เช้าวันที่ ๕ พ.ย. ๕๒ ผมมีความสุขอย่างยิ่งที่ได้รับฟังเรื่องราวของนวัตกรรมการศึกษาเล็กๆ ที่ยิ่งใหญ่   ของโครงการที่ชื่อว่า “โครงการส่งเสริมนักเรียนผู้มีคุณธรรม จริยธรรม และบำเพ็ญประโยชน์ต่อสังคม มีโอกาสศึกษาต่อในสถาบันอุดมศึกษา”   ที่เรียกชื่อย่อๆ ว่า  โครงการเด็กดีมีที่เรียน   ของสำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา  สพฐ.   และเริ่มต้นที่เขตการศึกษานครปฐมกับมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์และมหาวิทยาลัยศิลปากร    จึงได้ชื่อเล่นว่า นครปฐมโมเดล

          ผมกลับมาบ้าน ค้น Google ด้วยคำว่า “โครงการเด็กดีมีที่เรียน”   ได้ผลออกมาหลายเรื่อง เช่นเรื่องนี้   ทำให้ยิ่งมีความสุข ว่าแนวคิดคัดเลือกเด็กเข้าเรียนมหาวิทยาลัยโดยให้น้ำหนักการทำความดีให้แก่สังคม แพร่ออกไปกว้างขวางพอสมควร 

          เมื่อค้นด้วยคำว่า “นครปฐมโมเดล” ยิ่งได้ผลการค้นมากมาย เช่นเรื่องนี้   และเรื่องนี้  

          ผมคิดว่าโครงการนำร่องแนวนี้จะเกิดขึ้นในพื้นที่ต่างๆ   โดยการให้โควต้าแก่เด็กในท้องถิ่นเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยในพื้นที่ หรือใกล้เคียง   แล้วต่อไปเมื่อวิธีการวัดการทำดีแม่นยำขึ้น   และมีการวิจัยประเมินผลของเด็กที่เข้าเรียนผ่านการคัดเลือกแบบนี้    ว่าเรียนได้ และมีผลดีหลายๆ ด้าน   ในที่สุดคะแนนทำดีก็จะเข้าไปอยู่ในคะแนน admission

          ผมฟัง อ. อธิวัฒน์ พันธ์ประชา รอง ผอ. สพท. นครปฐมเขต ๑ (เวลานี้เป็น ผอ. สพท. สุรินทร์) ผู้ริเริ่มโครงการนี้เล่ากิจกรรมของ นครปฐมโมเดล แล้วก็ดีใจ    ที่มีการดำเนินการโดยมีการประเมินเชิงวิจัยควบคู่ไปด้วย   และเมื่อเด็กเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว ก็ยังมีการสนับสนุนกิจกรรมให้ได้ทำความดีต่อเนื่อง    และเด็กเหล่านี้ชักชวนเพื่อนที่ไม่ได้เข้าเรียนในโครงการนี้ ไปทำกิจกรรมทำดีแก่สังคมด้วย

          ผมมองว่า นี่คือนวัตกรรมด้านการศึกษาอย่างหนึ่ง    และยินดีอย่างยิ่งที่ สกอ. – สพฐ. จะจับมือกันขับเคลื่อนเรื่องนี้ในภาพใหญ่ต่อไป

 

วิจารณ์ พานิช
๕ พ.ย. ๕๒

 

คนขวาคือ อ. อธิวัฒน์ พันธ์ประชา