
ไม่มีถนนใดไร้ทางเดิน
มนุษย์ระหกระเหินเผชิญฝัน
บ้างพึ่งพิงแอบอิงกัน
บ้างเบียดบังทำลายร้างเป็นทางตน
(บ้างแข่งขันทำลายร้างเป็นทางตน)
...
บันทึกระหว่างเขาน้ำหนาว
๒๔ ตุลา ๕๒

ไม่มีถนนใดไร้ทางเดิน
มนุษย์ระหกระเหินเผชิญฝัน
บ้างพึ่งพิงแอบอิงกัน
บ้างเบียดบังทำลายร้างเป็นทางตน
(บ้างแข่งขันทำลายร้างเป็นทางตน)
...
บันทึกระหว่างเขาน้ำหนาว
๒๔ ตุลา ๕๒
แวะมาศึกษาถน(ตนเอง)สายนี้
เพื่อให้ชีวิตได้ย่างเดินไปบนโลกอันกว้างใกลขอรับอาจารย์
เพราะไม่มีถนนใดไร้ทางเดิน
เนินเขาที่เห็นกำลังจะกลายเป็นเขาหัวโล้นในอนาคตคะ
ย้อนช่วงอดีตที่ผ่านคุณแผ่นดินเคยไปหาดดอกเกตุบ่อยไหมคะ
ธรรมชาติ คือความงามและแหล่งพักพิง ถ้ามนุษย์รู้จักพอ ย่อมเกิดความร่มเย็นเป็นสุขที่ยั่งยืน..น้อมรำลึกถึงพระปณิธานของสมเด็จย่าค่ะ...
ขอบคุณโลกและชีวิต
ถนนสายฝันที่เลือกเดินค่ะ
*** บนถนนแนวทางหว่างวิถี
พบสิ่งที่หมองหม่นเกินทนได้
ทั้งบอบช้ำทั่วตัวร้าวหัวใจ
ถึงตายแล้วเกิดใหม่ยังไม่ลืม***