สังคมชุมชนก็ต้องมีความเชื่อมโยงถึงกันและกันอย่างนั้นแล.

ท่ามกลางสายฝนตกลงมาพรำ ๆ บางทีก็ลงหนักเอาการยามบ่ายวันนี้ผมได้ตามหลังพระคุณเจ้า  ที่ตั้งใจมาจากเมืองตรังเพื่อมาเข้าร่วมสัมมนาทางวิชาการที่ ม. ทักษิณถิ่นสงขลา  เราเข้าไปนั่งด้านหน้าฟังท่านราษฎรอาวุโสคือ ศ. นพ. ประเวศ  วะสี

 มาบรรยายเรื่อง...มหาวิทยาลัยกับความเข้มแข็งของชุมชนท้องถิ่น...ด้วยลีลาการพูดดุจดังสายน้ำที่ไหลไปตลอดแบบราบเรียบเจาะใจคนที่ตั้งใจฟังได้ดีแต่ยามบ่าย ๆ กินข้าวอิ่มท้องหนังตาก็ตึงเห็นมีการทำความเคารพผู้บรรยายเป็นระยะ ๆ หลายคน ด้านหลังมีเสียงคุยแข่งสอดแทรทขึ้นมาบ้าง ด้านนอกฝนก็ตกบรรยากาศชวนนอนจริง ๆ

เท่าที่จับประเด็นได้ท่าน อ. หมอกล่าวถึง...คนสร้างพระเจดีย์จากยอดหรือจากฐาน  ฐานเจดีย์คือชุมชนท้องถิ่น  กลางเจดีย์คือระบบต่าง ๆ   ยอดเจดีย์คือความเป็นธรรม

สังคมของเราขาดความคิดเรื่องโครงสร้าง  ของอย่างเดียวเมื่อโครงสร้างต่างกันก็กำหนดคุณสมบัติได้ต่างกัน  โครงสร้างอะไรที่จะทำให้มั่นคงได้ต้องทำความเข้าใจให้ถ่องแท้  การพัฒนาอย่างบูรณาการต้องเอาพื้นที่เป็นตัวตั้ง ถ้าแยกส่วนก็เกิดปัญหาถึงแม้จะมีเจตนาดีก็ตามเหมือนกินข้าวดีแต่บ่อมีหยังกับ...

ถึงข้าวจะแสนดีอย่างไรไม่มีกับแกล้มก็เท่านั้น...การพัฒนาคือการเชื่อมโยง  การมีชีวิตคือการเชื่อมโยง  จะไปแยกส่วนเป็นหัวใจไปทาง เป็นตับ  เป็นไต  เป็นไส้  เป็นพุงไม่ได้มันจะไร้ชีวิต 

 ความมีชีวิตมันต้องเชื่อมโยงตับไตไส้พุงเข้าด้วยกัน สังคมชุมชนก็ต้องมีความเชื่อมโยงถึงกันและกันอย่างนั้นแล.