ชีวิตต้องอยู่เพื่อวันพรุ่งนี้

                    วันอาทิตย์ที่ได้หยุดพักได้ทบทวนอะไรหลายอย่างที่ผ่านมา..นึกถึงที่เคยทำ  เคยพูด  และเคยคิด ..

บางครั้งนึกน้อยใจ  เสียใจ  มีคำถามกับตัวเองว่าทำไม  ทำเพื่ออะไร  เห็นอะไรและอยากทำอะไรต่อไป  ..

“ ชีวิตต้องอยู่เพื่อวันพรุ่งนี้ ”  ได้ประโยคนี้จากเพลง ..เพื่อให้กำลังใจ ..

                พอว่างอ่านหยิบหนังสือธรรมเดริเวอรี่  ท่านเล่าถึงชายคนหนึ่งที่ใส่รองเท้า  ทำเองจากขวดน้ำพลาสติกใบใหญ่แล้วนำเอาเชือกฟางมาร้อยสานไปมาเป็นรองเท้าเหมือนรองเท้าผ้าใบ  นึกภาพก็รู้สึกชื่นชม..ท่านบอกเหมือนกันว่าไม่มีเงินชื้อทำเองก็ได้เก๋ไปอีกแบบ...นึกย้อนกลับไป  ของที่มีจำนวนน้อยหรือจำกัดไว้แค่ไม่กี่ชิ้นจะมีราคาแพง  หรือมีคนอยากได้จนแทบจะบอกว่าแพงเท่าไหร่ก็ชื้อ..

   ฉบับก่อนแค่มองฟ้าแล้วเห็นดาวบางดวงมีแสงสว่างมากสุกสดใสสกาว  แต่บางดวงหม่อนริบรี่  จนนึกไปถึงดาวไม่มีแสง  ..

แต่ในความหดหูหรืออีกมุมของ...พื้นดินบนโลกหลายคนที่นึกท้อแท้ หลายคนที่ยังเครียดปัญหาอยากขอนำเอาข้อความในหนังสือของ  พระมหาสมปอง ตาลปุตฺโต  มาแบ่งปัน     

 “หลายครั้งออกไปก็พบและเจอผู้คนหลากหลาย... .ที่ลำบากตรากตรำมากกว่าเรามากมายทั้งขอทาน  ยายแก่หาบของขาย  เด็กขายพวงมาลัยและคนเก็บขยะ แต่เขาไม่ยอมจำนนต่อโชคชะตา ไม่มีตังชื้อทำเองก็ได้นิ”

ในสังคม  บางคนไม่รู้ว่าเย็นนี้จะทานอะไรดี คิดตั้งแต่เช้ายังนึกไม่ออก

บางคน วันนี้กลับไม่รู้จะเอาอะไรกิน

บางคนกลุ้มอกกลุ้มใจว่าน้ำหนักขึ้นแต่บางคนไม่มีโอกาสที่จะอ้วน

บางคนขี้เกียจไปเรียนหนังสือแต่บางคนพยายามเขียนตัวหนังสือบนทางเท้ามีครูอาสามาช่วยสอนก็พอใจแล้ว

บางคนทำงานจนเมื่อยมือแต่บางคนไม่มีแม้แต่มือให้เมื่อย

บางคนเดินจนเมื่อยแต่บางคนไม่มีเท้าที่ใช้เดิน

เมื่อมองไปรอบๆๆตัว  บางทีอาจจะรู้สึกว่าทุกข์ของเราเป็นเรื่องขี้ประติ้วไปเลย…

                              .oโลกนี้ไม่มีคนล้มเหลว มีแต่คนล้มเลิกต่างหากo.

…………ขอบคุณขอบความดีๆๆจากหนังสือ  ของ  พระมหาสมปอง ตาลปุตฺโต  “แบบเลียนความดีไม่มีกั๊ก โยมเอ้ย ซิบอกให่”

                                     สิ่งที่ทุกคนอยากฟังเมื่อมีใครทำผิดคือ  ขอโทษ  แล้ว  เมื่อได้เมื่อมีคนขอโทษอย่าลืม...ให้อภัย  ที่สำคัญเมื่อตัวเราทำผิด  ให้อภัยตัวเองด้วยนะ..