองคำ) วรรณพฤกษ์และสามี จะเดินทางด้วยนกแอร์เที่ยวที่จะมาถึงประมาณ ๒๑.๑๕ น. เราทั้งสองคนไม่ได้อาบน้ำมาทั้งวัน บ่นเหม็นเหงื่อตัวเอง

เรารออยู่ที่สนามบินจนเลยเวลาที่เครื่องบินจะลงแล้ว ก็ได้ยินเสียงประกาศว่าเที่ยวบินที่จะขึ้นไปดอนเมืองต้องล่าช้าเพราะรอเครื่องบินขาเข้า ยังบอกเวลาไม่ได้ ไปสอบถามเจ้าหน้าที่ที่ให้บริการของนกแอร์จึงรู้ว่าเครื่องบินบินมาจนถึงเกาะสมุยแล้ว มีความผิดปกติบางอย่างจึงต้องบินกลับไปดอนเมืองใหม่ จะเปลี่ยนเครื่องแล้วออกจากดอนเมืองตอน ๒๒.๒๐ น.

เราจึงเดินทางกลับมหาวิทยาลัยไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ให้สบายตัว ดิฉันโทรศัพท์คุยกับคุณธัญญาว่ารู้เรื่องกันแล้ว ถามว่าคณะกินข้าวเย็นมาหรือยัง จะหิวกันหรือเปล่า ตกลงกันแล้วจึงแจ้งร้านอาหารที่จองข้าวต้มรอบดึกไว้ว่ายกเลิก เพราะคิดว่าดึกเกินไป ปกติร้านจะปิดตอน ๒๒ น. (มารู้ทีหลังว่าไม่น่ายกเลิกเลยเพราะอาจารย์เทพหิว)

เรากลับไปสนามบินอีกรอบใกล้ๆ ๒๓.๓๐ น. เครื่องบินมาถึงนครศรีธรรมราชด้วยความเรียบร้อย รับอาจารย์เทพและคณะ ส่งเข้าที่พัก กลับไปนอนเมื่อเวลาใกล้ ๒๔.๓๐ น.

วัลลา ตันตโยทัย