ตอนปิดภาควิริยะ ดิฉันได้ชักชวนให้เพื่อนครูเขียนเรื่องเล่าความสำเร็จของแต่ละคน เพื่อทบทวนเรื่องราวดีๆ ที่เกิดขึ้นในครึ่งภาคการศึกษาที่ผ่านมา คุณครูแหม็ก - มารศรี ธรรมวิเศษ คุณครูผู้สอนวิชามานุษกับโลก ช่วงชั้นที่ ๑ ได้เขียนเรื่อง “ภาวะพร้อมสอนของครูคือภาวะพร้อมเรียนรู้ของเด็ก” มาเล่าสู่กันฟังดังนี้
“คุณครูเหล่น – จันทร์ทิพย์ ทิพย์ปิยะวรธรรม เคยถามคำถามกับครูน้องๆ ค้างไว้ว่า “เวลาเราจัดเรียงข้าวของต่างๆก่อนที่จะทำอะไรซักอย่าง เรากำลังจัดอะไรกับตัวเราอยู่หรือเปล่า” ซึ่งเป็นคำถามที่ได้ยินตอนนั้นก็รู้สึกงง แล้วคำถามนั้นก็ผ่านไป...
ในวันไหว้ครูประจำปีการศึกษา๒๕๕๒ ของช่วงชั้นที่๑ บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นดอกไม้ ชวนให้ซาบซึ้งถึงความรัก และความอบอุ่นที่ศิษย์และครูมีต่อกัน เมื่อเสร็จพิธีไหว้ครูแล้วฉันก็ขึ้นมาชั้น๓ เพื่อเตรียมตัวสอนวิชามานุษกับโลก ห้อง๓/๔ เมื่อเดินเข้าห้องพักครูก็เห็นดอกไม้หลายชนิดวางอยู่บนโต๊ะในห้องพักครู ส่งกลิ่นหอมอบอวลไปทั่วห้อง
เป้าหมายของการสอนในครั้งนั้นเป็นคาบที่ครูจะต้องชวนเด็กสรุปด้วยการทำAAR ฉันได้เตรียมสื่อต่างๆที่ใช้ประกอบการสอนทั้งหมดไว้ ยังมีเวลาก่อนเริ่มสอนประมาณ๑๐นาทีฉันจึงเดินกลับไปที่ห้องพักครูหยิบผ้าสีต่างๆมาวางคลุมโต๊ะก่อนที่จะว่างสื่ออุปกรณ์ลงไป และจัดวางเป็นกลุ่มสิ่งของที่ใช้ในกิจกรรมเดียวกัน แล้วเดินกลับไปหยิบดอกไม้จากห้องพักครูอีก๓-๔ชนิด (พอจำได้ว่าเป็นดอกเข็มและดอกกล้วยไม้เป็นส่วนใหญ่) มาวางตกแต่งข้างสื่ออุปกรณ์เหล่านั้น
เมื่อถึงเวลาเริ่มเรียนฉันให้เด็กๆหลับตา ฉันก้าวเท้าเดินวนรอบเด็กและพูดทบทวนกิจกรรมตั้งแต่ต้นจนถึงกิจกรรมสุดท้าย ร้อยเรียงเป็นเรื่องราวจนจบ แล้วให้เด็กๆลืมตา ฉันกำหนดให้เด็กเลือกกิจกรรมที่ตนเองชอบมา๑กิจกรรมแล้วเขียนAAR สิ่งที่ตนเองได้รู้เรียนจากกิจกรรมนั้นโดยเขียนบรรยายเป็นความเรียง
ในทันทีที่ฉันแลกกระดาษA4 ให้เด็กๆทำงาน ตอนนั้นห้องเรียนเงียบมาก ความสนใจของเด็กๆทุกคนอยู่ที่งานของตนเอง ฉันจึงเป็นผู้เฝ้าดูอยู่เงียบๆ และนึกแปลกใจกับสิ่งที่เห็นอยู่ในขณะนั้นเกิดคำถามในหัว”เด็กๆกำลังถูกมนต์สะกดจากอะไรอยู่หรือเปล่า” ในคาบเรียนนั้นจึงเป็นบรรยากาศที่สงบ เด็กๆบางคนที่ทำงานเสร็จแล้วเริ่มทยอยมาส่ง และเมื่อหมดเวลาเด็กๆ ทุกคนก็ทำงานเสร็จเรียบร้อย
เย็นวันนั้นเจอครูเหล่น พอดี ครูเหล่นถามว่า”เป็นยังไงบ้าง ห้องเรียนงามหรือยัง” ฉันก็รีบเล่าให้ครูเหล่นฟังถึงบรรยากาศในคาบเรียนวันนั้นด้วยความตื่นเต้นว่าฉันทำให้ห้องเรียนสวย(ในความคิดของฉันหมายถึงมีดอกไม้มาจัดวางให้สวยงาม) แล้วครูเหล่นก็ถามคำถามเดิมว่า “ที่นี้รู้หรือยังว่าเวลาเราจัดเรียงข้าวของต่างๆอยู่นั้น สิ่งของเหล่านั้นได้จัดอะไรกับเรา”
อ๋อ!มันจัดใจเรานี่เอง เมื่อใจเราถูกจัดวางให้นิ่งอยู่กับตัวเราเองแล้วเราจะเกิดภาวะพร้อมที่จะสอน และเมื่อเราพร้อมสอนเด็กก็พร้อมที่จะเรียนไปกับเราเช่นกัน ฉันได้ค้นพบว่าภาวะพร้อมสอนของครูคือภาวะพร้อมเรียนรู้ของเด็กนั่นเอง ในคาบเรียนนั้นไม่ใช่เพียงเพราะดอกไม้สดสวย ผ้าคลุมหลากสีสัน แต่หมายรวมถึงทุกส่วนที่สัมพันธ์กันอย่างกลมกลืนก่อเกิดความงอกงามในห้องเรียนจนติดตาของฉัน ซึ่งจะให้เล่าอีกกี่ครั้งก็ยังเล่าได้”
มารศรี ธรรมวิเศษ (ครูแหม็ก)
สุ จิ ปุ ลิ
ใจเป็นนาย กายเป็นบ่าว