ถนนที่เราผ่านไปมีความแตกต่างกันแล้วแต่พื้นที่ ชีวิตของคนเราก็เช่นกัน เราผ่านไปในที่ต่างๆ เดินทาง ดำเนินชีวิตและเกิดเรื่องราวต่างๆในชีวิต มีอุปสรรค ขวากหนาม ราบเรียบ ขรุขระ แตกต่างกัน เราต้องใช้สติ ปัญญา เพื่อน สิ่งแวดล้อม ประสบการณ์ มาใช้ในการดำรงชีวิต เพื่อความอยู่รอด เพื่อบรรลุวัตถุประสงค์ที่ตั้งไว้

สวัสดีครับ

วันนี้ขอนำเรื่องเล่าจากภาพซึ่งเป็นกิจกรรมที่ตัวผมเอง ได้ร่วมกับบุคลากรบางส่วนในหน่วยรังสีวินิจฉัย ภาควิชารังสีวิทยา คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น และชาวสมาชิกชมรมเพื่อน้องเพื่อเยาวชนของชาติ ได้ร่วมกันเดินทางไปบริจาคอุปกรณ์การเรียน อุปกรณ์กีฬา เสื้อผ้า เครื่องใช้ และทุนการศึกษาให้กับนักเรียนในโรงเรียนบ้านวังมน สาขาชัยมงคล ต.โคกม่วง อ.โนนสัง จ.หนองบัวลำภู

 

โรงเรียนมีนักเรียนไม่มากนัก ประมาณ 26 คน ทำให้ถูกยุบเป็นเพียงโรงเรียนสาขาและมีคุณครูมาช่วย เพียง 2 คนเท่านั้น โดยคุณครูได้แบ่งนักเรียนเป็น 2 กลุ่ม คือ 1 คุณครู 1 กลุ่ม คือ ประถมปีที่ 1-3 และ 4-6 (ซึ่งถือเป็นความท้าทายที่สำคัญอย่างหนึ่ง ในการพัฒนาความรู้ ความเข้าใจของคุณครูและนักเรียน) โรงเรียนนี้ที่อยู่ห่างจาก จังหวัดขอนแก่น ประมาณ 110 กิโลเมตร ดูระยะทางแล้วไม่ไกล แต่เมื่อเดินทางแล้วใช้เวลา ประมาณ 2.30 ชั่วโมง เนื่องจากถนนมีหลายรูปแบบดังที่จะได้พบเห็นในภาพ ระหว่างที่ขับรถไปบางช่วงก็ทำคิด จึงเกิดเรื่องราวที่อยากนำเสนอดังนี้ 

ถนนกว้างที่ราบเรียบ ทำให้การเดินทางสะดวก รวดเร็ว

 

ในชีวิตวัยเยาว์ การเรียนรู้ เริ่มจากพื้นฐานจากง่ายไปหายาก สะดวกสบาย เข้าใจง่าย ไม่ยุ่งยาก มีคุณครูช่วยชี้แนะ ดูแล

 

ชีวิตบางคนเกิดมาสบาย เสมือนเกิดบนกองเงิน กองทอง มีสิ่งอำนวยความสะดวกในชีวิต ราบเรียบ ไม่มีเรื่องทุกข์หรือเดือดร้อนใดๆ ให้คิด ให้กังวล

ถนนแคบ เทด้วยปูนซิเมนต์ ขุระเป็นช่วงๆ มีรอยแตกร้าว ตามอายุการใช้งาน 

 

เมื่อเติบโตเรียนรู้ระดับประถม มัธยมศึกษา เริ่มมีความยุ่งยากในเนื้อหาที่เรียน บางวิชาเรียนเพื่อรู้ แต่ไม่ได้ใช้ประโยชน์เมื่อเติบโต บางวิชาเป็นพื้นฐานที่ต่อเนื่องในการเรียนรู้ระดับสูงๆขึ้นไป ความยาก ความง่าย ความชอบ ความไม่ชอบ ความไม่เข้าใจ และปัญหา เริ่มปรากฏ

 

ในชีวิตบางคน เกิดมาก็มีอุปสรรค มีความไม่สมบรูณ์ ต้องพบกับอุปสรรคที่แตกต่างกัน ได้ต่อสู้ ได้เรียนรู้สุขและทุกข์ ได้แก้ไขปัญหา เพื่อสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิตเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ คิดว่าปัญหาและอุปสรรค คือ ยาเสริมพลังอย่างหนึ่งของชีวิต

 

ถนนลูกรัง กรวด หิน ทางขุรขระมากขึ้นกว่าเดิม เริ่มเข้าถิ่นทุรกันดารมากขึ้น ทำให้ไม่สามารถเดินทางด้วยความเร็วได้มากนัก เกิดความล่าช้า ต้องใช้ความระมัดระวังมากขึ้น

 

การเรียนในระดับสูง ประกาศนียบัตร ปริญญตรี ต้องใช้เวลาในการทำความเข้าใจความรู้มากขึ้น ใช้ความพยายาม ความอดทนมากขึ้น ได้เรียนรู้มากขึ้นแยกเป็นสายวิชาชีพ เน้นเฉพาะด้านที่แตกต่างกัน

 

การดำเนินชีวิต ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ บางครั้งมีสิ่งมารบกวนจิตใจ ไม่สามารถดำเนินได้อย่างปกติ ต้องใช้สติ ปัญญา พิจารณา ค้นหาข้อมูล ใช้ทักษะมากขึ้น เพื่อให้บรรลุเป้าหมาย หนักก็เอา ถึงไม่เบา... ก็จะสู้

 

ถนนดินไม่ราบเรียบ ขุรขระมาก มีรอยแยก แตก ร้าว เป็นหลุม เป็นบ่อ เป็นร่อง และมีฝุ่นเป็นช่วงๆ

 

การเรียนรู้ในระดับปริญญาโทหรือเอก มีความยากลำบาก มากขึ้นเรื่อยๆ ต้องใช้ทักษะความรู้ที่ผ่านมาและที่ได้มาใหม่ เข้าด้วยกัน มีการบรูณาการสร้างองค์ความรู้ใหม่ๆ แก้ไขปัญหา

 

ชีวิตที่จะประสบความสำเร็จนั้น ไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องสู้ ต้องฝ่าฟัน ต้องให้ทักษะ ใช้ประสบการณ์ ไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ ใส่ใจ ศรัทธา

  

 

เหล่าคุณครูและนักเรียนที่มาร่วมกิจกรรมใต้ตึกเรียน ระหว่างรอทีมงานที่พากันทยอยกันมาถึงโรงเรียน

  

หลายท่านอาจคิดเรื่องถนนและชีวิตที่แตกต่างไปจากผมได้ ผมมองจากง่ายไปยาก ชีวิตเริ่มต้น สะสม เรียนรู้ เกี่ยวประสบการณ์ สร้างตน สร้างผลงาน

แต่บางท่านอาจคิดย้อนกับจาก ยากไปง่าย ผ่านความยากลำบากมาก่อน เรียนรู้ทุกข์ เพื่อสร้างสุข ทุกข์เกิดแต่เริ่มแรก สุดท้ายสบายในภายหลัง  

  

ถนนมีรถผ่านสวนทางมา มีรถแล่นขวางหน้า ทำให้รถที่ขับเคลื่อนไปบนถนนสามารถวิ่งเร็วช้าแตกต่างกัน

ชีวิตก็เช่นเดียวกัน บางช่วงจังหวะสนุกสนาน ผ่านไปอย่างรวดเร็ว บางช่วงมีทุกข์ระดม ผ่านไปอย่างเชื่องช้า มีปัญหา มีอุปสรรค มีสิ่งแวดล้อมมาเกี่ยวข้อง มีปัจจัยอื่นๆที่เกิดขึ้น ไม่ใช่มาจากตัวเราเพียงอย่างเดียว แต่อาจเกิดจากผู้อยู่รอบข้างได้ การคิดถึง ใจเขา ใจเรา ก็มีความสำคัญ

  

ส่วนหนึ่งของสิ่งบริจาค คุณครู ชาวบ้านที่มาต้อนรับและเด็กเข้าแถวกินไอ'ติม

 

 

ตัวแทนชมรมเพื่อน้องเพื่อเยาวชนของชาติ มอบทุนการศึกษาและกล่าวถึงวัตถุประสงค์กิจกรรมในครั้งนี้

 

การศึกษาพัฒนาช่วยพัฒนาตนเอง ช่วยพัฒนาชาติ สมาชิกในชมรมฯ เป็นเด็กที่เติบโตในถิ่นทุรกันดารมาก่อน ได้ดีเพราะการศึกษา การให้ทุนสนับสนุนเล็กน้อยครั้งนี้ อาจเป็นส่วนหนึ่งของการสร้างกำลังใจ สร้างคน สร้างโอกาสแก่น้องๆนักเรียน ขอให้ตั้งใจ ใฝ่รู้ คู่คุณธรรมต่อไปในอนาคต

  

บางส่วนของสมาชิกที่เข้าร่วมกิจกรรมในครั้งนี้ และรักษาการผู้อำนวยการโรงเรียนได้การให้โอวาทกับนักเรียนที่ได้รับทุน ขอให้นำเงินที่ได้มีใช้จ่ายเกี่ยวกับการศึกษา ใช้อย่างประหยัด ใช้ให้เกิดประโยชน์ ตั้งใจเล่าเรียน ศึกษาหาความรู้เพื่ออนาคตที่ดี เป็นคนเก่ง เป็นคนดี ขยัน ซื่อสัตย์ ประหยัด และยุติธรรมต่อไป

 

 

คุณแม่ของผมก็ร่วมกิจกรรมครั้งนี้ด้วย ระหว่างทางก็ช่วยผมดูเส้นทาง ชวนพูดคุย และใช้วิชาย่นระยะทาง

 

 

 

สรุป : กิจกรรมแบบนี้ หลายท่านที่เป็นสมาชิกชาว Gotoknow และที่อื่นๆในประเทศไทย ได้ทำ ได้นำเสนอ ได้แสดงให้เห็นว่า การสร้างคน สร้างชาติ การช่วยเหลือกันและกัน เป็นสิ่งที่ดี ควรเป็นกิจกรรมที่ทำอย่างต่อเนื่อง ทำต่อไป สุขทั้งผู้ให้และผู้รับ