สามปีหลังจากการอบรมพยาบาลเวชปฏิบัติ เพื่อเตรียมตัวเองสำหรับรองรับการจัดการเรียนการสอนในรายวิชาการดูแลรักษาเบื้องต้น ซึ่งเป็นรายวิชาที่เกิดจากการปรับการเรียนการสอนเพื่อรองรับการปฏิรูประบบสุขภาพ ส่วนหลักสูตรปริญญาโทพยาบาลเวชปฏิบัติชุมชนได้ร่วมสอนเกี่ยวกับการพยาบาลชุมชน ยังคงเป็นการจัดการเรียนการสอนที่ยังแยกเป็นสองรายวิชาระหว่างการพยาบาลอนามัยชุมชนกับการรักษาเบื้องต้น โดยรายวิชาการพยาบาลอนามัยชุมชนจะเน้นการให้บริการตามกระบวนการพยาบาลในงานอนามัยโรงเรียน ทำโครงการในชุมชนและดำเนินการดูแลบุคคลที่บ้านทั้งผู้ที่มีสุขภาพดี เจ็บป่วยเรื้อรัง พิการ รวมทั้งผู้สูงอายุ
ด้วยมั่นใจว่าไม่ว่าจะจัดที่ใดเมื่อยึดวัตถุประสงค์รายวิชาเป็นแนวทางในการจัดการเรียนการสอนนักศึกษาเป็นศูนย์กลางก็ได้เรียนรู้บรรลุเป้าหมายรายวิชาเท่ากันทุกแหล่งฝึก สำหรับตนเองแล้วมีความพยายามในการบูรณาการจัดการเรียนการสอนของสองรายวิชาโดยยึดพื้นที่เป็นหลัก สถานการณ์ในปฐมภูมิอาจมีผู้ป่วยไม่มากนั ก ไม่หลากหลาย ก็อาศัยเครือข่ายในระดับทุติยภูมิเป็นแหล่งการเรียนรู้เพิ่มเติม ดังนั้นจึงช่วยให้นักศึกษาเกิดความเข้าใจในระบบบริการสุขภาพ การส่งต่อ มีแหล่งเรียนรู้และผู้รู้ในการปฏิบัติงานเป็นครูเพิ่มมากกว่าครูพยาบาลผู้สอน ตัวครูผู้สอนเองก็มีเครือข่าย เพื่อนร่วมงาน ร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้กว้างออกเห็นพลังปัญญาผู้ปฏิบัติในทุกระดับ นักศึกษาเองก็ได้ซึมซับความรู้ และซาบซึ้งในความสามารถความชำนาญจากผู้ปฏิบัติ สิ่งเหล่านี้เป็นทุนทางปัญญาที่มีอยู่ในตัวคนอันเป็นทุนสำคัญที่มีอยู่ในองค์กร
เมื่อมีการสรุปการเรียนรู้โดยนักศึกษา สิ่งที่ผู้สอนได้ร่วมรับรู้คือความสำเร็จที่ช่วยให้นักศึกษาได้เห็น ได้ลงมือทำ ในสิ่งที่ได้เรียนจากทฤษฏี เข้าใจความจริงและเกิดความชำนาญจากการได้ลงมือปฏิบัติด้วยตนเอง เป็นความชื่นชมยินดีและเป็นความสำเร็จร่วมกันในการสร้างพยาบาลที่สามารถทำงานไดทั้งเชิงรับและเชิงรุกในระดับบริการสุขภาพปฐมภูมิและทุติยภูมิ สิ่งสำคัญคือช่วยให้นักศึกษาได้เกิดความเข้าใจเห็นความจริงของการให้บริการสุขภาพที่ครอบคลุมในวิถีการทำงานของผู้ให้บริการปฐมภูมิ ทุติยภูมิ และวิถีชีวิตของผู้รับบริการ ช่วยให้นักศึกษาได้รู้จักตนเองเพิ่มขึ้นว่าสิ่งที่ได้ลงมือทำในรายวิชาดังกล่าวเป็นสิ่งที่เหมาะสมกับตนเองที่จะเลือกทำงานเมื่อจบการศึกษาไปหรือไม่ หากมีความสนใจที่จะเลือกทำงานในบริการปฐมภูมิบทเรียนครั้งนี้จะเป็นต้นทุนที่สำคัญในการเข้าถึงข้อมูลและความสัมพันธ์ มิตรภาพ ความเคารพนับถือระหว่างกันในการร่วมพัฒนาบริการปฐมภูมิต่อไป
พลานุภาพที่แท้จริงของการเรียนรู้ในสถานการณ์จริง คือการมีส่วนร่วมทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องในการสร้างบัณฑิตพยาบาล ทั้งผู้รับบริการที่สละเวลา เมตตาให้ได้เรียนรู้จากชีวิตและร่างกายของตนเอง เจ้าหน้าที่แพทย์ พยาบาล บุคคลากรทุกฝ่ายซึ่งช่วยอำนวยความสะดวก สอน ฝึกให้ลงมือทำ เชื่อมโยงการนำความรู้ทางทฤษฎีมาใช้ร่วมไปกับครูพยาบาล สิ่งเหล่านี้ก่อให้เกิดความมั่นใจในตนเอง เห็นคุณค่าของตนเองและการทำงานร่วมกัน นำไปสู่ความกล้าในการพัฒนาการสอนแบบมีส่วนร่วม ส่งเสริมให้เกิดโอกาสสำหรับการขัดเกลาตนเอง เห็นข้อจำกัดของตนเอง พัฒนาความอ่อนน้อมถ่อมตนเห็นคุณค่าของการแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับผู้ร่วมเรียนรู้ทุกระดับ
เป็นความเห็นที่ดีค่ะ ยอมรับว่าคุณคือครูที่แท้จริง ขอชื่นชม
ขอบคุณคุณอุบล สำหรับกำลังใจที่ได้รับ
อุดม พานทอง
หวัดดีค่ะ เป็นครูชุมชนเหมือนกันค่ะ