ขอบคุณบทความที่ดีๆและให้ข้อคิดคะ ที่อาจารย์พูดไว้ว่า คนเราต้องลำบากไปก่อนถึงจะสบาย ในบทความนี้ ตอนแรกสุก็คิดอย่างนี้เหมือนกันคะว่า คนเราจะต้องลำบากก่อนถึงจะสบาย แต่เมื่ออาจารย์ได้เอาถนนลักษณะต่างๆมาเปรียบเทียบ และอาจารย์ให้ข้อคิดใหม่ว่า ทำยากๆ ให้ได้เสียก่อนถึงจะสบาย เอ้า มันก็ได้ข้อคิดอีก จึงแสดงให้เห็นว่า คนเราแต่ละคน มีประสบการณ์การต่อสู้ที่แตกต่างกันไป
และถนนหนทางไม่ว่าดีหรือเลว แต่ละถนนต่างก็มีอุปสรรคที่จะต้องแก้ปัยหาใช้ปัญญา เพื่อที่จะเดินทางไปสู่จุดหมายให้ถึง
และในบทความ อาจารย์บอกว่า คุณแม่เป็นคนบอกและดูแลทางให้ตลอดไม่ว่าจะเจอขรุขระหรือขวากหนามอะไร แสดงให้เห็นว่า อาจารย์ให้ความเคารพรักแม่ที่สุด เชื่อฟังแม่ที่สุด และในครั้งนี้ คุณแม่พาอาจารย์มาร่วมบริจาคและทำบุญ ซึ่งเป็นทางที่จะนำไปสู่การอิ่มบุญ ได้อานิสงส์ จนคุณแม่ ต้องมาร่วมแม้หนทางจะยากลำบากเพียงใด แต่มันคือสิ่งที่ดี นั่นคือถ้าหากว่าคนเราได้มีโอกาส ทำบุญ ทำทาน บริจาค จะยากลำบาก จะไกลแสนไกล จะขรุขระ ก็เต็มใจ ด้วยบุคคลเหล่านั้น ยังจำเป็นและต้องการความช่วยเหลือ เป็นการช่วยเหลือที่ถูกจุด ได้ทั้งสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งได้บุญ ฝ่ายหนึ่งได้รับการช่วยเหลือ ในความเดือดร้อน
และที่อาจารย์บอกว่า คุณแม่ช่วยย่นระยะทาง นั้นถ้าสุเข้าใจไม่ผิด ขาไปคุณแม่คงชวนพูดชวนคุยเป็นเพื่อนลูกชายอยู่ตลอด จนลูกชายลืมไปว่าถนนเส้นนี้ขรุขระมาก มีอุปสรรคมาก ระยะทางไกลมาก แต่ก็เพลิน เพราะคุณแม่ชวนคุยตลอดเส้นทาง จนลืม มันจึงเป็นการย่านระยะทางใช่ไหมคะ
สำหรับทางธรรมะ ย่นระยะทาง เพราะได้ทีโอกาสทำบุญ ออมบุญใส่กระปุกออมสินไว้แล้ว ไปสวรรค์ได้ง่ายขึ้นคะ ตามความคิดนะคะ
แต่ขากลับ คุณแม่เหนื่อยไม่ย่นระยะทางให้แล้วเพราะรู้จักทางแล้ว ทำบุญแล้ว จึงขอนอนซักงีบก่อนนะลูกเอ๋ย (อิจฉาแม่ลูกคู่นี้จังเลย)
ขอชมเชยบทความ ที่อาจารย์สามารถเอาถนน มาเปรียบเป็นปรัชญาแห่งการใช้ชีวิตได้ โดยเอาภาพหลากหลายของถนนหนทางมาประกอบ ให้รู้ว่า การเดินทางของคนเราไม่ได้เดินไปได้สะดวก หรือถนนหนทางไม่ได้โรยไปด้วยกลับกุหลาบเสมอไป
ถ้าหากว่าแต่ละบท นำมารวมกัน สามารถทำเป็นหนังสือขายได้นะคะ ถึงแม้จะเป็นความคิด ที่ดูแล้วอาจจะซ้ำๆ แต่อาจารย์สามารถ นำถนนมาประกอบบทได้ แทนที่จะเป็นกลีบกุหลาบเหมือนที่เราได้ยินทั่วไป ขอบคุณสำหรับบทความนี้ สุอ่านช้าๆ คิดตาม เลยทำให้รู้ว่า บทความนี้แฝงลึกความมีคุณค่าหลายอย่าง หลายข้อทีเดียว แม้แต่เรื่องคุณแม่ ซึ่งบางคนจะมองข้ามไปด้วยซ้ำ ขอบคุณคะ